Hallo en welkom op Separa!
Als je hier nieuw bent, raden we je aan even de regels en de informatie door te nemen,
ben je hier al bekend, dan welkom terug! Smile

-Het team




 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel|

Sick thoughts[open]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Grey One
Aantal berichten : 614
Woonplaats : Oosterblokker

Character sheet
Age: 18 Years
Species: Shapeshifter: Panpas vos
Partner:: I don't remember..
avatar
BerichtOnderwerp: Sick thoughts[open] zo okt 11, 2015 10:43 pm

Sick thoughts

Met een zucht liet hij zich in het zand neer zakken. Het was lange tijd geleden dat hij als mens had gezwommen. Gelukkig kon hij het nog want anders had hij hier nu misschien niet meer gezeten. Zat van alles had hij de gok gewaagd en was zonder pardon het water in gelopen om naar de overkant te zwemmen. Of hij überhaupt nog kon zwemmen was hij in het water te weten gekomen. Niet dat hij zou stoppen mocht hij het niet kunnen. Sinds hij de dood recht in ogen gekeken had was hij roekelozer dan ooit. Eigenlijk was het een wonder dat hij hier nog zat. Hij wist nog precies wat Hunter had gezegd. ’Je hebt bescherming nodig. Of in ieder geval iemand die bij je in de buurt is, voor als er weer wat gebeurd. Ik wil niet dat je zoiets weer moet doorstaan, Dax.’ Dax huiverde. Hij stierf nog liever dan dat hij nog een slapeloze moest nacht vol realistische nachtmerries moest doorstaan. Vermoeid ging hij languit op het zand liggen en luisterde naar het klotsende water. Hier kwamen gelukkig niet vaak wezens. Hier was hij tenminste even alleen. Aan de ene kant was dat fijn. Dan kon hij zijn mond houden en rustig over de dingen na denken. Aan de andere kant was hij na drie nachten zonder slaap en een fikse zwemtocht vrij weerloos. Als iemand hem nu iets aan wilde doen zou hij zich daar bij neer moeten leggen. Bij die gedachten verscheen er een klein glimlachje op zijn gezicht. Hij sloot zijn ogen even. Zou het niet heerlijk om zo maar in eens van al zijn problemen af te kunnen zijn? En gewoon voor eeuwig te slapen. Je nooit meer ergens zorgen over hoeven te maken en gewoon een beetje weg kunnen dromen. Dax zag het wel voor zich. Verlangde er eerlijk gezegd wel naar. Niet dat het echt iets was om je zorgen over te maken. Het ging wel weer over. Daar was hij zeker van. Als puntje bij paaltje kwam wenste hij toch echt wakker te blijven. Plotseling hoorde hij geritsel in de bosjes achter hem. Meteen sprong hij overeind. Door dit iets te enthousiast te doen viel hij voor over en was er eigenlijk niet veel veranderd ter opzichte van de houding voordat hij opgesprongen was. Verbaasd keek hij op. Wie had hier nu iets te zoeken?


|Mood: Tired |Words: 401 | Company: Nobody .. i think  |
DAX
♦.♦

____________________

De mens Afbeeldingen die gebruikt zijn avatar en onderschrift behoren tot CrystalCurtis op deviantart.
New Theme!:
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] ma okt 12, 2015 9:10 pm

Lyall had is zin om alleen te zijn, er was in de laatste paar dagen teveel gebeurt wat hem betreft. De reünie met de groep, het bos, het gesprek met Hunter. Even wat stoom afblazen. En waar zou dat beter kunnen dan bij ht lobster lake. Waar nooit iemand was en het water ook nog s heerlijk was. Hij vermeed contact met andere wezens maar kwam toch toevallig zijn huurbaas tegen, die hem vervolgens schreeuwend achterna kwam. Snel een zijstraat invluchtend dacht Lyall soort van opgelucht. ‘ach als Dax zijn plan doorgaat kan hij toch de pot op met zijn huur.’ Hij was de man kwijt geraakt maar wist dat hij de komende dagen niet zn gezicht moest laten zien of de ‘vriendjes’ van die ouwe man komen achter me aan. Dacht hij grijnzend. Hij kwam al dichterbij het meer maar natuurlijk liep daar ook zijn ex. Lyall probeerde onopvallend rechtstreeks omkeer te maken en fluitend om te lopen maar ze zag hem en riep hem opmerkingen achterna over dat haar nieuwe vriendje zoveel beter was in alles en tenminste geen ongedierte was. Die laatste opmerking deed pijn. Niet omdat zij het tegen hem zei maar omdat er een onderliggende gedachte achter zat. Hij wachtte even tot ze weg was en vervolgde zijn weg weer naar het meer. ‘het is net of het lot me weg wilt houden van dat meer, doordat het zoveel obstakels neerlegt voor me.’ Dacht hij nog steeds positief. Ah daar was hij. Na een snelle shift was hij weer in zijn vertrouwde Direwolf gestalte en hij liep relaxed naar het meer via een aantal bomen en een struik. *sniff sniff* ‘dit meen je niet.’ Dacht Lyall. Je zult toch niet menen dat Dax hier ook i… daar stond hij opeens in het open, recht voor een op de grond zittende Dax die hem net zo verbaast aankeek als Lyall hem terug aankeek. ‘ehh hallo’ gromde Lyall een beetje aarzelend. Dit was nou iets wat hij totaal niet had verwacht, om op Dax te stuiten hier. ‘Jij had ook zin om even uit te waaien hier?’ besloot Lyall dan maar om zijn entree mee te sluiten.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Grey One
Aantal berichten : 614
Woonplaats : Oosterblokker

Character sheet
Age: 18 Years
Species: Shapeshifter: Panpas vos
Partner:: I don't remember..
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] di okt 13, 2015 8:40 pm

Sick thoughts[open]

Enkele tellen bleef hij stom verbaasd in het zand zitten en keek de wolf die voor hem stond perplex aan. Uit alle wezens die hij had verwacht hier was Lyall wel de laatste. Wat moest die jongen hier? Gelukkig leek Lyall net zo verbaasd over het feit dat Dax hier zat en was dus niet doel bewust op hem afgekomen. "Ehh hallo"Gromde de wolf naar hem. Dax lachte een beetje zenuwachtig. Verwachtte je iemand die op je in zou slaan met het liefst een scherp voorwerp, kwam een van je beste maatjes langs. En toen? Hoe moest hij nu acteren? Doen alsof er niets aan de hand was zeker. "Hay..."Zei hij. Het klonk niet somber, maar echt vrolijk was het ook niet. Meer een soort van begroeting waarin naar voren kwam dat hij totaal niet voorbereid was op dit bezoek. "Jij had ook zin om even uit te waaien hier?"Vroeg Lyall hem. Dax knikte langzaam. "Uitwaaien ja..."Mompelde hij. Eerlijk gezegd had hij niet echt een bepaald doel hier. Maar wat Lyall vroeg klopte eigenlijk wel. Even weg van alle problemen. Gewoon even genieten van alle stilte en rust. Dax stond op en keek even richting het water. "Ja, een vlucht naar het niets kon ik wel gebruiken."Vervolgde hij. Waarschijnlijk was het beter om niet weer over alle problemen te beginnen. Dat kon hij er iniedergeval niet bij hebben. Beter zouden iets leuks kunnen gaan doen. Samen op jacht gaan of iets in die trant. Over de problemen had hij al genoeg gepraat. Toen met Hunter bij hem thuis. Verschrikt keek Dax op. "Hunter heeft je toch niet gestuurd hé?"Voeg hij geschrokken. Sinds Hunter die opmerking had gemaakt over dat Dax bescherming nodig zou hebben keek hij geschrokken op bij iedereen die hem plots leek te volgen. Je wist het immers maar nooit. En ondanks dat het allemaal goed bedoeld was accepteerde Dax het niet dat er op hem gepast zou worden. Alsof hij een klein kind was. Maar goed. Hij had het nu gevraagd en zal er snel genoeg achter komen of dit echt toeval was geweest of niet.  


|Mood: suspiciously |Words: 350 | Company: Lyall |
DAX
♦.♦

____________________

De mens Afbeeldingen die gebruikt zijn avatar en onderschrift behoren tot CrystalCurtis op deviantart.
New Theme!:


Laatst aangepast door Dax op za okt 17, 2015 8:23 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] di okt 13, 2015 9:20 pm

‘’ja een vlucht naar het niets kon ik wel gebruiken.’’ Zei Dax op een nog steeds verbouwereerde toon. ‘dan zijn we door het lot om dezelfde reden hier.’ Zei Lyall filosofischer dan hij ooit in zijn leven was geweest. Even viel er een kleine stilte en beide zochten ze naar woorden om wat te zeggen of om even na te denken. Lyall schrok zelfs een beetje toen hij Dax onverwachts hoorde vragen: ‘’Hunter heeft je toch niet gestuurd heh?’’ even keek Lyall hem stomverbaasd aan. Als hij al iets had verwacht wat gezegt zou worden dan was het zeker niet dit. Gelukkig was hij in zijn wolven vorm en geven wolven weinig emoties af. ‘Nee toevallig ben ik dat niet.’ Antwoorde Lyall zo droog als het maar kon. Maar door dat te vragen dacht hij dat dus wel. Ging er door Lyall heen. Dax heeft dus ook al met Hunter gepraat over belangrijke zaken! Oke dit was interessant om te weten. ‘Zou Hunter daar dan een rede voor hebben om te babysitten op jouw?’ Vroeg Lyall met een honende lach aan Dax. Voordat Dax antwoord kon geven voegde hij eraan toe: ‘je zou het wel nodig hebben met je roekeloze acties, zoals mij het verbrande bos in volgen.’ Hij meende de laatste opmerking niet helemaal want hij wist het niet zeker, het was maar een van zijn vele verwarde gedachtes~ Lyall zat na te denken of hij zou vragen waar Dax en Hunter het over hadden gehad of, of hij juist zo vertellen waar hij en Hunter het over hadden gehad. Nee laat ik die informatie nog maar even achterhouden. Dax was hier nou juist om even weg te zijn van die gedachtes. Dat was ook zijn plan geweest dacht Lyall een beetje bitter. Dit was toch niet goed voor de groep als ze hem weer samen zouden willen brengen. Ieder clublid had zo zijn eigen informatie die hij niet deelde met de anderen. En ze verzwegen alles voor elkaar. Hoe moest dit ooit goed gaan~

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Grey One
Aantal berichten : 614
Woonplaats : Oosterblokker

Character sheet
Age: 18 Years
Species: Shapeshifter: Panpas vos
Partner:: I don't remember..
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] za okt 17, 2015 8:23 pm

Sick thoughts[open]

"Dan zijn we door het lot om dezelfde reden hier." Dax keek zijn vriend argwanend aan. Het was nou niet bepaald iets wat hij van Lyall verwacht had te zeggen. Maar goed, blijkbaar kon die jongen ook wel eens verrassend uit de hoek komen. Dax dacht na. Hij was niet op het bezoek ingesteld maar vond wel dat hij iets zou moeten improviseren. Anders stonden ze hier maar zo, niets te doen. Na te denken... Wat had het dan voor nut dat ze elkaar hier getroffen hadden? Niets. Nadenken dat deed hij toch echt liever alleen. Plots schoot hem te binnen wat Hunter tegen hem gezegd had. Er zou meer op hem gelet moeten worden. "Hunter heeft je toch niet gestuurd hé?"Vroeg hij geschrokken aan de wolf. In dierlijke formatie was er helaas niet veel emotie bij Lyall te bespeuren. "Nee toevallig ben ik dat niet." Antwoordde zijn vriend droogjes. Een golf van opluchting trok door Dax heen. Hij opende zijn mond om een nadere uitleg te geven maar Lyall was hem al voor. "Zou Hunter daar dan een rede voor hebben om te babysitten op jouw?"Vroeg zijn vriend met een klein vies vals grijnsje. Dax sloot zijn ogen. Het is een irritatie factortje ... Het is een irritatie factortje ... Het is een irritatie factortje ...  Hij wilde wat zeggen maar Lyall was hem weer voor. "Je zou het wel nodig hebben met je roekeloze acties, zoals mij het verbrande bos in volgen." Een kokende massa woede kwam in hem naar boven. Woede die hij eigenlijk op zijn belagers had willen uiten. Op zijn vader, op de mensen van de tucht school, op de wezens uit zijn straat en op alle oneerlijke dingen in zijn leven. Toen hij zijn ogen weer opende hadden ze de dierlijke vorm aangenomen. Niet langer waren ze eikenbruin van kleur, maar mors groen. "Jij, denk jij te weten waarom Hunter dat overwogen heeft?!" Dax voelde dat zijn hoektanden terug waren gekomen. Zijn handen waren voor een kwart veranderd: niet langer menselijke nagels en ook zijn pootkussentjes waren al zichtbaar. Zijn oren waren gelukkig wel geheel veranderd. Shiften uit woede. Het was hem nog nooit eerder overkomen. Maar hij kon stellen dat het zijn meest mislukte verandering ooit was geweest. Dax ademde diep in en langzaam weer uit. Hoe erg hij het ook nodig zou hebben, hij wilde zijn woede hier niet los laten. Niet tegen Lyall. "Ik ben een paar weken terug bijna vermoord. Hunter overweegt niet zo maar iets. Het heeft niets met mijn 'roekeloze gedrag' te maken gehad."Zei hij kort af. Zonder daarbij Lyall echt aan te kijken. Natuurlijk was hij zijn vriend niet zomaar gevolgd. Dat wist Lyall zelf toch ook wel? "En daarbij, ik had je ook daar kunnen laten zitten. Dan waren de dingen waarschijnlijk heel anders gelopen. Ik denk wel een beetje na over de dingen die ik doe." Vervolgde hij gepikeerd. Het zou vast wel lachen zijn voor zijn vriend om zo'n mislukt veranderde versie van Dax te zien. Ja, daar zou Lyall vast een paar mooie opmerkingen over kunnen maken. Hij keerde Lyall de rug toe. En keek uit over het water. Ergers had hij de neiging weg te lopen en terug te zullen zwemmen. Ondanks dat hij wist daar de energie niet voor te hebben. "Ik dacht dat je me op z'n minst serieus zou nemen."Mompelde hij. En probeerde zijn woede uit alle macht voor zich te houden. Al ging dat nauwelijks. Het had nu al zo lang in hem opgesloten gezeten. Als het nu niet gebeurden, dan morgen wel. En anders overmorgen. Of die dag daarna....


|Mood: pissed off |Words: 603 | Company: Lyall |
DAX
♦.♦

____________________

De mens Afbeeldingen die gebruikt zijn avatar en onderschrift behoren tot CrystalCurtis op deviantart.
New Theme!:
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] do okt 22, 2015 11:51 pm

Lyall was nog nauwelijks uitgepraat of hij voelde Dax zijn houding opslag veranderen. Van eerst rustig en verbaast naar een kolkende woede stroom. "Jij, denk jij te weten waarom hunter dat overwogen heeft?" Binnen enkele seconden begon Dax te form shiften... maar niet helemaal correct? Uit boosheid formshiften. Lyall had dat zelf vaak meegemaakt maar nog nooit bij Dax. Hij moest wel erg van slag zijn. En dan echt heel erg van slag. Lyall voelde zijn 2e helft schreeuwen om aandacht. 'Nee' dacht Lyall. 'Ik kan hem niet aanvallen hij is mijn vriend, alles wat ik heb.' Terwijl zijn donkere kwade kant zei: 'komop nu is hij op zijn zwakst. Jullie zijn 2 grootmachten. Er kan er maar 1 zijn.' Lyall wist zijn rustige kant te houden en deed iets puur instinktief matigs. Lyall shifte terug naar zijn mensenvorm. Alleen er ging wat fout. Een arm bleef poot. Zijn neus bleef snuit. Zijn oren bleven hangEn en hij bleef behoorlijk behaard. Lyall moest nog even bekomen van zijn shift maar hij hoorde Dax luid zeggen: "Ik ben een paar weken terug bijna vermoord. Hunter overweegt niet zo maar iets. Het heeft niets met mijn 'roekeloze gedrag' te maken gehad.

En daarbij, ik had je ook daar kunnen laten zitten. Dan waren de dingen waarschijnlijk heel anders gelopen. Ik denk wel een beetje na over de dingen die ik doe."
Lyall wou bet beginnen met een zin om te zeggen dat als Dax er niet zou zijn geweest hij nooit had aangevallen maar bedacht zich gauw. 'Niet het goede moment Lyall.' Dacht hij bij zichzelf. Hij besefte nu pas wat Dax allemaal had gezegt en begreep waarom Dax zo anders deed. Oog in oog staan met de dood, het einde zo dichtbij. Lyall kende dat gevoel maar al te goed. Dat gevoel van zo dicht in hetNiks verdwijnen... dat heeft ervoor gezorgt dat Lyall een 2e persoonlijkheid had gekregen. Zijn verdedigings meganisme. Lyall kon het niet houden. Normaal was hij nooit emotioneel maar dit schoot naar binnen. Een beetje trillend trok hij zijn poot op en legde hem op Dax zijn schouder. Hij had zo lang alleen geleefd, zolang was er niemand geweest voor hem. Hij had het idee ontwikkeld dat er niemand voor hem was. En nu.. nu pas merkte hij hoe een ongelooflijke asshole hij was geweest voor Dax. Hij had hem gezien in de bar, hem begroet, hem zijn eten gegeven. Hem onderdak aangeboden. En wat had Lyall gedaan? Nee gezegt uit trots. Vervolgens was Dax hem gevolgt omdat hij bezorgt was om Lyall en had hem geholpen te ontsnappen. Wat had Lyall gedaan? Geen bedankt. Geen ik ben je wat verschuldigt. AlleenDag gezegt. Lyall was echt een mislukkeling om zijn vriend zo erg te laten zakken. Zijn stem huiverde terwijl hij fluisterde: 'het spijt me' dat was nauwelijks te verstaan geweest dus hij zei het nog een keer luider. 'Het spijt me! Ik heb je zovaak laten zitten Dax. Het spijt me voor elke keer, vergeef me alsjeblieft en laat me me als een echte vriend bewijzen.' Nogal meegesleurd door emotie trok hij de kleinere man tegen hem aan en gaf hem zon grote hug dat hij zowat zijn rug brak. 'Shit' dacht Lyall. Hij was vergeten dat 1 van zijn armen een poot was en hij had met 1 van zijn grote nagels een scheurtje gemaakt in Dax zijn shirt. Nu pas besefte hij dat ze allebei fout geshift waren. Wat een afgang..

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Grey One
Aantal berichten : 614
Woonplaats : Oosterblokker

Character sheet
Age: 18 Years
Species: Shapeshifter: Panpas vos
Partner:: I don't remember..
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] vr okt 23, 2015 9:13 pm

Sick thoughts...

   
Gelukkig voor hem ging Lyall zijn shift ook niet helemaal goed. Zeg maar gerust 2x zo erg als dat wat hij zelf had. Maar daar had Dax nu geen aandacht voor. Woede had alle andere gedachten aan de kant geschoven. Hoe kon zijn vriend hem nog altijd zo respectloos behandelen. Zelfs na alles wat hij voor hem had gedaan. Dax maakte dat dan ook op harde toon duidelijk. Vervolgens draaide hij zich om, en gunde Lyall geen blik meer waardig. Geërgerd staarde hij naar het water. Ergens voelde hij de neiging om het water in te lopen en terug proberen te zwemmen. Ondanks dat het onmogelijk zou zijn dat hij nu al weer genoeg energie daarvoor had opgebouwd. Hij zou koppig genoeg zijn om het toch uit te proberen. Had ooit iemand hem serieus genomen? Misschien zouden ze dat dan eindelijk eens gaan doen. Waren ze dan echt te dom om zich te beseffen dat als je hun wantrouwen in hem doordrukte hij zijn laatste restje zelf waarde te water zou laten gaan? Plots voelde hij iets op zijn schouder. Van uit zijn ooghoeken kon hij een glimp van Lyall zijn poot opvangen. Meteen maakte hij een beweging om het van zich af te schudden. Hij wilde even niets met hem te maken hebben. Maar blijkbaar hield zijn vriend vol. Langzaam draaide Dax zich om en boorde Lyall een norse blik in de ogen. Lyall zei iets. Maar het was echt niet te verstaan. Daarvoor sprak zijn vriend veels te zacht en ingetogen. Dax trok een wenkbrauw op. "Hm?"Klonk het bot van af zijn kant.  "Het spijt me! Ik heb je zo vaak laten zitten Dax. Het spijt me voor elke keer, vergeef me alsjeblieft en laat me me als een echte vriend bewijzen."Vol verbazing keek hij zijn vriend aan. Dit was wel een van de laatste dingen die hij verwacht had. Lyall leek wel... emotioneel? "Um Lyall wat-"Maar nog voor hij verder kon praten trok zijn vriend hem naar zich toe. Nog net op tijd wist hij zijn half geshiften handen voor zich uit te houden en kon zich daarmee tegen zijn vriend af zetten. Anders had zijn rug deze brohug onder geen enkele omstandigheden overleefd. "H-het is goed zo.."Wist hij nog net uit te brengen. Dax klauwde zijn nagels door Lyall zijn ter hoogte van de borst in de hoop dat hij dan eindelijk op zou houden. "S-stop straks breek je me nog door midden!"Riep hij er ietwat ruw bij. Gelukkig verzwakte de greep. "Het is al oké, ik aanvaard je excuses Lyall."Vervolgde hij haastig. Hij had nooit verwacht dat juist Lyall zo emotioneel kon worden en daar uit slordig zou handelen. Dat was toch iets wat alleen hem zelf overkwam? En niet zijn vrienden... Ach ja, blijkbaar dus niet. Dax slikte een klein gegrinnik in toen hij zag hoe zijn vriend er eigenlijk bij stond. Wat een afgang. Dat was echt nog erger dan hij zelf meestal had. "Zullen we een 2de poging wagen?"Vroeg hij grijnzend.
   

   

   |Mood: my back hurts but i am glad that we're ok again |Words: 501 | Company: Lyall |
   
      
DAX
♦.♦

____________________

De mens Afbeeldingen die gebruikt zijn avatar en onderschrift behoren tot CrystalCurtis op deviantart.
New Theme!:
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] zo okt 25, 2015 9:44 pm

Lyall zag vanuit een 3e persoon zichzelf zo emotioneel over Dax heen stortte, en hij dacht letterlijk bij zichzelf. ‘wat is er mis met me, waar is mijn ruwe, serieuze kant? of anders mijn duistere agressieve kant? Het enige wat hier te zien was was een hoopje ellende. De muren die Lyall omzich heen had gebouwd brokkelden langzaam af. Dax was drukker bezig zich af te zetten van Lyall zodat zijn rug niet gekraakt zou worden dan echt te luisteren naar wat hij echt zei. Hij vroeg zich af: ‘ben ik nou echt zo sterk geworden in de loop der jaren of lijkt het maar zo?’ ‘’S-Stop, straks breek je me dwars doormidden Lyall!’’ hoorde hij zijn vriend zeggen. Weer typisch Dax dacht Lyall met een grijns. Beide mannen stonden nu tegenover elkaar ietwat verlegen te grijnzen. Dax verbrak de stilte door te zeggen: ‘’Zullen we een 2e poging wagen?’’ graag zei Lyall die zich weer wat had herpakt. ‘zo.’ Begon Lyall. ‘dat heb ik nou nog nooit gehad, uit emotie shiften en dan ook nog zo vervormd.’ Lachte hij. Jij bent er ook niet goed aan toe ook als ben ik nog een tikkeltje erger.’ Lyall maakte deze opmerking deels om weer een sfeertje in het gesprek te brengen wat wat gezelliger was dan de eerste sfeer. ‘weet je Dax? Ik denk dat we wat dingetjes eerst recht moeten zetten voordat we echt aan een 2e poging kunnen beginnen voor de groep. Ik wou het wat diplomatischer aanpakken door het aan Hunter te vragen maar hij zei dat het jouw verhaal was en dat jij het dus moest vertellen. Welk moment geschikter dan nu?’ hij wist bijna zeker dat Dax nu ozu vertellen waar Lyall al een week mee in zijn maag zat. Hij was echt even bezorgt geweest om Dax, al dacht Dax daar heel anders over.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Grey One
Aantal berichten : 614
Woonplaats : Oosterblokker

Character sheet
Age: 18 Years
Species: Shapeshifter: Panpas vos
Partner:: I don't remember..
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] ma okt 26, 2015 8:15 pm

Sick thoughts

Het was allemaal heel leuk en aardig, dat Lyall zijn excuses aanbood. Natuurlijk respecteerde Dax het wel. Het kwam zelden voor dat zijn vriend zich zo uitte. En dus was het een heuse eer dat hij dit voor hem deed. Alleen de overweldigende knuffel die zijn vriend hem vervolgens gaf was een beetje te veel van het goede. Dax wilde wel heel blijven. En kon daarom niets anders doen dan Lyall zo veel mogelijk van zich af proberen te duwen. Helaas, hij had graag terug willen knuffelen. Want zo iets kwam zelden voor in zijn leven. Maar hij wilde toch echt zijn rug heel houden. "S-stop straks breek je me nog door midden!"Na die woorden verzwakte de greep gelukkig. En kreeg hij weer ruimte. "Het is al oké, ik aanvaard je excuses Lyall."Vervolgde hij haastig. Het zou hem niets verbazen als hij het volgende moment wakker zou worden en dit alles nooit gebeurd was. Dit gedrag was niets voor zijn vriend. Hij zou er dan tot op het graf over zwijgen en doen alsof er nooit iets gebeurd was. Dit moest tussen hun blijven. Lyall keek hem met een grijns aan. En Dax grijnsde terug. Zowaar als er net nog een gespannen sfeer had geheerst leek het nu weer goed tussen de beide jongens. Het had iets ... ongemakkelijks. De stilte die hier op volgde. Dax wist dat hij er niet naar zou moeten vragen. Lyall was geen prater. Waarom deze emotionele   kant zich zo in een keer had laten zien wisten ze waarschijnlijk beide niet.  Toen hij zijn vriend lang genoeg aan had gekeken besefte hij weer hoe stom ze er eigenlijk wel niet uitzagen. "Zullen we een 2de poging wagen?"Vroeg hij met een kleine grijns. Graag was het antwoord. En enkele seconde later stonden er twee dieren. En daarna twee normale jongens. Deze keer beide goed geshift. "Zo"Klonk het van af Lyall zijn kant. Dax keek hem aan. Verwachtende dat er wat op zou volgen. "Dat heb ik nou nog nooit gehad, uit emotie shiften en dan ook nog zo vervormd."Lachte de jongen. Dax grinnikte en keek een beetje verlegen weg. "Ach ja, je went er wel aan." Zei hij. Daarmee was het duidelijk dat dit zeker niet zijn eerste keer was dat hij zo erg mislukt was geshift. "Jij bent er ook niet goed aan toe ook als ben ik nog een tikkeltje erger." Dax grinnikte. Daar had zijn vriend wel gelijk in. Dax zelf kon er wat van. Maar hoe erg Lyall in zijn dierlijke vorm was blijven hangen had zelfs hij nooit mee gemaakt. Maar ach, gelukkig konden ze er beide om lachen. "Weet je Dax? Ik denk dat we wat dingetjes eerst recht moeten zetten voordat we echt aan een 2e poging kunnen beginnen voor de groep. Ik wou het wat diplomatischer aanpakken door het aan Hunter te vragen maar hij zei dat het jouw verhaal was en dat jij het dus moest vertellen. Welk moment geschikter dan nu?" Stelde Lyall voor. Verbaasd keek Dax zijn vriend aan. "M-mijn verhaal... nu?" Stamelde hij. Een beetje overvallen door het voor hem onverwachte voorstel. Toen in de haven van het grijze gebied had Lyall er toch heel anders over gedacht? Maar goed, plotselinge kans. Die moest hij dan maar zo goed mogelijk benutten. "Dan kunnen we beter ergens gaan zitten want zo kort is het niet." Zei hij en grijnsde ietwat verlegen. Duidelijk dat hij het wel een kans wilde geven om aan zijn vriend te kunnen vertellen.


|Mood: Just fine |Words: 586 | Company: Lyall |
DAX
♦.♦

____________________

De mens Afbeeldingen die gebruikt zijn avatar en onderschrift behoren tot CrystalCurtis op deviantart.
New Theme!:
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open] di okt 27, 2015 9:50 pm

Nadat Lyall zijn voorstel aan Dax had voorgesteld herhaalde Dax hem gedeeltelijk zoals verwacht. ‘’M-Mijn verhaal?’’ hehe Lyall was weer zijn oude zelf, mensen hun woorden en zinnen kunnen voorspellen zodat het in zijn voordeel werkt. Perfect~ ‘’dan kunnen we beter ergens gaan zitten want zo kort is het niet.’’ Vervolgde Dax. ‘ja sure zei Lyall. Hij had al eerder een grot ontdekt achter de waterval. Daar zou vast wel door de vochtigheid wat lekker zacht mos liggen. Lyall wees zonder wat te zeggen naar de waterval en trok een sprintje naar de waterval. Voor mensen die niet wisten dat er een grot was zou het moeten hebben geleken of hij zichzelf te pletter wou lopen maar zoals gepland sprong hij richt door de waterval heen. Nu nog even wachten op Dax en is tot de bodem uitzoeken wat er nou allemaal aan de hand was. Lyall hield er niet van als hij niet van alles op de hoogte was.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Sick thoughts[open]

Terug naar boven Go down
Sick thoughts[open]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Grey Territory :: Lobster Lake-
Ga naar: