Hallo en welkom op Separa!
Als je hier nieuw bent, raden we je aan even de regels en de informatie door te nemen,
ben je hier al bekend, dan welkom terug! Smile

-Het team




 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel|

A ray of light leaves a shadow

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
AuteurBericht
Aantal berichten : 8

Character sheet
Age: Forever 23
Species: Ghost || Emotion manipulator
Partner:: Love is just another play toy made by God.
avatar
BerichtOnderwerp: A ray of light leaves a shadow do dec 24, 2015 4:53 pm





A ray of light leaves a shadow.

LOVE IS JUST ANOTHER PLAY TOY GIVEN BY GOD


Diamonds are a girls best friend. That’s what they say, right? That is what major population thinks. A woman really wants a diamon that badly? Just a stone? Why does she want it? Because it shine’s so bright? Because it’s worth a lot of money? A diamond is a stone that breaks the light and devices it. Shattering it in a new range. It’s the worst. And why? Because a specific girl can’t be seen in the light. Well not really a ‘girl’. More like a fullgrown lady. More like a victorian lady.

Genevieve was used to live in the darkness. Sometimes she would try to enjoy the sun, but she never really could. Not since she was cursed by that witch. The witch who stole her husband and the husband that stole her body. Genevieve sighed. She could curse the two mare humans forever. Don’t worry she had the time. But she didn’t want to waste any more energy on those two. It would be way more fun to use her energy on her powers. The power to manipulate the emotions of any creature. She could make them fall in love, make them full of rage, make them go nuts. In other words: she could creat chaos and peace. However, she mostly enjoyed making chaos. She was a sneaky woman. She liked to manipulate others and to make the world feel the missery she has felt for a few decades.

She looked around. Her bright blue eyes were searching for some sign of life. She stood in the light. Her body wasn’t visible. It was an easy way to hide. And an easy way to scare some creatures. Who wasn’t afraid of ghosts? She heard crunching twigs. She immediately knew someone was approaching her. She set a few steps back. She entered the shadow of the tree, making her body visible. Silendly she looked at the young man who was standing a few meters away from her. ”Greetings.” Her voice was clear. A little smirk was seen around her soft lips.

tagged: Olivier| word count: 342 | notes: flut sorry >w<.

escalators template by ACT APALLED! of A THOUSAND FIREFLIES

____________________

Characters:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 47

Character sheet
Age: 22 in live nr:endless
Species: God of time between the pages
Partner:: I am allergic for that kind of rubbish
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A ray of light leaves a shadow zo dec 27, 2015 2:28 pm

Words
735
Mood
Curious
Tag
An immortal i suppose

Een vermoeide zucht rolde over zijn lippen toen hij het eerste streepje zonlicht aan de horizon zag verschijnen. Het was al niets bijzonders meer, de zoveelste zonsopgang. Heel erg in het begin had hij het nog wel geprobeerd, de gewoonte van het sterveling zijn vast houden. Maar al snel werd het eerder een last dan iets waar hij voldoening in kon vinden. Je stond op zodra je weer adem kon halen en sliep zodra de dood je gevonden had. Dat ging zo door, oneindig lang. De lijn tussen dood en leven bestond voor hem dan ook nauwelijks. En het was ook maar wat lastig geweest tegenover zijn zusje te doen alsof hij de dood van hun moeder erg had gevonden. In zijn wereldje bestond ze namelijk gewoon nog. In de hemel dan wel, maar daar kwam hij vaak genoeg over de vloer. Toch ging het hem over het algemeen goed af. Olivier bevond zich vaak onder de stervelingen. Op een of andere manier voelde hij zich daar toch nog meer thuis dan 'boven'. De gesprekken verliepen goed en men voelde zich op z'n gemak in zijn buurt. Hij wist precies wat te zeggen en hoe op bepaalde wezens in te spelen om van ze te krijgen wat hij hebben wilde. Het mocht dan wel zo lijken dat hij een warmhartig en veel gunnend persoon was, in werkelijkheid speelde hij gewoon een spelletje met de stervelingen. Kreeg er voor terug wat hij van hen nodig had. En niemand die het echt door had. Wat ergens wel jammer was. Het werd al snel saai als alles maar bleef werken en hij geen nieuwe technieken hoefde te bedenken. Dat zou hier in Separa wel anders zijn. Hij zou haast kunnen zeggen dat hij Separa meer op prijs stelde dan het boek waar hij oorspronkelijk vandaan kwam. Heel even was hij thuis geweest om de volksvlam mee te maken, maar was er daarna weer zo snel mogelijk vandoor gegaan. En op deze zo veelste mooie ochtend in Separa beland.

Hij zetten zijn wandeltocht voort richting het Noorden. Haast had hij daar niet bij. Het was juist beter zo lang mogelijk uit het zicht te blijven. Hij zou namelijk terug moeten komen met op z'n minst een nieuw spoor of plan voor het doden van een Soulless. Anders zouden ze hem door de 'verdwijning' van Casper nog af kunnen zetten ook. Even hield hij zijn pas in. Luisterde naar de omgeving. Een klein vermakelijk glimlachje sierde zijn gelaat. Ja, dit wezen was wel degelijk interessant genoeg om zijn reis voor te staken. Olivier zetten een stap in de goede richting, liet daarbij enkele twijgen breken. Dat was blijkbaar al geluid genoeg om opgemerkt te worden. In de schaduw van de boom verscheen ze. Een bleke dame met blond haar en diep blauwe ogen. De kledingstijl kwam hem maar al te bekend voor. In zijn eerste jeugd hadden de meeste meisjes en dames er zo bij gelopen. Het kwam zelfde voor dat hij iemand uit zijn eigen tijd ontmoetten. Aangezien de tijd in het boek waar hij vandaan kwam al niet op chronologische volgorde lag en hier in Separa ook van alles door elkaar heen liep. "Greetings."Sprak ze. Het kleine valse glimlachje van haar beviel hem wel. Dit was waarschijnlijk niet een van die weerloze dames, haast marionetten van de man waarmee ze getrouwd waren, zo als velen toen der tijd. "Goede morgen madam."Sprak hij met een klein glimlachje. Slechts een warme vriendelijke blik was te bespeuren, geen enkel teken van achterdocht. Zo'n perfect gespeelde onschuldige insteek. Alsof hij toevallig halt had gehouden en haar gehele verschijning nooit had zien aankomen. "Ik heb een vraag en als ik u er op het moment niet mee lastig val zou ik die graag willen stellen. Komt dat uit?"Hij wilde graag weten of ze sterveling was of niet. Andere die het eeuwige leven bezaten, het waren er niet veel. En stuk voor stuk machtig interessant om meer over te weten te komen. Maar door het feit dat ze het eeuwige leven gemeen hadden betekende nog lang niet dat ze elkaar zouden kunnen vertrouwen. Hij zou wel uit mogen kijken met wat hij zei. Slechts dingen vragen en het liefst zo min mogelijk eigen informatie weggeven. Alles kon tegen je gebruikt worden en zo als Olivier haar inschatte zou de dame voor hem daar zeker gebruik van kunnen maken mocht ze hem dwars willen zitten.        

♦.♦

____________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 8

Character sheet
Age: Forever 23
Species: Ghost || Emotion manipulator
Partner:: Love is just another play toy made by God.
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A ray of light leaves a shadow zo dec 27, 2015 3:54 pm





A ray of light leaves a shadow.

LOVE IS JUST ANOTHER PLAY TOY GIVEN BY GOD


A man, with a strange sort of energy around him, halted. Genevieve let her blue eyes glide over him. The look in her eyes was warm, but the smirk around her lips told otherwise. She looked the man in his eyes. Only to notice that his missed one. Nothing new. She had seen enough rare creatures in her life time to not be surprised anymore. Most of the creatures would be surprised, or rather scared, of her. This man, however, seemed to be very calm. As if he thought he wasn’t in any sort of danger. As if he was just walking around and just happend to walk past her. As if she was just another creature. It made a him suspicious. She wouldn’t claim that yet.
"Goede morgen madam." he greeted with a small smile. However, there was only a little friendlyness to see in his eyes. Genevieve smiled a little aswell, hiding the fact that she was suspicious of him. He played the roll perfect. A little to perfect. "Ik heb een vraag en als ik u er op het moment niet mee lastig val zou ik die graag willen stellen. Komt dat uit?" He had some manners. Well, he acted like he had them. Genevieve smiled some more, nodded and set a few steps into his direction. As if she fell for his trick and now wanted to have a conversation with the handsome stranger. ”Don’t be foolish! You’re not bothering me at all! Go on, ask. I’ll answer it truthfully if I know the answer,” she said. Her voice had a soft edge and sounded friendly. The smirk around her lips was chanced into a sweet smile. Her blue eyes looked up to him. Curiosity was seen in them. She was waiting for the question. And waiting for more tricks to happen.

TAGGED: Olivier| WORD COUNT: 2short2count| NOTES: Ik hoop dat je er wat mee kan.

escalators template by ACT APALLED! of A THOUSAND FIREFLIES

____________________

Characters:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 47

Character sheet
Age: 22 in live nr:endless
Species: God of time between the pages
Partner:: I am allergic for that kind of rubbish
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A ray of light leaves a shadow di dec 29, 2015 12:08 pm

Words
402
Mood
Curious
Tag
An immortal i suppose

Hij groeten terug en wist opnieuw een totaal onschuldige uitdrukking op zijn gelaat te zetten. De jonge dame glimlachte enkel. De vraag die hij haar wilde stellen brandde in zijn gedachten. Niet dat hij daadwerkelijk iets slechts voor de ander achter de hand had met zijn gespeeld onschuldige gedrag. Hij wilde alleen zeker weten wie hij voor zich had. Waarschijnlijk zou ze zo doorhebben dat hij dit alles bij elkaar speelde. En als dat zo was dan zat het goed. Hij wilde gewoon voorzichtig zijn met aan wie hij zich zelf weg gaf. Dat was alles. Geen verdere plannen, geen duistere achterliggende gedachten. "Ik heb een vraag en als ik u er op het moment niet mee lastig val zou ik die graag willen stellen. Komt dat uit?"Vroeg hij haar. Het moest de jongedame qua tijd natuurlijk wel uitkomen. Het zou namelijk nog wel eens een lang gesprek kunnen worden. Ze glimlachte iets breder naar hem. Knikte en zetten vervolgens enkele stappen in zijn richting. Een tevreden glimlach verscheen op zijn gelaat. "Don’t be foolish! You’re not bothering me at all! Go on, ask. I’ll answer it truthfully if I know the answer,"Klonk het vriendelijk. De lichtelijk valse uitdrukking verdween in een lief glimlachje en een nieuwsgierige blik. Twee manipulisten die elkaar manipuleerde maar wel op een enigszins vriendelijke manier. Dat kon nog wat worden. "U herinnerd mij aan de tijd dat ik nog klein was. Nu kan dat natuurlijk puur toeval zijn. Maar een andere optie is dat u op welke wijze dan ook over het oneindige leven beschikt. Welke van de twee is de waarheid?"Vroeg hij. Hij hoopte dat de tweede mogelijkheid de juiste zou zijn. Het was hem nog nooit eerder overkomen een andere onsterfelijke in een andere wereld dan thuis tegen te komen. Nu was het ook wel zo dat hij pas sinds korte tijd naar andere werelden af mocht reizen. Maar toch, eens moest de eerste keer zijn en een eerste keer was altijd bijzonder. Hij hoopte er op door te mogen vragen. Hoe het dan zo was gekomen dat ze over het oneindige leven beschikte. En wat haar doelen dan zo al waren. Of er nog andere waren die, net zo als bij hem het geval was, bepaalde opdrachten voor haar bepaalde. Waarschijnlijk zou het wel anders zijn. Maar in dat geval was hij nieuwsgierig hoe het er dan in deze wereld aan toe ging.   
 
♦.♦

____________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Aantal berichten : 8

Character sheet
Age: Forever 23
Species: Ghost || Emotion manipulator
Partner:: Love is just another play toy made by God.
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A ray of light leaves a shadow vr jan 01, 2016 2:03 pm





A ray of light leaves a shadow.

LOVE IS JUST ANOTHER PLAY TOY GIVEN BY GOD


She knew what the man was doing. What he was trying to do. It already failed since Genevieve knew what he was planning. Genevieve was a woman who could play a game. She loved games. However, she didn’t like to lose. So if she would lose, she would cheat her way out of it using her powers. There wasn’t a creature who could resist her powers. Who could beat her. She, however, didn’t have any particular goal in her life. She could achieve many things with her powers. Maybe she could even take a few areas. She didn’t want that. She didn’t really know what she did want. Her past was a something that was stuck in her head. It didn’t matter how much longer she ‘lived’ in this world, in this spirit being, her past was still visible on her retina. It made her a bit more carefull and a bit more sensitive on a few subjects. She didn’t show it. She didn’t like to be seen as a weak woman. As a woman who couldn’t live without her true love. Because she never had a true love. She wasn’t faithfull. She wasn’t respectfull. She was just an eyesore for many.

A question? Well that would be the start of a conversation. She didn’t decline of course. If she didn’t have the time to answer it, she wouldn’t started a conversation to begin with. She was the one who stepped into the darkness to greet him after all. So she told the man he could ask whatever he wanted to ask. She said she would answer if she would know the answer, but that was a lie. She wouldn’t tell anything that was private or something that he didn’t deserve to know. She had a long life to know who to tell what things. Not everyone deserves the same threatment. "U herinnerd mij aan de tijd dat ik nog klein was. Nu kan dat natuurlijk puur toeval zijn. Maar een andere optie is dat u op welke wijze dan ook over het oneindige leven beschikt. Welke van de twee is de waarheid?" he asked. Genevieve felt her age as he was talking so politely. As if she was so old. She would almost feel offended. But, once again, she didn’t show it. She just smiled. She nodded, not showing what her answer was gonna be. She set a few steps into the light, making her body invisible. She walked past the man, leaving a cold breeze behind. ”I am a ghost, I believe.” She didn’t really know what she was, but she didn’t really care about it either. She halted in the man’s shadow. Making her body visible again. ”You could say that I am immortal. Eventhough my body is long gone,” she explained. Her voice was soft. As if it was a sensitive topic to talk about. Her smile was fadely. As if she was gonna burst into tears any moment. But she didn’t. It was all just an act. ”Why do you ask? Are you intrested in immortal creatures? Are you an immortal creature of your own?” she asked. Her eyes perked into his one eye. Her eyes were filled with hope and joy. As if she wanted to meet someone who was immortal just like her. She didn’t give a fuck. It was just some effort to waste some time. She had enough time to play around a little.

Tagged: Olivier| Word count: 576 | Notes: x |

escalators template by ACT APALLED! of A THOUSAND FIREFLIES

____________________

Characters:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: A ray of light leaves a shadow

Terug naar boven Ga naar beneden
A ray of light leaves a shadow
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Black Territory :: Narthodahl Forest-
Ga naar: