Hallo en welkom op Separa!
Als je hier nieuw bent, raden we je aan even de regels en de informatie door te nemen,
ben je hier al bekend, dan welkom terug! Smile

-Het team




 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel|

Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
Aantal berichten : 641

Character sheet
Age: 24 years
Species: Time Tracer Demon
Partner:: I can see every tear you've cried. I can see all the fears you face. I’ll be right here now and heal the brokenness within. Let me love you 'till the world ends.~Dax ღ
avatar
BerichtOnderwerp: Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone do dec 03, 2015 9:39 pm




Dynamo Configuration - Space Crack


Met een voldane zucht stapte Add uit het portal. Het portal sloot direct achter zich. De Dynamos die hij op het moment bezat waren dan ook zeker niet bereid om de kracht van het portal veel langer vast te houden. Het tijdreizen had hem al zo’n beetje als zijn kracht gekost. Het was hem gelukkig gelukt. Nu zat er nog maar één ding op en dat was zijn oudere zelf vinden.
Oriënterend keek hij om zich heen. Hij bevond zich in een bos. Het zou moeilijk vinden om zijn oudere versie op te speuren. Hij had ook niet verwacht dat het makkelijk ging worden, maar hij had er alles voor over om een einde aan zijn slechte zelf te maken. De oudere versie werd voor hem gezien als een grote fout in een reeks van calculatie’s. Een eror die hem was ontglipt en die hij alleen op deze manier kon verwijderen. Het was de vraag of de oudere hij aanspreekbaar was. Of hij hem wel zou vinden. En of hij hem wel wou zien. Anders had hij nog een plan B klaar liggen. Echter stelde hij dat plan nog zo lang mogelijk uit, want dat was een plan dat hem zeker ook pijn op zou leveren.
Je moest ook niet denken dat deze missie angst met zich mee bracht. Wat zou er immers gebeuren als hij de oudere hij vermoordde? Tijd en ruimte zouden gaan veranderen. Hijzelf zou van de aardbodem verwijderen of terug shiften naar zijn eigen tijd. Hij hoopte uiteraard op het tweede. Maar het was nog altijd de vraag of dat ging gebeuren.
Add schrok haast op zodra hij voetstappen hoorde. Hij vervloekte zichzelf binnenmonds ervan dat hij in gedachte was verzonken. ”Who’s there?” snauwde hij nu.
{Open voor iedereen~

© Sykes

____________________

Characters:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 47

Character sheet
Age: 22 in live nr:endless
Species: God of time between the pages
Partner:: I am allergic for that kind of rubbish
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone di dec 15, 2015 3:55 pm

Words
621
Mood
Curious
Tag
Guy from the past

Sinds de aanvaring met Casper was hij in het zwarte gebied blijven rondhangen. Niet perse opzoek naar nog meer Soulles. Nee, eerst zou hij alle troepen doorspitten opzoek naar types die men niet kon gebruiken. Van die verwaande narcistische jochies. Die dachten dat ze de macht van het zijn van een Soulleshunter mooi konden misbruiken. Het zou ze nog wel eens de kop kunnen gaan kosten. Perslot was dat het soort volk waar hij daadwerkelijk op joeg. Zielen vergiftigd door de verleidingen van het leven. Zij die alleen nog maar voor zich zelf leefde. En dat ten koste van meer andere dan ze zich zouden kunnen inbeelden. Volk om van te walgen. Hij zou het slim moeten aanpakken. Om zo zelf niet al te verdacht over te zullen komen. Beetje bij beetje, een voor een zouden ze stilletjes van de aardbodem verdwijnen. Dat hij zich zelf bij de Soulleshunters had aangesloten had eigenlijk maar twee redenen. Ten eerste kwam hij zo dichterbij het 'walg volk' en kon deze ongezien ombrengen. En ten tweede was het een soort van tegemoetkoming voor Mindo. Een van de Soulles had namelijk hun moeder om het leven gebracht. Nu kon dat Olivier zelf maar bar weinig schelen. Ze had hem ter aarde gebracht in ruil voor een plaats in de hemel en een driedubbel zo lang leven. Eigenlijk was het dan ook niet echt zijn moeder en was hij niet echt haar kind. Toen ze in zijn derde leven ook nog eens een nieuwe man trouwde en hem als toen opnieuw achtjarig kind bij het gezin in lijfde, had hij meer een hekel aan haar dan dat hij haar als familie beschouwde. Maar Mindo zou daar niet meer van mogen weten dan wat hij haar bij de toren verteld had. En dus had hij zich voorgenomen om die ene Soulles te doden. Alsof hij het erg vond dat hun moeder gestorven was. Gewoon een soort dekmantel techniek. Van uit het niets verscheen er aan de horizon een soort 'vlek'. Gelukkig herkende hij deze 'vlek' gelijk. Iemand was bezig met zich te verplaatsen in de tijd, interessant. Er waren maar weinig soorten wezens die net als hij zelf wat met tijd aan konden. Haast puur uit nieuwsgierigheid wandelde hij er rustig op af. Naarmate Olivier dichterbij kwam kon hij opmaken dat het hier wel degelijk om tijdreizen ging.  Nog een stukje dichterbij spotten hij een jongen. En wie, alsof het toeval het zo had bepaald was het de Soulles waar hij zojuist nog over had nagedacht. Een klein grijnsje sierde zijn gelaat. Wat voor motief zou die knul hebben om zich zelf in deze tijd te plaatsen? Nog enkele stappen dichterbij... "Who’s there?" Werd er naar hem gesnauwd. Op een klein glimlachje na ging Olivier niet verder op de begroeting in. "Kijk nou toch eens, je komt bijna letterlijk als geroepen."Sprak hij op een haast irritant kalm en tevreden toontje. Terwijl hij de jongen recht in de ogen aan keek. "Ik zal me zelf even voorstellen: De soortement van broer van de dochter diens moeder om het leven gebracht is door jouw oudere zelf." Zo, dat was een hele mond vol. "Of terwijl: Olivier." Vervolgde hij. Ja, eigenlijk was het nog best simpel. En ondanks dat zijn taak die hij volgens de doorsnee wezens die helemaal niets van tijdreizen afwisten onder bijna alle omstandigheden moest uitvoeren, was hij dat echt niet van plan. Hij zou het heel flauw aan zijn collega's uitleggen. Hij moest jagen op de oudere versie van van de jongen. En dus niet op het individu wat nu voor hem stond. "Zo... dus wat brengt jouw eigenlijk hier?"Vroeg hij doelende op wat voor motief de jongen had om hier zo te verschijnen.    
♦.♦

____________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 641

Character sheet
Age: 24 years
Species: Time Tracer Demon
Partner:: I can see every tear you've cried. I can see all the fears you face. I’ll be right here now and heal the brokenness within. Let me love you 'till the world ends.~Dax ღ
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone wo dec 16, 2015 3:22 pm




Dynamo Configuration - Space Crack


Met een verontwaardigde blik in zijn ogen keek Add naar de jongeman die tevoorschijn kwam. Enkel een klein glimlachje werd hem gegeven. Iets waardoor Add hem nog altijd verontwaardigd aankeek. "Kijk nou toch eens, je komt bijna letterlijk als geroepen." zei de jongeman op een kalme en tevreden toon. ”Excuse me?” reageerde Add verontwaardigd. Hij had dan ook geen flauw idee wat de man bedoelde met zijn woorden. Add was er nog maar net. Hoe kon deze man hem herkennen? Of kende hij zijn oudere versie. Door die gedachtes werd Add’s blik wat bedenkelijk. "Ik zal me zelf even voorstellen: De soortement van broer van de dochter diens moeder om het leven gebracht is door jouw oudere zelf." sprak de man. "Of terwijl: Olivier." voegde hij er aan toe. Licht overdondert keek Add hem aan. De woorden drongen langzaam aan tot hem door. De oudere hij had de moeder van zijn zusje om gebracht. Add fronste eens. Dit was toch een behoorlijke toeval. Wacht.. Nu liep hij ook in gevaar! Bij die gedachtes zette hij meteen een aantal passen naar achteren. "Zo... dus wat brengt jouw eigenlijk hier?" vroeg Olivier.
Licht bedenkelijk keek Add hem kort in stilte aan. Hij ging gewoon verder met het gesprek. Dus hij had geen intentie in hem om te brengen? Add slaakte een lichte zucht, waarna hij Olivier terug aan keek. ”I’m here to stop my older self,” legde hij kort uit. ”There has been an error and his madness should be stopped,” ging Add verder. Hij stopte kort. Hij voelde nog altijd de spanning door zijn aderen gieren als hij eraan dacht. Het was immers nog maar de vraag wat er met hem zou gebeuren na afloop. ”Are you searching for him aswell?” vroeg Add nu, duiden op de eerdere woorden van Olivier.
© Sykes

____________________

Characters:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 47

Character sheet
Age: 22 in live nr:endless
Species: God of time between the pages
Partner:: I am allergic for that kind of rubbish
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone di dec 29, 2015 2:36 pm

Words
441
Mood
Curious
Tag
Diabolic Esper

De jongen keek hem verontwaardigd aan. Alsof hij niet leek te begrijpen waarom Olivier hem op deze manier benaderde. Wat ergens ook wel begrijpelijk was. Tijd voor uitleg dus. "Ik zal me zelf even voorstellen: De soortement van broer van de dochter diens moeder om het leven gebracht is door jouw oudere zelf."Probeerde hij het zo kort mogelijk samen te vatten. En stelde zich daarna meteen ook even voor. De jongen leek het maar amper te kunnen bevatten. Begrijpelijk, het was ook zeker niet niets om zo in een keer te horen te krijgen. Het volgende moment zetten de jongen enkele stappen achteruit. Olivier keek hem verbaasd aan. Vanwaar die angst? Was die knul werkelijk bang dat hij hem wat aan zou doen? In dat geval zou de jongen snel genoeg achter het tegendeel komen. Olivier was er namelijk helemaal niet op uit de jongere versie te pakken te krijgen. Slechts de oudere versie interesseerde hem en ook dat was slechts een gedwongen interesse. Als hij er vroeger of later geen eigen belang meer bij had die Diabolic Esper aan zijn einde te helpen dan zou hij de gehele zaak laten voor wat het was. "Zo... dus wat brengt jouw eigenlijk hier?" Vroeg hij en vervolgde daarmee het gesprek alsof er niets aan de hand was. Dat was namelijk de gehele reden dat hij op deze jongere versie was afgestapt. Gewoon om te kunnen vragen wat de knul hier deed en of hij misschien wat zou kunnen vertellen over hoe hij te werk ging als het om tijdreizen ging. Uit pure interesse dus. De knul zuchtte eens waarna het volgende antwoord weerklonk: "I’m here to stop my older self," Oh, kwam dat even mooi uit. Ze waren dus nog beide opzoek naar het zelfde persoon ook. "There has been an error and his madness should be stopped,"Olivier knikte. Van gestoordheid mocht men inderdaad wel spreken als het om die oudere versie ging. Wel een mooi initiatief van de knul om dat tegen te gaan. Hij had zo iets nou niet bepaald van Diabolic Esper verwacht. Zelfs niet van de jongere versie. "Are you searching for him aswell?" Werd hem gevraagd. Olivier knikte. "Ja min of meer. Er zit verder geen haast achter. Ik heb er baad bij dat hij gestopt word. Maar als ik jou met mijn plannen in de weg ga lopen dan is het misschien beter om het te laten niet waar? Waarom tegenwerken als ik jou ook gewoon je gang kan laten gaan? Wat ben je precies van plan als ik vragen mag?"Draaide hij het antwoord om in een nieuwe vraag. En keek de jongen vriendelijk glimlachend aan.     
 
♦.♦

____________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 641

Character sheet
Age: 24 years
Species: Time Tracer Demon
Partner:: I can see every tear you've cried. I can see all the fears you face. I’ll be right here now and heal the brokenness within. Let me love you 'till the world ends.~Dax ღ
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone vr jan 01, 2016 2:21 pm




Dynamo Configuration - Space Crack


Add had zichzelf vervloekt voor het feit dat hij niet eerder op had gemerkt dat iemand hem naderde. Als iemand hem een verrassingsaanval wou bezorgen, had hij dat makkelijk kunnen flikken. Echter, bij die gedachtes, moest Add zichzelf er ook aan herinneren dat het niet heel erg was als hij dood ging. Als hij dood ging zou zijn oudere versie ook tot een einde komen en daarmee zouden behoorlijk wat levens gespaard worden. Er was immers geen twijfel over dat Diabolic Esper voor problemen zorgden. Niet enkel het moorden was erg. Het ergste was nog, dat de macht hem te veel was geworden. Dat hij niet meer helder na kon denken en enkel nog uit was op de Elshard. En dat alleen voor macht. Add wist dat Diabolic Esper al genoeg kracht had verzameld om voor eeuwig terug in de tijd te reizen. Om terug te gaan naar het moment waar hun familie vermoord werd. Om hun moordenaars te stoppen en verder een gelukkig leven leiden. Maar dacht Esper niet aan. Nee het enige waar hij aan dacht was macht. En dat was misschien wel het gene wat Add het meeste pijn deed en wat hem motiveerde om zijn task te volbrengen. Er was geen twijfel mogelijk: Diabolic Esper moest worden gestopt.

Was de man ook naar hem op zoek? Het was een vraag die Add had gesteld. Immers was het duidelijk dat de man Diabolic Esper herkend. Maar kennelijk was het zo dat de man het niet nodig vond om Add te vermoorden. En waarom niet? Zag hij niet in dat als hij dood ging, de oudere versie ook zou verdwijnen? Het zou een makkelijker manier zijn. Maar misschien iets té gemakkelijk voor de man. Add kon niet weten hoeveel ervaring de man had. Of hij überhaupt wel op zoek was naar Esper. Maar al snel knikte Oliver. "Ja min of meer. Er zit verder geen haast achter. Ik heb er baad bij dat hij gestopt word. Maar als ik jou met mijn plannen in de weg ga lopen dan is het misschien beter om het te laten niet waar? Waarom tegenwerken als ik jou ook gewoon je gang kan laten gaan? Wat ben je precies van plan als ik vragen mag?" Licht verrast keek Add hem aan. Eerder had hij zich nog bedreigd gevoeld door de man, maar nu leek het erop dat de man bereid was om hem zijn gang te laten gaan. Dus Oliver had er vertrouwen in dat Add zijn oudere versie aan kon? Hij slikte eens. Hij betwijfelde het. Door Oliver’s woorden besefte hij zich dan ook wat. Langzaam grijnsde hij lichtjes. Ietwat verslagen. ”I don’t really have a plan,” begon hij. Hij krabde eens wat ongemakkelijk aan zijn achterhoofd. Hij nam een ietwat onzekere houding aan. Hij had het gevoel dat hij door zijn mentor de grond in werd gedrukt. ”I was planning on killing him, but I think he will be too strong for me. So if I don’t succeed in killing him, I will kill myself.” Je kon merken dat hij wat moeite had met de laatste optie. Immers was het nogal wat om als jonge jongen al je eigen leven te nemen. Hij hoopte maar dat hij de moed ervoor had. ”The calculations said it will garantuee succes. So he will be stopped, no matter what,” voegde Add er nog aan toe om zichzelf wat meer moed in te spreken. Ook al leek het niet erg te helpen. Hij voelde zichzelf nog behoorlijk nerveus worden. Hij richtte zijn aandacht terug op de man. Hij schoof het onderwerp Oliver’s kant op. ”And you? Do you have a plan to stop him? Do you know where he is?”
© Sykes

____________________

Characters:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone

Terug naar boven Ga naar beneden
Dynamo Configuration || Part One || Open for Everyone
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1
Soortgelijke onderwerpen
-
» Open - Demons run when a good man goes to war.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Black Territory :: Narthodahl Forest-
Ga naar: