Hallo en welkom op Separa!
Als je hier nieuw bent, raden we je aan even de regels en de informatie door te nemen,
ben je hier al bekend, dan welkom terug! Smile

-Het team




 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel|

stand up recruit!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
Ga naar pagina : 1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: stand up recruit! vr dec 11, 2015 8:49 pm

Zo. Daar stond hij dan in het bos voor de gevechtstraining van Mindo. Dit was het perfecte gebied. Met de perfecte parcours. Toen de roedel merkte dat hij Alpha wolf in de buurt was waren ze er meteen op afgekomen en ze lagen nu verspreid over de trainingsgrond nieuwsgierig toe te kijken wat er hier gebeurde. Mindo was boos geweest dat ze niet goed was in vechten en had uiteindelijk Lyall gevraagd om haar te trainen. ‘well, sure. Als je denkt dat je het aankan.’ Had hij geantwoord. Natuurlijk had het meisje meteen ja daar op gezegd. Mindo was ook niet het type dat snel opgaf had Lyall gemerkt. Uiteindelijk stonden ze hier dan. Midden op de dag in de vrieskou. Lyall had wel even moeten nadenken wat hij dan Mindo ook echt zou proberen te leren, maar was er nog steeds niet echt helemaal over uit. Hij wist ook niet tot hoever Mindo’s Martial arts lagen. Dat moesten ze eerst maar eens testen. ‘oke.’ Begon Lyall. Terwijl hij zijn mantel afgooide, liep hij naar Mindo toe en zei: 'Laat maar eens zien wat je kan. We gaan sparren en eens testten tot hoever je komt. Anders weet ik niet waar te beginnen.’ Zei hij met een grijns. Het kon natuurlijk ook zijn dat hij Mindo nu zwaar onderschatte en dat ze hem binnen een seconde tegen de vloer zou hebben gewerkt. Al ging hij er niet van uit. Ze was een dief, dus niet getrained op echt gevechten. Zoals hij met zijn ‘assassins opleiding’. Hij zakte wat door zijn knieen en stond klaar. ‘probeer me maar eens neer te halen.’ Riep Lyall toe terwijl hij wachtte tot Mindo wat zou gaan doen. De wolven voelden de spanning en keken toe. Lyall had eerder al aangegeven dat hij alleen maar spelen was. Maar toch waren de wolven paraat hun leider te helpen tegen dit… staartloze wezen. Ze vertrouwden haar voor geen meter. Zelfs vanaf hier voelde Lyall de negatieve sfeer van de wolven. Hij rolde met zijn ogen en gaf een laatste grom zodat de wolven van het veldje afgingen en bij elkaar gingen liggen. Eens zien wat ze in huis heeft. Dacht hij vrolijk.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! vr dec 11, 2015 9:44 pm

Ze liet haar blik over het bos voor hen glijden, en volgde Lyall ietwat op haar hoede. Afgezien van wat kleine bezoekjes aan de Crystal mountains, was ze nooit echt het Grijze gebied in geweest. Ze wist niet zeker hoe blij de bewoners van dit bos zouden zijn als ze erachter kwamen dat er een Zwarte in hun midden was. Maar goed, daar hoefden ze als het goed was nooit achter te komen.
Al snel kreeg Mindo door dat ze niet alleen waren. Een groep wolven volgden hen stilletjes door het struikgewas. Ze leken Lyall te volgen, waardoor Mindo er vanuit ging dat dit wel zijn roedel moest zijn. Ze zouden hen niet aanvallen, al voelde Mindo zich wel wat bekeken door de stille wezens.
Plots hielden ze halt bij een klein veldje, waarvan Mindo bedacht dat het wel het trainingsveldje moest zijn. ‘oke.’ Begon Lyall. Mindo keek toe hoe de wolven gingen liggen, verspreid over het veldje. Geen van hen leek Mindo's aanwezigheid echt op prijs te stellen.
Lyall gooide zijn mantel neer en liep op haar af. 'Laat maar eens zien wat je kan. We gaan sparren en eens testten tot hoever je komt. Anders weet ik niet waar te beginnen.’Zei hij met een grijns. Mindo's ogen flikkerden even op en ze kreeg een klein grijnsje op haar gelaat. Ook zij gooide haar mantel verderop. Het was behoorlijk koud, maar ze had het idee dat na eventjes ze wel waren opgewarmd. ‘probeer me maar eens neer te halen.’ Tja... Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Lyall was een stuk groter en waarschijnlijk sterker dan haar. Zijzelf was meer gericht op het snel wegkomen, en niet echt op vechten. Bovendien was hij ook nog eens sneller dan haar, hoe moest ze ooit winnen? Ze wist een hoop zeer vuile trucjes, maar die waren echt vies en gebruikte ze liever niet. Lyall gromde wat naar de wolven, die wel heel erg op hun hoede bleken te zijn. Mindo voelde echter geen angst voor hen, zolang Lyall het niet wilde, zouden ze haar niets aan doen.
Na wat twijfel stapte ze toch op Lyall af, zich goed bewust van de wolven die haar scherp in de gaten hielden. Vlak voor hem kwam ze tot stilstand. "Well, here goes nothing."Mompelde ze zachtjes. Mindo maakte een schijnbeweging naar Lyall's hoofd en haalde toen met haar voet uit naar Lyall's knieholtes, hopend dat ze hem zou raken en hij hierdoor door zijn benen zou zakken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! vr dec 11, 2015 10:26 pm

Lyall stond stil wat door zn knieen gebogen totdat Mindo voor hem ging staan. Hij hoorde dat er iets gemompeld werd als: ‘’here goes nothing.’’ Dat maakte zijn grijns groter. Ze maakte een schijnbeweging maar Lyall keek er doorheen. het zou uiterst stom zijn om nu al aan te vallen. Dat wist iedereen dus het moest een schijnbeweging zijn. Vervolgens kwam ze naar voren en trapte naar zijn knieholtes. Lyall zag het aan en bijna begon hij zijn hoofd te schudden terwijl het gebeurde. Terwijl hij wegsprong, nog ruim een seconde voor Mindo aankwam op de plek waar hij eerder had gestaan zei hij: ‘dat moet sneller.’ Met een grote schuif was hij 2 meter naar achter geschoven, veilig uit het bereik van Mindo. ‘probeer je wat meer te ontspannen, ga wat door je knieen, het maakt je wendbaarder. Je bent kleiner en zwakker, probeer dan snelheid als voordeel te pakken.’ Terwijl hij dit zei hoorde hij vermakelijke geluiden van het ‘publiek.’ Even was Lyall verbaast. Hij had tot nu niet geweten dat wolven reageerden op vernederende dingen. Meteen verstrakte hij weer en bijna boos gaf hij seintjes dat ze moesten kappen of weg moesten. Meteen keken ze weer naar de grond en bleven stil zitten. hij richtte zich weer op Mindo. ‘go on.’ Zei hij weer met het bekende grijnsje. ‘houd geen trucjes achter de hand, gebruik maar alles wat je hebt. Van bijten tot haartrekken.’ Als dief moest ze wel wat trucjes kennen. Dat kon niet anders. Ze moest zich vooral niet inhouden met dat soort dingen. Hij moest alles hebben gezien voordat hij haar kon helpen. Hij wenkte haar om verder te gaan.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! vr dec 11, 2015 10:58 pm

Ze was dus overduidelijk niet snel genoeg. Lyall kon al hoofdschuddend wegbewegen, nog voordat ze de kans had echt schade aan te richten. Mindo schop dus in het niets, maar wist snel haar evenwicht terug te vinden. Lichtelijk geïrriteerd en bovenal genegeerd draaide ze zich weer om naar Lyall. ‘dat moet sneller.’ Hij schoof soepel uit van haar vandaan, zodat hij veilig zou zijn voor een andere aanval. ‘probeer je wat meer te ontspannen, ga wat door je knieen, het maakt je wendbaarder. Je bent kleiner en zwakker, probeer dan snelheid als voordeel te pakken.’ Mindo knarste wat met haar tanden bij die woorden. Dat was namelijk makkelijker gezegd dan gedaan. Ze was misschien beter in het ontwijken van dingen, maar hoe moest ze haar snelheid gebruiken om aan te vallen? Dat was de vraag van vandaag.
Plots klonken er ook nog vermakelijke geluiden vanuit hun publiek. Mindo keek ietwat verrast naar de wolven, die het kennelijk maar al te vermakelijk vonden. "Wat een humor." Bracht ze droogjes uit, waarna Lyall hen bijna kwaad tot stilte maande. ‘go on.’Sprak hij weer met zijn grijns. Mindo glimlachte lichtelijk naar hem, blij dat hij haar niet vernederde. 'houd geen trucjes achter de hand, gebruik maar alles wat je hebt. Van bijten tot haar trekken.’ Die woorden lieten haar toch wat bedenkelijk kijken. Dat zou ze namelijk niet echt willen doen. Ze zou Lyall's ogen niet beschadigen met haar nagels, en hem niet heel hard op zijn slaap slaan, of zijn vingers omdraaien. Dat waren gewoon niet echt dingen die je tegen iemand deed waarvan je hield. Mindo wist niet zo goed waar de grenzen in dit schijn gevecht lagen.
Opnieuw stapte ze naar Lyall toe, zijn tips opvolgen door nu wat door haar knieën te zakken en wat soepeler te bewegen. Ze hield hem strak in de gaten, opzoek naar een zwakte punt. Zijn kracht moest ze op een of andere manier tegen hem gebruiken, maar hoe?
Het meisje haalde uit naar zijn neus, wetend dat als ze hem raakte, hij zou gaan tranen. Dat zou zijn zicht belebberen en haar een voordeel geven. Maar dan moest het wel eerst lukken.
Vervolgens probeerde ze hem meteen daarna tegen zijn scheen te schoppen, al voelde ze zich ergens wel een beetje slecht over het feit dat ze hem misschien pijn zou kunnen doen. Dat gevoel zou echter snel weg vagen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! vr dec 11, 2015 11:29 pm

Die schroothonden die zich wolven noemden moesten is gauw ophouden met dat ‘vermakelijke’ gedrag. Vond Lyall. Hij gromde gevaarlijk en zei dat ze op moesten passen. Hij keek Mindo weer nauwlettend aan en zei dat alles was toegestaan. Ze leek erover te twijfelen. Maar ze had geleerd. Ze stond lichtjes door haar knieen gebogen heen en weer te bewegen. ‘nog een tip. Houd 1 vuist ietwat voor je neus. Dan is die alvast veilig.’ Zei Lyall spontaan. Dat was de basis van straatvechten, je neus veilig houden. 1 tik erop en je was controle kwijt. Terwijl hij daar over nadacht zag hij een vuist op zich afkomen. Goedzo. Dacht Lyall stiekem. Hij had zijn vuist niet voor zijn neus gehouden dus dat was een zwakke plek. Maar zijn lengte gunde het hem om soepel naar achter te buigen en het te ontwijken. Maar. Hij dacht te simpel. ze trapte naar zijn scheen en.. hij ging onderuit. Verbaast over zichzelf dat hij daar niet op had gelet ging hij glad onderuit. IJsel had zich gevormd en het bos en had ervoor gezorgd dat zijn grip minder was geweest. Een seconde bleef hij liggen maar zag het gevaar al aankomen. Hij zette zich af en met een koprol naar achter stond hij snel weer op. Hij knikte haar bemoedigend toe. Ook al was het een foutje van hem geweest, ze had het goed benut. ‘En nu nog een paar daarvan.’ Zei Lyall blij. ‘als het te erg word zeg ik dat vanzelf wel. Geef gewoon je alles.’ De twijfel achter de aanvallen was hem al eerder opgevallen. Ze moest hem tijdens het sparren niet zien als haar geliefde, maar als een bandiet die haar familie vermoord had ofzo. Hij ging weer klaarstaan. ‘gebruik je omgeving.’ Zei hij nog voordat hij weer serieus keek.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! za dec 12, 2015 12:05 am

‘nog een tip. Houd 1 vuist ietwat voor je neus. Dan is die alvast veilig.’ Sprak hij spontaan. Mindo volgde zijn tip braaf op en hield haar ene vuist voor haar neus, zodat ze deze kon verdedigen. Net op dat moment leek Lyall dat zelf enkel niet te doen. Daar probeerde ze gebruik van te maken door hem op zijn neus te slaan, maar hij ontweek haar. hij lette echter even niet op, en dat was de reden dat ze hem tegen zijn scheen kon trappen en hij onderuit ging. Met een kleine glans van vreugde keek ze hem aan, blij dat ze toch nog wat had kunnen doen. Echter wist ze ook wel dat het meer geluk dan echte skills was. De ijsel op de grond had hem zijn grip ontnomen. Maar toch.
‘En nu nog een paar daarvan.’ Sprak Lyall blij, en dat maakte haar meteen ook een stuk meer opgetogen. ‘als het te erg word zeg ik dat vanzelf wel. Geef gewoon je alles.’ Ze wierp hem een brede grijns toen. "Aye, cap'n."Sprak ze met een fonkeling in haar ogen. Ze wist dat ze zichzelf nog wel een aantal keer voor schut zou zetten, maar goed, voor Lyall kon dat wel. En dat stelletje honden van hem zouden het toch aan niemand door kunnen vertellen. ‘gebruik je omgeving.’ Ze liet haar blik over de omgeving gaan zoals hij had verteld, en plots kwam een idee in haar op. Opnieuw zakte ze in de vechthouding die Lyall haar had verteld. Ze vuurde veel slagen op hem af, al waren ze niet eens echt bedoeld hem te raken. Ze hoopte dat ze hem op deze manier naar achteren zou kunnen leiden, want daar lag een klein bevroren plasje. Met wat geluk had hij die niet door, en zou hij naar achteren stappen en dat vallen op het gladde oppervlakte. Al hoopte ze het meer dan dat ze er daadwerkelijk in geloofde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! za dec 12, 2015 12:30 am

Nadat hij de tip had gegeven volgde ze hem braaf meteen op. Die neus was voor nu wel beschermd. Die van hem daarintegen. Die lag open en bloot. Mindo maakte daar ook gebruik van en probeerde hem op zijn neus te tikken maar hij ontweek die simpel. echter had hij niet door dat hij op een glad stuk stond en met een klein trapje van Mindo lag hij al om. Wat verrast sprong hij snel weer op, waarna hij zei dat ze zich vooral niet moest inhouden. "Aye, cap'n." antwoorde ze daar op. Lyall moest lichtjes grinniken om de woorden. ‘gebruik je omgeving.’ Was zijn volgende tip. Meteen zag hij haar de omgeving scannen. Denk er wel aan dat ik dat ook heb gedaan. dacht Lyall met een slap grijnsje. Hijzelf had allang een aantal gladde plekken ontdekt op dit veld. En was van plan ze allemaal te gebruiken. Sommige waren zelfs bijna onzichtbaar, zoals een plek 2 meter achter hem. Die zou hij eerst maar gebruiken. Hij lipe langzaam naar achter, precies zoals Mindo zou willen. Ze begon op hem in te rammen maar de bedoeling was duidelijk. Lyall vond het niet wel genoeg. Hij liet niet met zich dollen, ook al was dit oefenen hij had gezegt dat hij zich niet zou inhouden. Na 2 slagen geblokkeerd te hebben pakte hij een van de vuisten van het meisje recht uit de lucht en hield die vast.in nog geen seconde had hij haar eigen arm om haar heen gedraaid. Meteen stapte hij met zijn door door het poortje van Mindo en stond ze zo goed als vast. Ze zat strak tegen hem aangeklemd en kon gene kant op. Ja 1 arm was nog vrij maar die was achter haar rug gedraaid. En als ze zou proberen te trappen zou ze vallen. Hun gezichten waren nog geen millimeter van elkaar af en Lyall fluisterde op ietwat uitdagende toon: ‘en wat was nu je plan?’ ze kon echt geen kant op. Het enige wat ze zou kunnen doen is springen en een vlindertrap maken in zijn gezicht. Kon ze dat? Waarschijnlijk niet. Met deze zet zou het sparren waarschijnlijk snel over zijn. Maar Mindo zou waarschijnlijk ook niet gauw opgeven dus hij bleef haar nog een tijdje zo strak tegen zich aanhouden, wachtend op wat Mindo zou doen.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! za dec 12, 2015 1:41 am

Lyall had haar weer volledig door. Ze nam gebruik van zijn tip, maar hield er niet echt rekening mee dat hij natuurlijk precies hetzelfde had gedaan, en al even goed door had dat er een aantal meter achter hem een bevroren regen poeltje lag.
De jongen speelde het spelletje echter even mee en liet zich, zoals Mindo had gepland, naar achteren werken. Hij wist echter de eerste twee slagen volledig te blokkeren. De derde keer raakte Mindo wat gefrustreerd, en gebruikte meer kracht dan bij de vorige twee. Lyall greep haar vuist echter met gemak uit de lucht, en voordat ze ook maar iets kon doen had hij haar eigen arm om haar heen gedraaid. Hij zette zijn been door haar poortje en voordat ze het wist had hij haar in een houding gekregen waarin ze niets meer kon doen. Haar ene arm was nog vrij, maar die was op haar rug gedraaid en daardoor dus behoorlijk nutteloos. Ze probeerde zich los te maken uit zijn greep door tegen te stribbelen, maar los kwam ze niet. Lyall had haar tegen zich aangedrukt, hun gezichten nog geen millimeter van elkaar vandaan. "En wat was je nu van plan?" Vroeg hij haar. Opnieuw probeerde Mindo zich door middel van kracht los te krijgen, maar het ging niet. Plots kreeg ze een idee, en een twinkeling kwam in haar gouden ogen. Ze ontspande ietwat en keek Lyall met een klein grijnsje aan. "Dit." Was het enige wat ze zei, waarna ze haar lippen op die van Lyall drukte. Even liet ze de kus voortduren, hopend dat dit genoeg was om Lyall af te leiden, al was het maar voor een seconde. Toen ze dacht dat zijn grip even wat minder werd, duwde ze zich van hem af en bevrijdde haar arm, waarna ze snel van hem wegsprong en vrij was uit zijn greep. Met een kleine pretlichtjes in haar ogen keek ze hem aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! za dec 12, 2015 11:57 am

Lyall had haar vuist uit de lucht geplukt en die nu stevig vast in zijn hand. Veel tijd om dat Mindo te laten beseffen gaf hij niet want hij draaide haar arm om haar heen om vervolgens ook haar benen vast te zetten met zijn eigen been. Toen ze eenmaal compleet vast zat zei Lyall die maar een millimeter van haar gezicht verwijderd was, ietwat plagerig: ‘en wat was je nu van plan?’ eerst leek het of het meisje wilde uitbreken met kracht maar dat was onbegonnen werk. Zoals Lyall al eerder had gesteld, hij was groter en sterker. Hevig heen en weer bewegend probeerde Mindo toch los te komen. Maar zoals verwacht, tevergeefs. Plots ontspande ze zich. Dat was wel het laatste wat je moest doen. Dacht Lyall ietwat achterdochtig. Een twinkeling verscheen in Mindo’s ogen. ‘’Dit.’’ Zei ze. Waarna ze vervolgens haar lippen op de zijne drukte. Lyalls ogen schoten wagenwijd open. Van alles wat hij had verwacht dat ze had kunnen doen was dit wel het laatste. Verrast verzwakte Lyalls greep en stond Lyall een beetje verbaast wat te suffen. Dat was genoeg voor Mindo om vrij te breken. Met een duw, zorgde ze dat ze gauw buiten het bereik van Lyall was en daar stond ze dan ook met een brede grijns en pretoogjes hem aan te kijken. Lyall stond er maar wat naar te kijken. Het kwam gewoon zo onverwachts.. dat Lyall niet wist hoe te reageren. Na een paar seconden wat versuft te staan herpakte hij zichzelf weer. ‘slim.’ Was het enige wat Lyall even uitbracht. Je kon van alles zeggen van Mindo maar vindingrijk was ze zeker. Vele hijgende geluiden waren te horen van de zijlijn en weer was Lyall even te verbaast om te reageren. 7 wolven op een rij, stonden hem allemaal tegelijk uit te lachen. Of voor hoever dat ging. Die wolven hebben teveel menselijke trekjes naar mijn zin. Dacht Lyall geërgerd boos draaide hij zich naar zijn roedel om en met zoveel mogelijk wolfse beledigingen ging hij de pack te lijf. Ietwat zielig droop de roedel af en ging naar een ander veldje 50 meter naar het noorden. Nog boos keek Lyall hun na terwijl ze verder sjokten. ‘niet te geloven.’ Mompelde Lyall hardop. ‘in heel mijn leven heb ik nog nooit geweten dat wolven zoveel menselijke trekjes hadden.’ Zei Lyall met een waterig grijnsje. ‘laten we voor nu maar stoppen met sparren. Je hebt het goed gedaan.’ Lyall liep terwijl hij dit zei naar hun mantels en pakte ze beide op, waarna hij de mantel van Mindo naar haar toegooide.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! zo dec 13, 2015 2:02 pm

Een ietwat vals, maar slim plannetje vormde zich in haar hoofd. het was duidelijk dat ze niet met kracht vrij zou komen, dus wist ze iets anders. Lyall vroeg haar wat ze nu van plan was, waarop ze een klein grijnsje op haar gelaat kreeg en enkel "Dit." zei. Tijd om te reageren gaf ze hem niet, want het meisje drukte haar lippen tegen de zijne.
Lyall had dit duidelijk niet verwacht, zijn ogen schoten wagenwijd open en van verrassing verzwakte zijn greep heel eventjes. Dat was genoeg voor Mindo, met een duwtje wist ze zich los te maken uit zijn greep en stapte ze naar achteren, zodat ze buiten zijn bereik was. Met fonkelende ogen en een klein grijnsje op haar gelaat keek ze hem aan.
Lyall was duidelijk behoorlijk overdonderd, het duurde even voordat hij antwoord kon geven, en dat antwoord kwam in één woord. "Slim."
Plots klonken er hijgende geluiden vanaf de zijlijn, afkomstig van Lyall's wolven. Verbaasd keek Mindo ernaar, het duurde even voordat ze besefte dat de wolven hen gewoon keihard aan het uitlachen waren. Met één wenkbrauw opgetrokken keek ze naar het stelletje, niet wetend dat wolven zo menselijke konden zijn. Lyall kon het niet echt waarderen. Hij gromde kwaad naar de wolven, en wist ze met niet al te vriendelijk taalgebruik weg te jagen. Mindo grinnikte zachtjes toen ze ze ietwat zielig zag afdruipen. ‘niet te geloven.’ Mompelde Lyall. ‘in heel mijn leven heb ik nog nooit geweten dat wolven zoveel menselijke trekjes hadden.’ Mindo moest lachen door zijn woorden. "Nee, ik ook niet." Gaf ze toe. Plots gooide Lyall haar haar mantel toe, terwijl hij dit zei: ‘laten we voor nu maar stoppen met sparren. Je hebt het goed gedaan.’ Ietwat verbaasd keek ze hem aan, en haar blik vroeg 'nu al?' maar ze zei het niet hardop. Lyall was hierin de baas, dus als hij het zei dan was het maar zo. Ah well.
Mindo keek de 7 wolven na in de verte. "Hoe ben jij eigenlijk ooit die roedel begonnen?" Vroeg ze toch wel nieuwsgierig. Zijzelf had eens weg willen lopen, op zoek naar een roedel. Maar vossen hadden geen roedels, de wolven waren te groot voor haar, en de coyotes hadden al snel door gehad dat ze niet zoals hen was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! zo dec 13, 2015 4:40 pm

De kus kwam compleet onverwachts. Zo onverwachts dat Lyall even zijn grip verloor en Mindo met een duw vrij was. Zelfvoldaan keek ze hem van een afstandje aan terwijl hij nog even verrast was. Zijn hele roedel zat te proesten van het lachen, voor zover een wolf dat lukte en ook daar was Lyall nogal verbaast over. Hij had nooit geweten dat wolven zoveel menselijke trekjes hadden. De bastards. Dacht Lyall stil. Hij maakte er een opmerking over en Mindo leek er hetzelfde over te denken. ‘’Nee, ik ook niet.’’ Gaf ze toe. Lyall was het zat met zijn Pack en schold net zolang totdat ze zielig afdropen. Nog hoofdschuddend pakte hij de mantels van hem en Mindo en gooide die het meisje naar haar toe. ‘laten we voor nu maar stoppen met sparren. Je hebt het goed gedaan.’ Zei hij met een grijns. Mindo leek verbaast maar accepteerde het. Terwijl hij het ijsel van zijn mantel afsloeg vroeg Mindo hem iets over zijn roedel. "Hoe ben jij eigenlijk ooit die roedel begonnen?" daar moest hij even over nadenken. ‘nou.’ Begon hij. ‘toen ik nog alleen rondzwierf kwam ik regelmatig in contact met andere roedels. En sommige accepteerden dat ik er was, anderen vielen mij aan. Tot dan toe had ik er nog nooit echt op gelet dat Direwolfs veel groter, sterker, en sneller waren dan normale wolven. Maar ik begon die 3 voordelen te gebruiken in gevechten. Wat er voor zorgde dat ik soms wel tegen 3 andere wolven tegelijk won. Op een gegeven moment kwam het zo ver dat ik de alpha leider van een wat grotere pack had verslagen. Toen ik weg wilde lopen volgden 2 wolven me en wilden niet weggaan. Hoe vaak ik ook zei dat ze moesten oprotten.’ Een waterig lachje verscheen op zijn gelaat terwijl hij zichzelf neutraal wilde houden. Dat waren de 2 recent gedode wolven geweest. De 2 die al het langst bij hem hoorden. Even slikte hij en vervolgde zijn verhaal. ‘toen ik merkte dat ik mijn kracht kon gebruiken om zelf een roedel te beginnen begon ik meer Packs uit te dagen, en na een aantal maanden rondzwerven, volgde de elite wolven van het woud mij. En had ik een zogezegde elite Pack.’ Zo was het. Met puur toeval was hij een van de sterkste packs geworden in deze regio. Tot nu toe had niemand aan hun kunnen tippen. Mischien dat ooit een andere shifter op het idee komt om een roedel te starten en ons zou verslaan. Dacht Lyall luchtig. Nouja als dat gebeurd, het zei zo. Lyall was klaar met zijn mantel schoonmaken en deed hem om. ‘zo. Laten we je maar eens de basis leren.’ Zei hij stellend. ‘zoals je vast wel weet heeft het menselijk lichaam een aantal zwakke plekken. Geef je daar een klap op, is het gauw over. Wat minder mensen weten, is dat de nek het grootste zwakke punt is. Niet om iemand te vermoorden of knock-out te slaan. Maar wel om voordeel te krijgen in een gevecht.’ Hij wees met zijn wijsvinger naar zijn adamsappel. ‘sla je hier op, dan is het over. Met wat geluk voor de ander heeft hij alleen even geen adem. met wat minder geluk, kneus je het of gaat het naar achter steken. Dan is het gauw over met je tegenstander.’ Hij wachtte op de reactie die Mindo op deze informatie zou geven.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! zo dec 13, 2015 11:06 pm

Lyall moest even nadenken voordat hij antwoord gaf oo haar vraag 'Nou,' begon hij. ‘toen ik nog alleen rondzwierf kwam ik regelmatig in contact met andere roedels. En sommige accepteerden dat ik er was, anderen vielen mij aan. Tot dan toe had ik er nog nooit echt op gelet dat Direwolfs veel groter, sterker, en sneller waren dan normale wolven. Maar ik begon die 3 voordelen te gebruiken in gevechten. Wat er voor zorgde dat ik soms wel tegen 3 andere wolven tegelijk won. Op een gegeven moment kwam het zo ver dat ik de alpha leider van een wat grotere pack had verslagen. Toen ik weg wilde lopen volgden 2 wolven me en wilden niet weggaan. Hoe vaak ik ook zei dat ze moesten oprotten.’ Bij die laatste woorden kwam er een klein glimlachje op haar gelaat. Toch leek er iets achter Lyall's woorden te liggen, maar ze kon er niet bij wat. De kans om erop door te gaan kreeg ze echter niet, Lyall leek te slikken en ging toen door met zijn verhaal. ‘toen ik merkte dat ik mijn kracht kon gebruiken om zelf een roedel te beginnen begon ik meer Packs uit te dagen, en na een aantal maanden rondzwerven, volgde de elite wolven van het woud mij. En had ik een zogezegde elite Pack.’ Dat was zeker een bijzonder verhaal, dat was zeker. Mindo keek opnieuw naar de wolven. Ze waren ieder stuk voor stuk speciaal, dat was zeker waar. "Je hebt geluk met hen, ze lijken heel loyaal aan je te zijn." Sprak ze wat bedenkelijk. Dat had ze tot op heden nooit begrepen, dat een dier zonder angst zijn of haar leven kon wagen voor iemand waar het om gaf. Maar sinds kort kon ze dat ergens wel begrijpen.
Haar blik gleed af naar Lyall, die zijn mantel weer had omgeslagen. ‘zo. Laten we je maar eens de basis leren.’ Stelde Lyall. Mindo volgde zijn voorbeeld en sloeg de mantel om haar heen. ‘zoals je vast wel weet heeft het menselijk lichaam een aantal zwakke plekken. Geef je daar een klap op, is het gauw over. Wat minder mensen weten, is dat de nek het grootste zwakke punt is. Niet om iemand te vermoorden of knock-out te slaan. Maar wel om voordeel te krijgen in een gevecht.' Hij wees met zijn vinger naar zijn ademsappel, en Mindo keek oplettend toe. Als ze wilde, kon ze best een goede leerling zijn. sla je hier op, dan is het over. Met wat geluk voor de ander heeft hij alleen even geen adem. met wat minder geluk, kneus je het of gaat het naar achter steken. Dan is het gauw over met je tegenstander.’ Ze knikte bij zijn woorden. Weer war geleerd
Ze wees met haar vinger naar haar slaap. "Je slaap, dat is toch ook zo'n plek?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! ma dec 14, 2015 4:36 pm

Terwijl hij vertelde over hoe zijn Pack was ontstaan bedacht hij zich hoe kort geleden het eigenlijk pas was, ook al leek het jaren en jaren geleden. eenmaal uit verteld zag hij Mindo nog nakijken naar de laatste wolven en hoorde haar zeggen: "Je hebt geluk met hen, ze lijken heel loyaal aan je te zijn." Lyall wilde zeggen dat dat zeker waar was en hij ook van allen hield, maar wat hij werkelijk zei was: ‘en ook schijt irritant.’ Hij wilde het serieus laten klinken maar zelfs Mindo kon wel horen dat hij eigenlijk zielsgelukkig was met zijn Pack. ‘ze zijn allemaal compleet anders. Niet qua uiterlijk, maar wel qua innerlijk.’ Waarom Lyall deze overbodige informatie aan haar vertelde wist hij niet. Het voelde gewoon alsof ze dit moest weten. Om maar weer verder te gaan met de eigenlijke bedoeling van hier zijn sloeg Lyall zijn mantel om en zei: ‘zo. Laten we je maar eens de basis leren.’ Mindo volgde zijn voorbeeld en Lyall begon te vertellen. Hij vertelde dat de nek de grootste zwakke plek van een mens is. En waar je iemand moest raken wilde je een snelle overwinning behalen. Mindo bleek een goede leerling en knikte. Lyall zat al eigenlijk te wachten totdat Mindo iets zou vragen over de slaap. "Je slaap, dat is toch ook zo'n plek?" vroeg ze ook keurig naar verwachting. ‘als jij groter bent en flink wat kracht in je armen hebt mag jij wat mij betreft best op iemands slaap gaan rammen. Daar niet van. Maar zoals ik al eerder zei. Denk ik niet dat het heel vaak gaat gebeuren dat iemand kleiner en zwakker is dan jouw. Niet kleinerend bedoelt. Het is gewoon een feit.’ Even wachtte Lyall om te kijken wat haar reactie hierop zou zijn. Het was nooit leuk om te horen dat je klein was en ook niet zo sterk. Maar ze was hier niet voor complimentjes. Ze was hier om te leren vechten. En net zoals dat sommige mensen groot en sterk waren, waren anderen weer klein en snel. Lyall was er zelf nog niet over uit wat gevaarlijker was. ‘ik zei al eerder, probeer je snelheid te gebruiken. Jij bent vliegensvlug als het gaat om reageren en bewegen. Daarom gaan we jouw wat vuile trucjes bij brengen.’ Vervolgde Lyall met een grijns. Ik heb het zelf niet vaak gebruikt in de praktijk tho. Dacht Lyall ietwat geërgerd. Eens zien hoeveel hij zich nog kon herinneren van de lessen van die jongen. ‘vast wel dat je van verlammende stoten hebt gehoord.’ Zei Lyall maar direct. ‘op de volgende plekken zitten belangrijke zuurstof aderen die eenmaal goed geraakt zich afsluiten en het verlammende effect veroorzaken.’ Lyall wees naar een paar plekken bij zijn bovenbenen, bij zijn zij, en nog wat plekken bij de schouders en weer de nek. ‘Natuurlijk geld het weer. Hoe harder je stoot aankomt, des te meer schade. Van kwaad tot erger.’ Toen hij nog op de straten leefde was Lyall ooit een vrouw tegen gekomen die onschuldige mensen verlamde en vervolgens hun geld stal. Eenmaal had hij ook gezien dat de vrouw te hard had geslagen bij de nek van een man. En binnen 5 minuten was die mans gezicht en nek helemaal blauw van de geknapte ader. En dus ook morsdood. weer liet hij Mindo even denken, waarna hij een beetje afstand nam en zei: ‘hier, ik doe zon stoot voor.' hij haalde zijn arm naar achter en met al zijn krachten in zijn arm, schouder, en rug spieren trok hij zijn arm weer naar voren. Zijn arm ging zo snel dat je wind zacht hoorde suizen. ‘als je zon stoot op iemand schouder geeft kan je er bijna wel zeker van zijn dat hij verlamd is.’ Zei Lyall tenslotte. Om maar meteen te kijken of Mindo er talent voor had of niet vervolgde hij: ‘hier probeer maar op mij uit. Probeer maar eens mn arm of been te verlammen.’ Waarna hij aanmoedigend knikte en wat naar voren kwam. Ergens was het eng om te weten dat iemand je met al zijn kracht zou gaan slaan maar Lyall zwoor tegen zichzelf dat als hij opzij zou stappen of bewegen hij zichzelf dood zou rammen. Dus bleef hij als uit steen gehouwen staan, recht voor Mindo. ‘doe maar.’ Moedigde Lyall haar aan. Als het niet in 1 keer zou lukken zou hij het ook niet voelen en zou er niks aan de hand zijn. En mocht het wel lukken in 1 keer, was hij er maar snel vanaf en kon Mindo het meteen. Een win-win situatie. Dacht Lyall tevreden.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! ma dec 14, 2015 11:47 pm

‘en ook schijt irritant.’ Voegde Lyall nog even als bijdrage toe. ‘ze zijn allemaal compleet anders. Niet qua uiterlijk, maar wel qua innerlijk.’ Mindo grinnikte om zijn woorden. "Ze hebben iniedergeval gevoel voor humor." Sprak ze droogjes.
Lyall begon te vertellen over zwakke plekken, en dat de belangrijkste daarvan toch wel de nek moest zijn. Mindo luisterde aandachtig en nam de informatie goed in zich op. "Je slaap, dat is toch ook zo'n plek?" Suggereerde ze. ‘als jij groter bent en flink wat kracht in je armen hebt mag jij wat mij betreft best op iemands slaap gaan rammen. Daar niet van. Maar zoals ik al eerder zei. Denk ik niet dat het heel vaak gaat gebeuren dat iemand kleiner en zwakker is dan jouw. Niet kleinerend bedoelt. Het is gewoon een feit.’ Tja, die woorden raakten toch wel even een gevoelige snaar. Vroeger, als klein kind, was ze de schrik van de buurt geweest. Het was niet bepaald leuk om opeens te horen te krijgen dat je... Tja, eigenlijk niet echt iets kon. Maar goed, moest ze toegeven, hij had wel gelijk. En dat maakte haar alleen nog maar meer vastberaden om er wat aan te verranderen.
Ze hield wijselijk haar mond, wetend dat er anders toch niet veel soeps uit zou komen. Gelukkig ging Lyall door. ‘ik zei al eerder, probeer je snelheid te gebruiken. Jij bent vliegensvlug als het gaat om reageren en bewegen. Daarom gaan we jouw wat vuile trucjes bij brengen.’ Ah, dat was al een beter onderwerp. Zij wist er een paar, maar die waren eerder om heel snel weg te komen, niet echt om de ander wat aan te doen. ‘vast wel dat je van verlammende stoten hebt gehoord.’ Ze knikte braafjes. Wellens van gehoord, ja. "op de volgende plekken zitten belangrijke zuurstof aderen die eenmaal goed geraakt zich afsluiten en het verlammende effect veroorzaken.’ Ze volgde zijn blik terwijl hij wees naar een paar plekken bij zijn bovenbenen, bij zijn zij, en nog wat plekken bij de schouders en weer de nek. Mindo probeerde de informatie zo goed mogelijk op te slaan.
‘Natuurlijk geld het weer. Hoe harder je stoot aankomt, des te meer schade. Van kwaad tot erger.’ Dat was wel iets cruciaals. Hoewel Mindo een crimineel was -daar hoefden geen doekjes om gebonden te worden- was ze geen moordenaar. Al betwijfelde ze of ze überhaupt zo hard zou kunnen slaan. ‘hier, ik doe zon stoot voor.' Hij haalde zijn arm omhoog en sloeg met volle kracht door de lucht, waarbij hij niet alleen de spieren in zijn arm, maar ook die in zijn rug en schouders gebruikte. Je hoorde de wind suizen. ‘als je zon stoot op iemand schouder geeft kan je er bijna wel zeker van zijn dat hij verlamd is.’ Een klein grijnsje kwam op haar gelaat. "Ja, dat geloof ik wel." Bracht ze toch wat overdonderd uit. Deze training maakte haar maar weer heel erg duidelijk dat ze niet met Lyall in een gevecht wilde raken.
‘hier probeer maar op mij uit. Probeer maar eens mn arm of been te verlammen.’ Ze keek hem verbaasd aan, terwijl hij haar bemoedigend toe knikte en naar voren kwam. ‘doe maar.’ Twijfelend beet ze op haar lip, ze wilde Lyall niets aandoen. Maar, Verbeet ze zichzelf, dit was een training. Anders kwam ze er toch nooit. Mindo haalde even diep adem en glimlachte ietwat schuldig naar hem, waarna ze haar hand op hief en op dezelfde manier als hij had voor gedaan op zijn rechterschouder sloeg.
Het was minder hard dan hij hard voor gedaan, maar zou toch wel behoorlijk pijn kunnen doen. Ze had zich niet ingehouden, zoals hij had gevraagd.
Voordat hij echter wat kon doen of zeggen, ging ze door haar knieën zitten, in dezelfde houding als hij. "Nu jij." Sprak ze. "Als ik het echt wil leren, moet ik ook weten hoe het voelt, niet?" Ze grijnsde naar hem, al was ze toch ietwat zenuwachtig. Maar dit zou alleen maar eerlijk zijn. En bovendien was het daadwerkelijk belangrijk te weten hoe het dan voelde verlamd te raken.
"En hou je niet in, dat deed ik ook niet."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! di dec 15, 2015 3:51 pm

Lyall deed zo goed mogelijk als hij zich herinnerde de stoot voor. Met alle spieren die hij had in zijn arm, schouder en rug trok hij zijn arm weer naar voren tot hij stilkwam in de lucht. Recht op de denkbeeldige schouder. ‘als je zon stoot op iemand schouder geeft kan je er bijna wel zeker van zijn dat hij verlamd is.’ Zei Lyall stellend. "Ja, dat geloof ik wel." Antwoorde Mindo daar wat overdonderd op. Lyall keerde zich weer naar Mindo om en zei dat ze het nu maar eens op hem moest proberen. ‘doe maar.’ Moedigde hij haar zelfs aan. Mindo daarentegen, leek alles behalve zeker. Een nogal schuldig lachje verscheen op haar gelaat terwijl ze naar voren kwam. En meteen daarna stootte ze met als haar kracht tegen zijn schouder aan. Zo. Die voelde hij toch wel. Het was niet verlamd maar helemaal oke was hij ook niet. Ze had net iets te laag geslagen, voor de rest was het perfect geweest. Terwijl hij zijn arm wat heen en weer schudde om het pijnlijke gevoel weg te laten gaan wilde hij dus net zeggen dat ze iets hoger had moeten richten, toen Mindo opeens dezelfde houding als hem aannam. ‘’Nu jij.’’ Zei ze vol zekerheid. ‘maar.’ Was het enige wat Lyall kon uitbrengen voordat Mindo verder sprak. "Als ik het echt wil leren, moet ik ook weten hoe het voelt, niet?" ‘nou dat is het doel van verlammen, dat je niks voelt.’ Mompelde Lyall ietwat cynisch. Hij had er totaal geen zin in om Mindo pijn te doen of haar te verlammen. Maar hier kon hij zich niet onderuit lullen. Terwijl Mindo zei dat hij zich niet moest inhouden omdat zij dat ook niet had gedaan, dacht Lyall aan een andere wijze van verlammen die hij had geleerd. Eentje die snel ging, en niet de ander, maar jezelf pijn deed. Eigenlijk was het niet meer dan een snelle tik met de zijkant van je hand geven op een gevoelige plek. Mindo was nog nauwelijks uitgepraat of Lyall stapte al snel en geruisloos naar voren. Een snelle tik op haar schouder was te horen en Lyall wist dat de klap goed was geweest. Een brandende pijn gloeide op in zijn hand terwijl de arm van Mindo slap langs haar hing. Atleast heeft zij geen pijn nu. Dacht Lyall terwijl hij van zijn hand een vuist maakte en weer losliet, hopend dat de pijn weg zou gaan. ‘zo dat is ook weer gebeurd.’ Zei Lyall droogjes. ‘jouw klap was opzich perfect, maar hij moest wat hoger zijn. Nu tikte je alleen een spier aan.’ Gaf hij haar als advies. Hij grijnsde even. Mindo zou wel verbaast zijn na de snelle verlamming die hij haar had gegeven.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! di dec 15, 2015 11:06 pm

Ze had hard geslagen, maar had toch de juiste plaats gemist. Dat maakte het nog wel erger, want hoewel Lyall er probeerde te verbergen, ze kon zien dat het pijn deed. Hij schudde even met zijn schouder, al om de pijn van zich af te krijgen. Mindo gaf hem niet de kans iets te zeggen, of iets van op haar slag aan te merken. Meteen zakte schuifelde ze wat naar voren en nam de zelfde houding als hem aan. "Nu jij" sprak ze vol zekerheid. Lyall probeerde er nog een 'maar' tussen te krijgen, ze kapte hem echter af voordat hij verder kon gaan. "Als ik het echt wil leren, moet ik ook weten hoe het voelt, niet?" Sprak ze. Lyall was het hier niet mee eens. "Nou dat is het hele doel van verlammen, dat je niets voelt" zei de jongen cynisch. Mindo maakte een geamuseerd geluidje, maar zou het er niet bij laten. Ze vertelde de jongen om zich niet in te houden, maar nog voordat ze haar zin had afgemaakt was er een tik tegen haar schouder hoorbaar en hing haar arm plots nutteloos langs haar lichaam. Mindo keek er verbaasd naar, waardoor ze Lyall's pijnlijke hand niet zag."Zo, dat is ook weer gebeurd" sprak hij droogjes. Mindo was echter nog iets te druk met haar arm die niet mee werkte. Met een frons op haar gelaat probeerde ze haar arm te bewrgen, zonder succes. Ze was nog niet eerder verlamd geweest. "Jouw klap was opzich perfect, maar hij moest wat hoger zijn. Nu tikte je alleen een spier aan." Gaf hij als tip. Het meisje was echter nog te druk bezig met haar zwabbertje arm. Ze zwabberde het wat heen en weer en barste in lachen uit. " moet je dat nu zien, ik ben van pudding geworden." Sprak ze al lachen, waarna ze weer wat met haar arm heen en weer zwabberde en opnieuw lachte door het rare gevoel. Of Nuja, eerder het gebrek aan gevoel.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! wo dec 16, 2015 4:37 pm

Een zacht tik geluidje was te horen nadat Lyall voorbij Mindo was gestapt, en hij wist dat de klap perfect was geweest. ‘zo dat is ook weer gebeurd.’ Zei Lyall droogjes. Hij keek achterom en zag dat Mindo aan het struggelen was met haar arm. Lyall kneep wat met zijn hand om de pijn eruit te laten gaan en moest met een glimlach stilletjes lachen. ‘Jouw klap was opzich perfect, maar hij moest wat hoger zijn. Nu tikte je alleen een spier aan.’ Gaf hij ook meteen als tip mee. Terwijl hij omkeek zag hij Mindo vreemde bewegingen maken met haar arm, wat hem aan een octopus liet denken. Zijn grijns werd ietsje breder terwijl Mindo in lachen uitbarstte. " moet je dat nu zien, ik ben van pudding geworden." Haar lach was aanstekelijk en Lyalls glimlachje werd iets breder. Hij ging achter Mindo door zijn knieën en tilde haar arm op. Om hem vervolgens weer te laten vallen. 'En je voelt echt niks?' Vroeg Lyall nu toch wel nieuwsgierig. In theorie wist hij precies hoe het moest en wat er gebeurde. Maar in de praktijk had hij het nog nooit gedaan bij iemand. Een ietwat gemeen plannetje kwam in Lyalls hoofd op. Nu had Mindo nog pret met haar verlamde arm. Maar of ze dat zo nog zou hebben?... voordat Lyall weer opstond gaf hij Mindo een kus op haar wang, waarna hij opstond en zei: tsja, er is dan wel 1 probleem. Ik heb geen idee hoelang die verlamming duurt. Zon normale stoot 20 tot 30 minuten. Maar zon tik als ik net gaf. Geen idee. Misschien minuten, misschien uren. Of misschien wel een dag. Voordat je spieren en zenuwen weer normaal doen.’ Hij zei het allemaal schaamteloos met een serieuze stem en een pokerface. Hij liep alweer weg, nu Mindo alleen achterlatend op de grond. Hij zou is even gaan nadenken wat hij haar zo zou leren. Want Lyall wist daarentegen wel hoelang het zou duren. In tegenstelling tot de arme Mindo op de grond.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! wo dec 16, 2015 10:16 pm

Het voelde onwijs raar zo, met een arm die gewoon... Tja, echt niets meer deed. Het hing als een nutteloos iets aan haar schouder en zodra ze bewoog zwabberde hij enkel wat heen en weer op een nogal onnatuurlijke manier. Ze zwabberde er nog wat mee,en barstte toen toch wel in lachen uit. Al lachend verklaarde ze aan Lyall dat haar arm van pudding was gemaakt. Het gaf haar een beetje de slappe lach, en kennelijk was die nogal aanstekelijk want ook Lyall's glimlach werd breder. Hij zakte door zijn knieën naast haar en nam de verlamde arm in zijn handen, om he,mvervolgens weer te laten vallen. Mindo zat nog steeds een beetje te grinniken bij het gevoel... Of eerder, het tekort aan gevoel. "En je voelt echt niets?" Vroeg hij wat nieuwschierig. Mindo schudde haar hoofd. "Nope, helemaal niets." Ze prikte nog eens in de arm, maar er was geen sprankje van gevoel. Ze begon zich net af te vragen hoe lang dit nog ging duren toen Lyall haar een kus op de wang gaf en weer opstond terwijl hij zei: 'tsja, er is dan wel 1 probleem. Ik heb geen idee hoelang die verlamming duurt. Zon normale stoot 20 tot 30 minuten. Maar zon tik als ik net gaf. Geen idee. Misschien minuten, misschien uren. Of misschien wel een dag. Voordat je spieren en zenuwen weer normaal doen.’ Ze knipperde wat verbaasd met haar ogen. Een hele dag? Nu was het nog leuk, maar zo lang? Ze kwam weer overeind en probeerde de arm nogmaals te bewegen, zonder succes. Haar blik bleef op Lyall rusten, en een klein grijnsje kwam op haar gelast terwijl ze geluidloos op m afstapte. "Nou mooi is dat" sprak ze droogjes. "Dan zal ik je maar moeten aanvallen met.... Mijn pudding krachten" ze tilde op haar arm op en liep nog verder naar Lyall toe. Mindo zwabberde haar arm in zijn gezicht en probeerde hem zo goed en kwaad als het ging te slaan, al was het meer spelenderwijs. Voor de special effect maakte ze er nog wat pudding geluiden bij.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! do dec 17, 2015 5:35 pm

‘En je voelt echt niks?’ vroeg Lyall nieuwsgierig aan Mindo terwijl hij de verlamde arm optilde en weer liet vallen. ‘’nope, helemaal niks.’’ Was daarop het antwoord van haar, waarop ze vervolgens ook nog in haar eigen arm prikte. Een beetje gemeen plan vulde Lyall. Hij gaf Mindo een kus op haar wang waarna hij opstond en zei dat hij zelf geen idee had hoelang zoiets kon duren. Ze keek wat verbouwereerd naar hem nadat ze besefte dat hij best nog wel een dag zou kunnen duren. Terwijl hij zich weer omdraaide en wat verderop ging staan hoorde hij geluiden achter zich van iemand die opstond. Een seconde later hoorde hij van dichtbij achter zich ‘’Nou mooi is dat.’’ Lyall wilde de opmerking maken dat ze dit zelf had gewild, maar voordat dat kon sprak Mindo verder. "Dan zal ik je maar moeten aanvallen met.... Mijn pudding krachten" waarna ze snel dichtbij kwam en haar arm in zijn gezicht zwabberde. Ook waren er nog mooie bluppende pudding geluiden bij te horen. Lyall begon zachtjes te grinniken. Het zag er zo droog uit. Een Mindo met een soort spastische arm en dan nog die geluiden erbij. Hij zocht een manier om Mindo te laten stoppen met dit lachwekkende gebeuren, en besloot het te doen met een koekje van eigen deeg. Eerder deze dag had ze hem stil gekregen met een kus. Eens zien of Mindo ook zo stil te krijgen was. Hij nam een stap naar voren zodat hij recht voor Mindo stond. hij probeerde in haar gouden ogen te kijken en voor er ook maar iets gezegd kon worden drukte hij zijn lippen op de hare. En hoopte zo het pudding ‘monster’ te stoppen.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! do dec 17, 2015 11:35 pm

Ze zwabberde met wat moeite haar verlamde arm in zijn gezicht, waarbij zij voor de mooiigheid ook nog wat pudding geluiden nabootste. Natuurlijk besefte ze wel hoe kinderachtig ze zich wel niet gedroeg, maar eigenlijk maakte het het meisje bijzonder weinig uit. Stiekem was ze gewoon nogal kinderlijk van binnen, vaak liet ze dat echter gewoon niet zien. De meeste wezens kende de harde, ijverige kant van haar. Maar goed, die liet ze voor Lyall met liefde vallen. En gelukkig kon de jongen daar ook wel om lachen, hij grinnikte namelijk zachtjes.
Plots stapte hij naar voren, en ietwat verbaasd staakte ze haar geluiden reeks en ze keek Lyall inzijn blauwe ogen aan. Kans om te reageren kreeg ze niet, want Lyall gaf haar een koekje van eigen deeg door zijn lippen plots op de hare te drukken. Nu waren het Mindo's ogen die open schoten en wat verbaasd liet ze haar pudding arm vallen, waardoor Lyall weer bevrijd was van haar 'aanvallen'. Zijn plannetje had gewerkt.
Na even brak hun kus weer en Mindo grinnikte zachtjes. "Die gad ik kunnen verwachten." Sprak ze met glimmende ogen. "Maarreh.... Blijft dit echt voor een hele dag zo?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! vr dec 18, 2015 4:35 pm

Mindo had eens tegen hem gezegd op de dag nadat ze elkaar hadden leren kennen dat ze normaal gesproken een wat harde ijzige vrouw was. Maar Lyall kon het zich bijna niet voorstellen. Zoals ze nu zo kinderlijk deed met haar verlamde arm. Hij kon het wel waarderen en grinnikte er zacht om. Misschien moest hij haar ‘aanval’ maar laten staken met een koekje van eigen deeg. Plots stapte hij naar voren en keek Mindo aan in haar gouden ogen. De pudding geluiden waren gestaakt. Voordat Mindo kans had iets te doen drukte hij zijn lippen op de hare. Hij voelde hoe ze verstijfde en de pudding aanval was afgeblazen. Nadat de kus wel weer lang genoeg had geduurd grinnikte Mindo. ‘’Die had ik kunnen verwachten.’’ Zei ze. Lyall zei niks maar glimlachte alleen licht. "Maarreh.... Blijft dit echt voor een hele dag zo?" vroeg ze ietwat bezorgd. 'Binnen 5 minuten moet je je arm weer kunnen bewegen. Zal even prikken maar niet heel erg.' was zijn antwoord daar op. Ondertussen was het alweer gaan sneeuwen. Meteen voelde het ook een stuk kouder. Het zou niet warmer zijn geweest dan -4 graden. Ook was de wind wat harder gaan waaien. Dat gebeurde hier niet vaak. Dacht Lyall ietwat verbaast. Meteen vond hij het verdacht. Hij snoof eens in de lucht. Maar heel veel kon hij niet ruiken door de kou. Waar normaal veel beestjes t horen waren was het nu doodstil. Het enige wat te horen was, was de wind die langs ruiste. ‘wacht even.’ Zei Lyall terwijl hij naar de dichtst bij zijnde stevige boom sprintte. Met een paar stapjes tegen de boom op zat hij al op de eerste tak en binnen enkele seconden was hij bijna bovenin. Dit was een den dus redelijk hoog. Met wat moeite hield hij zich bijna in de top vast terwijl hij de omgeving afspeurde. In het oosten was een grote waas te zien. Na nog een paar seconden te kijken dacht Lyall even verbijsterd dat de wazige vlek nou was verschoven. ‘Het zal toch niet…’ begon hij tegen zichzelf. Er was een sneeuwstorm op komst, en geen lichte. De wind ging zo plots liggen dat de stilte oorverdovend was. Meteen Huilde Lyall uit volle borst een signaal naar de andere wolven dat ze meteen terug moesten komen. Na 2 huilen klom hij snel weer naar beneden, alleen hij was onvoorzichtig en gleed 3 meter boven de grond uit, waarna hij op zijn rug terecht kwam. Meteen werd alle lucht uit Lyall geperst en happend naar lucht bleef hij even liggen. Hij keek nadat hij weer overeind gekrabbeld was naar Mindo en zei: ‘sneeuwstorm op komst, en een zware.’ Meteen werden zijn woorden beantwoord met de nu nog sterkere wind.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! vr dec 18, 2015 11:58 pm

Lyall drukte zijn lippen tegen de hare, om haar pudding aanval te laten staken. Dat hielp, want haar ogen schoten wat verrast open en ze liet haar arm weer vallen. Nadat de kus lang genoeg had voortgeduurd, maakte Mindo zich los van hem. Ze was even stil en grinnite toen zachtjes, ietwat overdonderd. "Die had ik kunnen verwachten," grinnikte ze zachtjes, waarop Lyall antwoord gaf in de vorm van een glimlach. "Maarreh... Blijft dit echt voor de hele dag zo?" Vroeg ze nu toch wel lichtelijk bezorgd, want voor even was het wel leuk om een arm van pudding te krijgen, maar een hele dag? 'Binnen 5 minuten moet je je arm weer kunnen bewegen. Zal even prikken maar niet heel erg.' Ah, dat was mooi. Ze wilde wat zeggen, maar plots stak er een ijzig koud briesje op. Mindo keek op en merkte op dat het harder ging sneeuwen. Het was wat verdacht, want ook Lyall merkte het namelij op. Mindo had meestal een redelijk gevoel voor het weer, ze kon het ruiken in de lucht als ereen storm aankwam. En ook nu hing er een bedrukte sfeer. ‘wacht even.’ Sprak Lyall, waarna hij naar een boom sprintte en er haastig in klom. Mindo keek naar dejongen terwijl hij helemaal naar boven klom. Plots huilde hij, een teken voor de andere wolven om de benen te nemen. Hij gleed naar beneden maar viel de laatste 3 meter naar benedenop zijn rug. Mindo hoorde een plof en sprintte op hem af. ‘sneeuwstorm op komst, en een zware.’ Sprak hij nog een beetje moeite. De kleur verdween uit haar gezicht, wetend dat dat alles behalve goed was. "Shiiiit." Bracht ze uit, waarna ze hem omhoog probeerde te helpen."We moeten hier weg..Kunnen we niet weer terug naar mijn huis? Of weet jij nog een onderkomen hier in de buurt?" Vroeg ze lichtelijk in paniek. Eens eerder had ze een sneeuwstorm gezien, en toen had ze veilig binnen gezeten. Dat was al geen pretje,laat staan dat ze er midden in kwamen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! zo dec 20, 2015 8:58 pm

Lyall zag wat hij al vreesde in de verte. Ergens in het oosten vormde zich een sneeuwstorm die wat hem betreft veel te dichtbij kwam. Met 2 korte huilen riep hij zijn Pack op terug te komen. Zonder leider zouden die het nog zwaar krijgen in de aankomende storm. Even dacht hij na wat te doen. Toen hij besloten had klom hij weer snel naar beneden. Iets te snel, want de laatste 3 meter viel hij plat op zijn rug. Meteen was alle lucht verdwenen en bleef Lyall met een pijnlijke rug liggen. Niks was gebroken gelukkig. Hij was goed terecht gekomen. Voor hetzelfde geld had hij zijn nek gebroken. Mindo sprintte op hem af. Meteen zei Lyall wat hij had gezien. ‘sneeuwstorm op komst, en een zware.’ Sprak hij hijgend uit. Mindo trok wit weg en zei: ‘’shiiit.’’ Mindo hielp hem opstaan en nog even wankelde hij wat. "We moeten hier weg.. Kunnen we niet weer terug naar mijn huis? Of weet jij nog een onderkomen hier in de buurt?" vroeg ze met wat paniek in haar stem. Daar dacht Lyall over na. Heel misschien zijn onderkomen.. nee toch niet, die zou hun geen dekking geven. ‘jouw huis is te ver weg, we zitten hier midden in het bos. Hooguit mijn onderkomen ,maar daar is net zo weinig beschutting als hier. Het enige wat ons te doen staat is proberen ons in te graven.’ Lyall had het liever niet want als je jezelf ingroef hoefde er maar iets fout te gaan en je kon niet meer weg, maar alles was beter dan in een sneeuwstorm te zitten waar hagel zo groot als je vuisten rondvloog. De wind was weer aangewakkerd, nu dubbel zo hard als toen hij verdween. Ook was er nu geen lieflijke sneeuwval meer, maar striemende stukjes ijs. Lyall floot nu hard op zijn vingers, en daar verschenen al 3 van zijn wolven. Die zouden ze nog nodig kunnen hebben voor het graven. De neiging om in paniek te raken was groot. Maar hij had de verantwoordelijkheid om iedereen hier veilig door heen te leiden. Hij keek om zich heen of ergens al genoeg sneeuw was. Een paar meter achter hun was al een grote berg verschenen. Lyall wees naar de hoop sneeuw. ‘die zal groter worden. We zullen ons moeten ingraven, het word niet fijn maar het moet maar.’ Lyall wilde zich al omdraaien om er heen te lopen…

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! zo dec 20, 2015 8:59 pm

Ze hielp Lyall overeind, die gelukkig niets gebroken leek te hebben. Soms leek hij wel van staal, hij was minstens 3 meter naar beneden gedonderd en stond gewoon weer op. Al was het ietwat wankel. ‘jouw huis is te ver weg, we zitten hier midden in het bos. Hooguit mijn onderkomen ,maar daar is net zo weinig beschutting als hier. Het enige wat ons te doen staat is proberen ons in te graven.’ die woorden maakten het nog eens heel veel erger. Alleen het idee al om opgekropt te zitten in een bedrukte ruimte van ijs, met een kans dat ze er zelfs niet meer uit zouden kunnen komen, gaf haar de kriebels. Ze was als de dood voor kleine ruimtes, dezelfde angst die ze voelde voor grote hoogtes. "Nee, nee, nee" fluisterde Mindo, maar de ijzige wind die was aan komen zetten rukten de woorden van haar lippen, waardoor Lyall ze waarschijnlijk niet kon horen. Het sneeuwde nu niet meer, de mooie witte vlokken hadden plaats gemaakt voor rondvliegende stukjes ijs, die haar wangen schrampten.
Haar hoofd werkte op volle toeren, proberend een andere uitweg te vinden. Maar Lyall had gelijk, ze zaten midden in het bos en de sneeuwstorm zou snel z'n hoogte punt bereiken. Op tijd een goed onderkomen vinden zat er niet meer in.
Lyall was al druk in de weer en floot in z'n vingers, waarop 3 wolven meteen aankwamen draven. Mindo beet op haar lip en stapte op hem af, terwijl de jongen naar een sneeuwberg keek. ‘die zal groter worden. We zullen ons moeten ingraven, het word niet fijn maar het moet maar.’ Hij wilde erop af lopen, maar Mindo hield hem met haar niet-pudding arm tegen. "Lyall, ik ga me niet ingraven." Ze slikte. "Ik.. Ik veranderd in m'n dierlijke vorm. Ik heb een warme vacht, dat houdt me wel warm. Bovendien, eh, de bomen beschermen me wel genoeg voor de hagelstenen." sprak ze, hopend dat ze zeker van haar zaak zou overkomen. De bomen zouden inderdaad wat bescherming geven, maar dat zou van korte duur zijn. Hoe dan ook, dat vond ze een fijner idee dan ingesloten zitten in een sneeuwkuil.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit! ma dec 21, 2015 2:15 pm

De wind was al aangewakkerd, en het zou nog maar kort duren voordat de hagel begon. Dan zouden ze echt snel beschut moeten zijn. Zijn wolven kwamen er al snel aan. 3 waren alweer de heuvel over. Hij keek om zich heen naar de geschikte plek om zich in te graven. Terwijl hij al druk bezig was met in zijn hoofd simuleren hoe hij het zou aanpakken wees hij naar de sneeuw hoop en zei: ‘die zal groter worden. We zullen ons moeten ingraven, het word niet fijn maar het moet maar.’ Hij was alweer op weg naar de berg toen hij onverwachts een arm voelde die hem tegen hield. Ietwat geërgerd stopte hij weer en draaide hij zich om. Ze moesten nu onderhand wel beginnen of ze zouden wegwaaien. Mindo was bleek weggetrokken en leek… angstig? "Lyall, ik ga me niet ingraven." Ze slikte. "Ik.. Ik veranderd in m'n dierlijke vorm. Ik heb een warme vacht, dat houdt me wel warm. Bovendien, eh, de bomen beschermen me wel genoeg voor de hagelstenen." Even was Lyall stil. Was ze nou bang voor het sneeuwhol, of was ze echt zo dom dat ze geloofde het buiten te overleven onder de bomen. Even schudde Lyall zijn hoofd. Hij had meerdere sneeuwstormen meegemaakt. Minder erg en erger dan deze. Hij kende de schade die ze opbrachten. ‘Mindo.’ Begon hij terwijl hij langzaam met zijn arm richting haar schouder ging. ‘je gaat mee.. dat sneeuw hol in. Buiten overleef je het niet.’ Lyall praatte langzaam en rustig. Maar op een manier die geen tegenspraak duldde. Hij zou Mindo niet buiten laten tijdens deze storm. Of ze het nou wilde of niet. Hij pakte haar schouder zacht vast met zijn hand en probeerde haar weer richting de sneeuwhoop te leiden. De wolven waren al begonnen met het graven. Lyall had het ze al eerder verteld. En zoals al eerder was vastgesteld. Dit waren bijzondere wolven. Alsof ze intelligenter waren. Nog een keer keek Lyall Mindo aan. ‘ik weet niet waar je het idee vandaan haalt dat je het buiten zal overleven, maar als de hagel eenmaal op volle kracht door de lucht vliegt ben je ten dode opgeschreven. Waarom je niet in het hol wilt weet ik niet. maar please, laat me niet gedwongen worden je met kracht erin te trekken. Ik laat je hier niet buiten.’ Na deze woorden hoopte Lyall dat ze het zou begrijpen. Hij wilde haar niet dwingen. Voor het zelfde geld had ze claustrofobie, en dan kon het echt eng zijn. Maar als hij kon kiezen tussen een angstige, boze Mindo, of een dode. Dan wist hij het wel. De wolven waren al aardig ver. Waren 6 hulpjes toch nog ergens goed voor.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: stand up recruit!

Terug naar boven Ga naar beneden
stand up recruit!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 3Ga naar pagina : 1, 2, 3  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Grey Territory :: Woods of Eternity-
Ga naar: