Hallo en welkom op Separa!
Als je hier nieuw bent, raden we je aan even de regels en de informatie door te nemen,
ben je hier al bekend, dan welkom terug! Smile

-Het team




 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel|

And their story continues

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden
Ga naar pagina : 1, 2, 3  Volgende
AuteurBericht
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: And their story continues do nov 12, 2015 10:27 pm

Zo snel ze kon racete ze over het landschap, haar hoofd werkte maar half en haar poten ging een stuk slomer dan ze normaal deden. Dat was ook niet zo gek, na de drink partij met Lyall de vorige avond. Over Lyall gesproken, ze was momenteel een race met hem aan het houden, al betwijfelde ze of ze die zou winnen.
Ze verminderde vaart toen ze voor het bos stonden. Een kleine glimlach kroop onopgemerkt op haar snuit bij het zien van de vele bomen. Narthodahl forest was haar thuis geworden. "We zijn er bijna," Sprak ze ietwat opgewonden tegen de reusachtige Direwolf. In hun menselijke vormen was Lyall al een stuk langer dan haar, maar als dieren was het verschil nog groter. Toch schrok zijn enorme gestalte haar niet af, noch zijn gloeiend rode ogen.
Mindo ging weer in een drafje verder. Ze nam vele zijpaadjes die bijna overwoekerd waren door planten. Het was een nogal afgelegen route, wat verklaarde waarom het huisje zo verdekt was opgesteld. Na een korte tijd kwam het houten hutje dan uiteindelijk in zicht. Het was inderdaad niet veel, en je kon goed zien waar Mindo haar eigen aanpassingen had gedaan, maar het was knus en zou genoeg onderdak bieden. Ietwat zenuwachtig keek ze om naar Lyall. "Dit is het dan. Opnieuw, het is niet veel...Maar het is onderdak." Ze grijnsde ietwat schaapachtig.

-Lyall
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues do nov 12, 2015 10:50 pm

Hij genoot van het lange sprintten. Hier was hij voor gemaakt. Al bleef hij toch naast mindo rennen want anders vond het het zo zielig. Toen er een open vlak was keek hij eens naast zich. In hun mensenvorm merkte hij nauwelijks dat hij langer was dan Mindo. Maar zo in hun shift vorm. Hij kwam tot de 1.53m hoogte in zijn wolven lichaam. Dat was ongeveer dubbel zo hoog als de vos naast hem. "We zijn er bijna." Riep de vos opgewonden naar hem. Lyall reageerde met een vrolijke grom. Lyall keek nog is opzij en kreeg een dom onrealistisch angst gevoeltje. Hij hoopte constant dat er niet iets fout zou gaan en hij haar zou pletten. Ach dat gebeurt toch ni. Dacht hij luchtig. Nog 30 meter voor het begin van het bos ging hij helemaal los. Met volle vaart stormde hij op de eerste bomen af. En met een noodrem stopte hij bij een soort ingang van het bos wat nogal... overwoekerd was. Hij seinde naar haar met een simpel grommetje iets als. 'Hah deze keer was ik sneller.' Hij maakte er wel een hoofdknikje bij wat wolven deden als ze respect toonden. Ze sfiftte terug naar hun mensenvorm, en Lyall keek Mindo even lachend aan. Hij had geen idee wat hij zou aantreffen in het bos. Nouja alles beter dan de open lucht. Dacht Lyall optimistisch.na een tijdje gelopen te hebben zag Lyall een huisje staan. Het zag er niet gloednieuw uit. En je zag ook wel waar wat zelf gerepareerd was. Maar het zag er niet zo slecht uit als hij had verwacht na Mindo's uitleg. 'Het ziet er geweldig uit.' Zei Lyall met een grote lach op zijn gezicht. "Dit is het dan. Opnieuw, het is niet veel... maar het is onderdak." Ze leek er een beetje beschaamd bij ofzoiets toen ze het zei. 'Nou.' begon Lyall. Na je uitleg daarstraks op de steen hoe het eruit zag had ik een stuk minder verwacht. Het is gewoon perfect.' Hij grijnsde er bemoedigend bij. Hij pakte haar hand en zei: 'laten we maar snel wat slaap meepakken want anders val ik hier buiten nog in slaap.' Het was komisch bedoelt maar voor hem zou het nog bijna gebeurt zijn ook. Man wat was hij moe.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues vr nov 13, 2015 11:55 pm

Lyall zette aan het einde een sprintje in, waardoor hij eerder bij het bos was en daardoor dus won. Hijgend bleef ze naast hem staan, terwijl hij een triomfantelijk geluid maakte. Mindo rolde plagend met haar ogen naar hem, met een grote grijns op haar snuit. Ze vroeg zich af of ze wel had gewonnen als ze niet zo bezopen was. Ah wel, dat was iets om je een andere keer zorgen over te maken. Haar grootste zorg was nu de slaap, die haar oog leden naar beneden dreigde te trekken.
Samen veranderden ze naar hun menselijke vorm en volgden een aantal kleine paadjes, totdat ze aankwamen bij haar huisje. Ze vertelde Lyall dat ze hun bestemming hadden bereikt, waarop ze ietwat zenuwachtig op een reactie wachtte. Dit huis was haar zeer dierbaar geworden, het was de plaats geworden waar ze naar terug kon keren. Een thuis zoals ze dat vroeger, als kind, nooit echt had gekend.
'Nou.' Begon Lyall. Mindo draaide zich nu volledig naar hem om en keek hem met haar goud-gele ogen aan.'Na je uitleg daarstraks op de steen hoe het eruit zag had ik een stuk minder verwacht. Het is gewoon perfect.' Ze grinnikte bij zijn woorden en een grijns van oor tot oor kwam op haar gezicht. Die woorden deden haar goed.
De jongen grijnsde haar bemoedigend toe en pakte haar bij de hand. Mindo liet het toe. 'laten we maar snel wat slaap meepakken want anders val ik hier buiten nog in slaap.' Zijn woorden klonken grappend, maar ze betwijfelde of het enkel een grap was. Hij was echter zeker niet de enige die zich zo voelde, Mindo had moeite om er nog bij te blijven. Ze knikte dan ook en haalde een sleutel uit haar zakken, waarmee ze de deur open deed. Ze stapte naar binnen en maakte een gebaar met haar handen. "Welcome to my domain."Sprak ze breed grijnzend, waarna ze zich op de bank liet ploffen. Even wilde ze gewoon zo blijven liggen, maar dat zou een beetje sneu voor Lyall zijn. Mocht hij op de grond gaan slapen, hmm, dat was niet echt gastvrij.
Mindo hees zichzelf overeind en nam Lyall bij de hand, hopend hem zo mee te krijgen naar de slaapkamer. Deze bevond zich in een kamer aan de rechter kant van een gang. Het was een van de grotere kamers en bestond, net als alle andere kamers, volledig uit hout. Er stond een kast in, waar de weinige kleren die ze bevat in hingen. Voor de rest was de kamer leeg, afgezien van een oud schilderij aan de muur en een groot bed, dat ruim twee personen kon hebben. Er lagen nog wat kleren op de grond verspreid, die Mindo haastig onder het bed trapte. Ook de lakens lagen nogal gekreukeld. "Vergeten op te ruimen,"Grinnikte ze zachtjes, waarna ze haar schoenen uit trapte en de gordijnen dicht deed. Met een zucht liet ze zich op het bed vallen. "Ik zou wel de hele week kunnen slapen,"Mompelde ze met een tevreden grijns op haar gelaat.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues za nov 14, 2015 12:57 am

Ze had de woorden blijkbaar goed opgevat want ze had een grote grijns op haar gezicht toen hij was uitgesproken. Enthausiast nam hij haar bij haar handen en trok haar mischien ietwat snel naar de deur. Hij zei ook daarna: 'Laten we maar snel wat slaap meepakken val ik hierbuiten nog in slaap.' blijkbaar was ze het er helemaal mee eens want ze opende snel de deur en zei stralend: ''Welcome to my domain." dat gezegt hebbende plofte ze op een bank neer. Lyall keek al wat om zich heen of er een andere plek was waar hij zou kunnen neerploffen, maar Mindo leek ook al snel te begrijpen dat Lyall zo wel een beetje ongemakkelijk stond. Ze kwam weer overeind en pakte hem deze keer bij zijn hand. Ze leidde hem naar een andere kamer op een gang. Deze was, net zoals de rest, ook van hout wel een stukje groter. Er stond niet veel. Een kast, waar waarschijnlijk kleren enzo inzaten. Een super groot bed. En een schilderijtje. Hij zag uit zijn ooghoek dat Mindo wa bewoog en zag nog net dat ze wat kleren onder het bed schopte. "vergeten op te ruimen." verklaarde ze toen ze hem zag kijken met een grijns. Daarna trapte ze haar schoenen uit en trok de gordijnen dicht. Ze plofte net als bij de bank op het bed neer. "ik zou de hele week wel kunnen slapen." mompelde ze met een grote tevreden grijns op haar gezicht. Lyall twijfelde even. Normaal als hij ging slapen deed hij zijn vest en shirt uit, omdat hij anders niet kon slapen. Het voelde super verstikkend. En hij had ook soms last van in zijn slaap shiften. Dan had hij geen controle en scheurden zijn kleren kapot. Nouja zo erg is toch alleen een shirt uit niet toch? Dacht Lyall maar. Hij troknzijn vest en shirt uit, om vervolgens naast het volgens hem Beeldschone meisje neer te ploffen. 'ik zou ook zomaar een week kunnen slapen. Zeker als het bij jouw in de buurt is.' voegde hij er glimlachend aan toe. Hij vroeg zich serieus af waarom er geenandere jongen voor haar was gevallen. Of.. Zou dat wel het geval zijn... Straks had hij weer ruzie met een andere jongen en zat hij gewoon zijn vriendin te stelen. Dat zou echt niet oke zijn. Dacht Lyall. Hij besloot het voor de zekerheid te vragen aan haar. 'Mindo?' begon hij vragend. 'Er is toevallig geen andere jongen die ehh bij jouw hoort heh? Ik bedoel. Ik zou niet iemands anders vriendin willen stelen ofzo.' pas als deze vraag beandwoord was zou hij rustig kunnen geen slapen. Terwijl hij op andwoord wachte keek hij naar zijn slungelige buik. Ondanks voedselgebrek was zijn sixpack toch nog mooi blijven staan. Al was hij in zn zijen nogal mager en zag je zijn ribben licht uitsteken. Oh well, atleast een sixpack. Dacht hij tevreden.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues za nov 14, 2015 5:14 pm

Normaal sliep ze gewoon in een pyjama, of iets wat daarop leek dan. Maar nu had ze weinig zin om zich om te kleden, in plaats daarvan had ze enkel haar schoenen uitgetrapt en had ze zich op het bed laten vallen. Het meisje trok haar mantel ook nog uit en smeet die naar op de grond. Ze zou morgen wel weer opruimen... Of anders overmorgen.
Tot haar verbazing trok Lyall zijn vest en shirt uit, waardoor zijn bovenlijf ontbloot was. Mindo voelde hoe haar hoofd rood werd en betrapte zich erop dat ze naar hem staarde. Met een hartslag sneller dan normaal keek ze snel weer weg, hopend dat Lyall dat niet had gezien. De jongen liet zich naast haar op het bed vallen. Glimlachend keek Mindo hem aan, zichzelf dwingend hem in de ogen aan te kijken en niet naar het sixpack daaronder. Ze vervloekte zichzelf in haar hoofd, niet wetend wat haar bezielde. 'ik zou ook zomaar een week kunnen slapen. Zeker als het bij jouw in de buurt is. Ze grinnikte zachtjes. "Charmeur." maakte ze hem uit, met een vrolijke twinkeling in haar ogen. Ze reikte uit naar de deken en trok die over hen heen, waarna ze zichzelf ietwat op krulde eronder. 'Mindo?' Begon Lyall vragend. "Hm?" Nieuwsgierig keek Mindo hem aan, zich afvragend waarmee hij zat. 'Er is toevallig geen andere jongen die ehh bij jouw hoort heh? Ik bedoel. Ik zou niet iemands anders vriendin willen stelen ofzo.' Ze was even stil, ietwat overdonderd door zijn woorden. Uiteindelijk schudde ze met een glimlach haar hoofd. "Nee, er is niemand." nog niemand verbeterde ze zichzelf zachtjes in haar hoofd. Haar ogen zochten de blauwe van Lyall op, waarna ze ietwat onzeker fronste. "Bij jou toch, eh, ook niet?" vroeg ze wat onzeker. Het zou haar niet veel verbazen als iemand al Lyall al een ander had, maar ze had er nog niet bij stil gestaan. God, ze hoopte dat het antwoord nee zou zijn, anders zou ze het zichzelf niet snel vergeven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues za nov 14, 2015 6:55 pm

Toen hij zijn shirt uit had getrokken zag hij Mindo naar hem staren en rood worden. Lyall kreeg ietwat kleur op zijn gezicht maar niet veel. Waarschijnlijk was het niet eens te zien in de nu wat donkerdere kamer. Blijkbaar merkte ze dat Lyall doorhad dat ze hem aanstaarde want ze keek snel weer een andere kant op. Hij liet zich zakken op bed en ze keken elkaar glimlachend aan. Een seconde zag hij haar oog weer naar zijn buik glijden en meteen was het rode terug. Ach wat maakt het uit. Dacht Lyall. "ik zou de hele week wel kunnen slapen." 'ik zou ook zomaar een week kunnen slapen. Zeker als het bij jouw in de buurt is.’ Zei hij daarna ietwat zoet. ‘’charmeur.’’ was haar grijnzende reactie hierop. Ze trok de deken over hun heen en hij voelde dat ze zich een beetje opkrulde naast hem. Na een tijdje getwijfeld te hebben vroeg Lyall: ‘Mindo?’ even was er een stilte maar daarna hoorde hij een reactie. ‘’hmm?’’ ze luisterde. 'Er is toevallig geen andere jongen die ehh bij jouw hoort heh? Ik bedoel. Ik zou niet iemands anders vriendin willen stelen ofzo.' Hij wachtte zenuwachtig af tot ze antwoord gaf. Even was er een stilte. Toen zag hij haar glimlachend haar hoofd schudden. Phew dat luchtte heel erg op. ''Nee. Er is niemand.’’ Antwoorde ze. Ze keek hem weer aan, deze keer niet met een glimlach maar met een frons. Vanwaar dat? Vroeg hij zich in zijn hoofd af. "Bij jou toch, eh, ook niet?" even was Lyall stomverbaasd. Verwachte ze nou serieus dat iemand anders zon onnozele jongen zou willen. Net als bij haar was Lyall even stil. Daarna lachte hij zacht. ‘nee er is niemand hoor, je bent de eerste die is geïnteresseerd in deze stomme jongen hier.’ Hij was blij dat ze allebei niemand anders hadden. Opgelucht lachte hij tegen haar. ‘Dus dan hebben we nu allebei iemand.’ Zei Lyall stellend. Hij kroop wat dichterbij tegen haar aan en wilde een arm om haar heenslaan. ‘het is koud.’ Zei Lyall het excuus van Mindo eerder die avond gebruikend. Hij grijnsde er breed bij terwijl hij de woorden uitsprak. Het laatste beetje nacht veranderde in dag en na net genoeg uurtjes slaap te hebben gehad, werd Lyall weer wakker. Of nouja het was meer van hemelse droom naar een helse wereld. Alles wat bewoog deed pijn. ‘argh.’ We hebben echt veel gedronken. Dacht Lyall met wat een klein grijnsje op zijn gezicht. Hij keek naast zich en zag dat Mindo nog sliep. Stil sloop Lyall uit bed en trok zijn shirt weer aan. Hij liep naar het geïmproviseerde keukentje en keek es was er allemaal lag. hmm niet veel hij zag nog wel wat melk staan. Genoeg voor 1 persoon. Dacht hij vrolijk. Hij zocht even naar een mok en nadat hij die gevonden had, schonk hij er alle melk in. Dit zou haar tegen de hoofdpijn moeten helpen dacht Lyall. Hij had gelukkig nog ergens een papiertje in zijn zak en met een snel geshifte nagel kraste hij er in: DRINK DIT, HET HELPT –LYALL. Hij sloop de slaapkamer weer binnen en zette het op het kastje naast Mindo neer. Hij zag haar slapen en glimlachte even. Ze zag er echt lief uit. Peinsde hij. Nu is zorgen voor ontbijt. Dacht hij weer serieus. Hij liep naar buiten en shifte naar zijn wolvenvorm. Hiermee zou hij wel binnen 30 minuten heen en weer kunnen gaan naar de markt en terug. Even wat spullen…. Ophalen. Hij sprintte op volle vaart weg en inderdaad kwam hij binnen het half uur weer terug bij het huis. Deze keer met een grote mand vol voedsel. Van groenten en fruit, tot stukken rund en eieren. Hij stak met een vuursteentje en zijn nagel een vuurtje aan in de openhaard, hing er een pan boven en begon aan het ontbijt. Hij liet even het vuurtje groter worden en ondertussen haalde hij wat water. Toen het vuurtje goed brandde gooide hij het water in de soort pan/kom. En legde hij ook de eieren erbij. Hij sneed met een ‘geleend’ mes wat brood van de grote homp af en pakte wat houten borden. Daar legde hij het eitje en het brood op. Hij had ook nog een mooie pot honing te pakken gekregen dus ze hadden ook nog beleg. Het ruikt al lekker. Vond Lyall. Hij keek eens achterom of hij al gestommel van een wakker wordend iemand hoorde maar dat was nog niet het geval. Mijn kater is in ieder geval al over. Dacht Lyall tevreden. Daar had zijn ochtend loopje wel voor gezorgd.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues za nov 14, 2015 9:24 pm

Even was de jongen stil, net zoals zij was geweest. ‘nee er is niemand hoor, je bent de eerste die is geïnteresseerd in deze stomme jongen hier.’Ze lachte stilletjes naar hem, er vanuit gaand dat hij een grapje maakte. Immers kon ze zich niet voorstellen dat niemand voor hem viel, of was gevallen. Hij zag er goed uit, met zijn lichte haren die in lokken naar beneden vielen en bovenal, die onwijs blauwe ogen. Bovendien, was hij al even mooi aan de binnenkant.
Yak, wat klonk dat zoet.
‘Dus dan hebben we nu allebei iemand.’ Mindo's ogen lichtte op. Was het dan... Nu echt zo? Echt als in verkering, een relatie hebben? Haar hoofd tolde, maar op een goede manier. De jongen kroop nog wacht dichterbij, waarna hij een arm om haar heen sloeg, zoals zij eerder had gedaan. ‘het is koud.’Herhaalde hij haar goedkope excuus van die avond. Mindo grinnikte zachtjes en krulde zich op naast hem, waarna ze haar ogen sloot en al snel in slaap sukkelde.

Het moment dat ze haar ogen open deed, had ze meteen spijt. Een harde kreun verliet haar mond toen ze zichzelf overeind hees. Haar hand legde ze op haar hoofd, die onwijs bonkte. Iedere beweging deed pijn. "Ik drink nooit meer,"Mompelde ze stilletjes, waarna ze naast haar keek. Lyall lag daar niet meer. Ietwat bezorgd keek ze om zich heen, zich afvragend of hij gewoon weg was gegaan. Gelukkig bleek dat niet het geval te zijn, op haar nacht kastje stond een glaasje melk met daarop een briefje, waarin 'drink dit, het helpt -Lyall' stond geschreven. Mindo glimlachte en goot de melk naar binnen. Het hielp ietwat, maar nog steeds voelde ze zich miserabel. Het meisje stond op en liep naar de kast. Haastig haalde ze een borstel door haar geklitte haren, waarna ze haar mantel weer om sloeg en naar binnen liep.
Binnen rook het al erg lekker, kennelijk was Lyall ontbijt aan het maken. "Hmm, dat ruikt goed."vertelde ze, waarna ze glimlachend naar Lyall keek. Ietwat wankel stapte ze op hem af, nog steeds voelde alles een beetje beurs. Met een zachte plof ging ze naast ook bij de openhaard zitten. Het water liep haar al in de mond. "God, ik merk wel dat we wat gedronken hebben gisteren." Bracht ze schaapachtig grijnzend uit. "Hoe is het met bij jou? Goed geslapen?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues zo nov 15, 2015 1:27 am

Lyall was stil als altijd bezig met het ontbijt klaar maken voor hun, van de ehh, tsja, tijdelijk voor altijd geleende spullen. Zo noemde hij het maar. Hij dacht terug aan de avond ervoor. Vanaf het moment dat hij Mindo met puur toeval ontmoette, ze samen naar de kroeg hadden gesprint, ze tot laat hadden gezopen, vervolgens zo dronken als wat op pad waren gegaan, hij iemand in elkaar had getimmerd... Oh ja... Dat was inderdaad ook nog gebeurt. dacht hij peinzend. Hoe zou het eigenlijk met die man gaan. vroeg hij zich af. Vast niet al te goed. Nouja hij had me maar niet moeten uitschelden. Dacht Lyall schouderophalend. Hij dacht weer aan het moment dat ze op de steen zaten en uiteindelijk hadden gekust. Lyall had verwacht dat hij wel zou glimlachen bij de gedachte daar aan maar zijn gezicht bleef neutraal. Hij pakte een appel en wreef die eens goed schoon met zijn shirt totdat hij zichzelf erin kon zien. Hij legde de appel op het bord wat voor Mindo was bedoelt. Ze zou onderhand wel snel moeten komen of anders zal het eten overkoken. zijn gedachten vlogen weer naar het moment dat ze samen voor de deur van dit huis stonden. Hij had er niet veel van verwacht maar het viel toch mee. Van buiten leek het huisje kleiner dan het in werkelijkheid was. Het viel hem wel meteen op dat het leeg was. Dus Lyall had op zijn terugweg van de markt ook nog een stapel bloemen meegenomen. Ooit had hij gehoord dat meisjes bloemen leuk vonden, dus hij had ze maar meegenomen. Als een soort bedankje dat hij hier had mogen overnachten. Hij dacht weer aan het moment dat ze samen in bed lagen. Had hij niet iets gezegt als :we hebben nu allebei iemand? Hij dacht van wel. Mindo had zo blij gekeken. Daarna hadden ze zich tegen elkaar opgekrult en waren in slaap gevallen. En toen waren ze hier. Of eigenlijk. Hij was hier. Mindo lag nog te slapen. Lyall had nu al medelijden met haar als ze wakkerd werd. Het glas melk zou iets helpen tegen de hoofdpijn maar ook niet veel. Uit ervaring wist Lyall dat je gewoon ergens anders aan moest denken, wat lastig was door de kater zelf maarja. Na een pruttel in het water kwam Lyall terug bij de realiteit. Hij had bijna het eten laten overkoken. Op hetzelfde moment hoorde hij gestommel uit de andere kamer en wist dus dat zn meisje wakker was. Gek om zo te denken.. Mijn meisje... vond Lyall. "hmm dat ruikt goed." hoorde hij een opgewekte stem zeggen. Lyall bleef stil en wilde Mindo's bord met eten op tafel schuiven, totdat hij merkte dat de bloemen nog op tafel in de weg lagen. Een beetje lastig probeerde hij de bloemen aan de kant te schuiven met de achterkant van zijn hand, terwijl hij ook het bord vasthield. Met veel moeite lukte het en had Mindo een bord eten. De bloemen lagen nog steeds ergens op tafel. Het meisje plofte naast hem neer en merkte op. "God, ik merk wel dat we wat gedronken hebben gisteren." ze zei het met een waterig grijnsje waar uit te halen was dat ze de kater erg voelde. "hoe is het met jouw? Goed geslapen?" Lyall schepte nog heel snel voor zichzelf en op andwoorde toen kort. 'ja hoor.' Lyall wees en knikte wat ongemakkelijk naar de bloemen. 'ik dacht dat.. Ik zag ze op de terug weg staan en dacht... Mischien zijn ze wel leuk.' Hij hakkelde wat voort want hij wist niet hoe hij dit moest zeggen. Zonder dronken te zijn was een conversatie voeren met het meisje opeens een stuk lastiger. Lyall had nog nooit interesse gehad in een meisje en vica versa. Uberhaupt had hij niet veel vrienden waarmee hij praatte, dus converseren in het algemeen was lastig. Vooral bij dit... Geweldige meisje. Dacht Lyall. Waarschijnlijk zal ze straks wel doorhebben dat ik niet zo interesant en spraakzaam ben. Ze zal wel snel weer op me uitgekeken zijn. Dat waren sombere gedachtes.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues zo nov 15, 2015 10:46 pm

Haar ogen bleven even hangen op de jongen, die nog druk bezig was met het eten. Hij had de openhaard aan de praat gekregen en kookte nu eieren in een ketel boven het vuur. Het was lastig te bedenken dat hij even goed een vreemdeling voor haar zou kunnen zijn geweest nu. Voor hetzelfde geld was het niet gaan regenen gister, voor het zelfde geld was zij onder een andere boom gestaan en hadden ze elkaar nooit ontmoet. Dat zou... Dat zou toch wel erg zijn geweest. Mindo wist niet precies hoe ze om moest gaan met dat rare gevoel, al helemaal niet nu ze nuchter was. Maar ze was zo onwijs blij dat ze hem had ontmoet, voor deze ene keer was ze blij dat het had geregend.
Ze keek toe hoe hij een bord met eten op tafel zette, waarbij hij wat bloemen opzij schoof. Ietwat verwonderd keek Mindo ernaar, waren die voor haar?
Mindo merkte op dat ze wel last had van een kater, waarna ze vroeg of Lyall goed had geslapen. "Ja hoor," Was zijn simpele antwoord, waarna hij wat voor zichzelf opschepte en ook weer aan tafel kwam zitten. Hij wees en knikte naar de planten en Mindo bleef ietwat gebiologeerd naar de bloemen kijken. "Ik dacht dat...Ik zag ze op de terug weg staan en dacht... Misschien zijn ze wel leuk." Hakkelde hij voort. Mindo was even stil, waarna ze een stralende glimlach op haar gelaat kreeg en hem omhelsde. "Bedankt, ze zijn prachtig." Nog niet eerder had een jongen haar bloemen gegeven, of ontbijt voor haar gemaakt. Het waren kleine dingen, maar het betekende zoveel voor haar.
Ze liet de jongen los en pakte de bloemen vast. Uit een kastje haalde ze een vaas. Het was niet echt een mooie vaas, er zat een barst in en alles. Maar ze had nooit echt een vaas nodig gehad.
Ze goot wat water in de vaas en zette de bloemen erin, waarna ze ze op tafel zette. Glimlachend keek ze naar Lyall. "Waar heb je ze vandaan? Geleend?" Vroeg ze met een grijns op haar gezicht, waarna ze zich te goed deed aan het ei. "Hm, dat is goed" Sprak ze met haar mond nog half vol.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues zo nov 15, 2015 11:57 pm

Toen Lyall 1 bord eten klaar had, probeerde hij met dezelfde hand ook de vers geplukte bloemen aan de kant te leggen. Met wat strugglen lukte het. Mindo keek wat verbaast naar de bloemen. Als ze het maar leuk vind. Peinsde Lyall. Ze vroeg of hij goed had geslapen en hij zei ietwat kort: 'ja hoor.' Hij zag de bloemen weer liggen nadat hij zelf ook had opgeschept en hakkelde wat ongemakkelijk. 'Ik dacht dat.. Ik zag ze op de terug weg staan en dacht.. Mischien zijn ze wel leuk.' even was ze stil. Meteen dacht Lyall oh nee i screwed op, ze houd niet van bloemen. Maar toen verscheen er een stralende glimlach op haar gezicht en ze omhelste hem. Even was Lyall wat verrast. "bedankt. Ze zijn prachtig." 'meen je dat?' vroeg Lyall met verbazing. Maar tegelijkertijd verscheen er een dun glimlachje op zijn gezicht. Mindo liet hem weer los en liep naar een kastje, waar ze vervolgens een vaas uithaalde. Ze vulde die vervolgens met water en stopte de bloemen er in. Toen het meisje klaar was met de bloemen in de vaas zetten en weer op haar plek ging zitten vroeg ze: "Waar heb je ze vandaan? Geleend? Dat laatste vroeg ze met een grijns. Lyall had plots wat jeuk op zijn achterhoofd en hij zei met een halve grijns. 'ehh, nou eigenlijk toen ik weer terug kwam van de markt, kwam ik ook langs een kleine weidde en daar zag ik ze staan.' Mindo begon aan het ei en riep. "hm dat is goed." haar mond zat nog halfvol maar dat viel Lyall nauwelijks op. Je mond leegeten voor het praten was bullshit. Vond hij altijd. 'Over een paar minuten hebben we ook wat reepjes vlees.' deelde Lyall mee. Dit was meer een uitprobeerseltje. Ooit had hij het in een chique herberg gezien. Dan hadden ze in een pan varkensvet gedaan en daar lieten ze schijfjes vlees in drijven tot het spetterde en wat donkerder werd. Het enige probleem was. Hij wist niet meer welk vlees dat was. Daarom had hij voor de zekerheid 3 verschillende soorten vlees meegenomen. Rund, schaap, en varken. Hij verplaatste de nu onnodige pot water en verving die door een pan. Hij goot er wat wel heel luxe varkensvet in en gooide er 1 schijfje van elk hompje vlees in. Diegene die er het best uitzag zou hij nog meer van maken. Lyall vond dat hij wat moest praten met Mindo maar er kwam echt niks in hem op. Straks hakkelde hij net zo erg als net en ging hij af. Na een tijdje bleek dat het varkens schijfje er het beste uitzag dus dat gaf hij aan Mindo. De anderen nam hij zelf. Het rund was hard geworden zoals hij had verwacht, en het schapenvlees was verdronken in het vet. Ach het viel te eten. Vond hij. 'en is het vlees te eten?' vroeg hij aan zijn Mindo. Terwijl hij de pan van het vuur haalde en in de bak met water gooide.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues ma nov 16, 2015 10:34 pm

'meen je dat?' Vroeg hij. Zijn woorden lieten haar enkel zachtjes grinniken. Het gebaar van bloemen geven vond ze nogal vreemd ; 'hier zijn wat mooie bloemen, zodat je ze in een vaas kan zetten en ze langzaam dood kan zien gaan'. Maar nu ze van Lyall kwamen, kon ze ze wel waarderen. Bovendien roken ze heerlijk, en waren mooi ook. "Met heel mijn hart." Gaf ze als antwoord, een brede grijns op haar gelaat. Ze pakte de bloemen en zette ze in een vaas, die ze vervolgens weer op tafel zette. Ze vroeg hem waar hij ze vandaan had, waarop hij antwoordde dat hij ze van een weide hier niet ver vandaan had gehaald. Mindo verwonderde zich erover dat hij helemaal naar de markt was gegaan. Het was normaal niet zo'n eind, maar het moest een stuk langer hebben geleken met een kater. Kennelijk kon Lyall er beter mee over weg dan haar.
Ze deed zich te goed aan het ei, waarna ze met volle mond Lyall vertelde dat het heerlijk was. Ze had wel manieren, maar was velen van hen inmiddels wel verleerd. Gelukkig leek Lyall het niet erg te vinden.
"Over een paar minuutjes hebben we ook wat reepjes vlees,' deelde Lyall mee. Het verbaasde Mindo ietwat, sinds vlees best duur was. Al bedacht ze al snel dat Lyall waarschijnlijk niet eerlijk ervoor had betaald, wat haar bar weinig kon schelen.
De jongen gooide wat luxe varkensvet in de ketel en liet daar verschillende reepjes vlees in koken. Geïnterreseerd keek het meisje toe. Zijzelf was absoluut geen geweldige kokkin, dus wilde ze maar al te graag hier wat van oppikken.
Uiteindelijk gaf de jongen een heerlijk riekend stuk vlees aan haar, terwijl hij zelf de overige stukken, die er overigens een stuk minder lekker uitzagen, op at. Mindo sneed de helft ervan af en at het op, zich verwonderend over de heerlijke smaak. 'En is het vlees te eten?' Mindo slikte het rap door en keek hem aan. 'Het is heerlijk! Hier, proef ook eens." Ze gaf de andere helft van het stukje vlees aan hem. "Hoe ben je hier ooit op gekomen?"

-Lyall, de man die bacon heeft uitgevonden xD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues di nov 17, 2015 5:31 pm

‘Meen je dat?’ vroeg Lyall toen Mindo zei dat ze mooi waren. ‘’met heel mijn hart.’’ Beantwoorde ze hem. Nou dat viel dan weer mee. Dacht Lyall blij. Een waterig glimlachje brak door op zijn tot nu toe serieuze gezicht. Toen ze de bloemen in een vaas op tafel had gezet en was gaan zitten voor het eten, zei het meisje met haar mond vol dat ze het lekker vond. Toen hij mededeelde dat er nog vlees kwam. Keek ze een beetje verbaast. Hah straks denkt ze nog dat ik het gekocht heb. Dacht Lyall en hij grijnsde vanbinnen. Toen het vlees eenmaal gebakken en wel op tafel stond, gaf hij het best uitziende stukje aan Mindo. De andere 2 waren. Tsja. Het rund was veel te hard en uitgedroogd. En het schapenvlees viel nog wel mee maar toch zag het varkensvlees er het beste uit. Lyall zat wat te kauwen op het rundvlees toen Mindo opeens wat raar opkeek. ‘is.. het te eten?’ vroeg Lyall wat aarzelend. De blik op haar gezicht niet goed kunnen schattend. Meteen slikte ze het door en ze riep ‘'Het is heerlijk! Hier, proef ook eens." Veel tijd kreeg hij niet om te bedenken of hij het wilde of niet want hij kreeg het in zijn mond gedouwd. Meteen proefde hij de zoute smaak en daarna het vlees. Ook Lyall slikte het door en zei. ‘je hebt gelijk. Het is inderdaad lekker.’ Toch goed dat ik van die kok heb afgekeken. dacht Lyall tevreden. ‘’Hoe ben je hier ooit op gekomen?" vroeg ze verwonderd. ‘well.’ Begon Lyall. ‘ik liep een tijdje gelede door white gebied en zag een gast in een herberg dit maken. Dus ik dacht. Dit ziet er als een beste wel chique plek uit. Dan moet het eten vast wel goed zijn.’ Echter had hij nog nooit tijd gehad om erop te oefenen, dus dit was een uitprobeersel geweest. Wat blijkbaar was gelukt. Jammer genoeg had hij nauwelijks varkensvlees meegenomen, want hij had verwacht dat het met rund was gemaakt. Niet met varken. ‘ik had moeten weten dat varkensvlees zo lekker smaakte.’ Peinsde Lyall hardop. Nu zaten ze vast met wat vlees wat ze voor de rest niet konden gebruiken. Ach Mindo wist er vast wel raad mee. Toen de rest van het eten opwas pakte Lyall de spullen op en bracht ze naar het keukentje. Echt opruimen kwam later wel. Dacht hij. Lyall ging zitten op een stoel en keek Mindo recht in haar goudkleurige ogen aan. ‘dus.. wat nu?’ vroeg hij aan haar. Hij wist niet zo goed wat te doen. Tenslotte had hij zon situatie nog nooit meegemaakt. Hij zou kunnen vragen of hij nog een nacht mocht blijven. Maar op een gegeven moment moesten hun wegen toch scheiden. Ze hadden allebei toch ‘werk’ te doen om de kost te verdienen. Als er teveel achter elkaar werd gestolen dan werden mensen achterdochtig, dus moest je als dief zijnde altijd switchen wat je elke dag deed. Hij wilde Mindo ook niet langer ophouden van wat zij wilde doen dus hij liet de keuze compleet aan haar. Als ze vroeg of hij wilde blijven was dat prima. En als ze dat niet wilde of niet kon omdat ze moest werken. Dan was dat ook prima. Ze konden elkaar altijd later deze week nog zien. Hij keek schuin naar buiten en zag dat de zon bijna boven een raam uitstak. Wat betekende dat het net iets over de middag was. Het beloofte voor de verandering een mooie dag te worden zonder al teveel regen of ander rot weer. Al was hij blij met de regen van gister. Anders had hij nooit dit geweldige meisje ontmoet. Het meisje waar hij alles voor zou doen. En meteen ook het eerste meisje ooit waar hij meer voor voelde dan alleen vriendschap, niet dat dat er veel waren. Op Dax en Hunter na had hij niet veel vrienden. Eerder vijanden. Dacht hij in zichzelf glimlachend. Ja dit meisje was echt speciaal.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues di nov 17, 2015 11:11 pm

Zonder echt op een antwoord te wachten gaf ze de andere helft van het stuk vlees aan Lyall, of nuja, stopte het meer of minder met haar vork in zijn mond. Veel keuze had hij niet. Gelukkig kon hij het vlees, net als haar,wel waarderen. ‘je hebt gelijk. Het is inderdaad lekker.’ En gelijk had hij. Het varkensvlees was mals en sappig, en bezat een zoute smaak die Mindo erg beviel.
Verwonderd vroeg ze hem waar hij dit vandaan had gehaald, er vanuit gaand dat hij het niet zelf had bedacht. Zijzelf zou dit iniedergeval nooit kunnen bedenken, maar goed, opnieuw, haar kookkunsten stelden niet veel voor
'Well,' begon Lyall als antwoord op zijn vraag. ‘ik liep een tijdje gelede door white gebied en zag een gast in een herberg dit maken. Dus ik dacht. Dit ziet er als een beste wel chique plek uit. Dan moet het eten vast wel goed zijn.’ Mindo luisterde naar hem, zich afrvagend wat hij in het Witte gebied te zoeken had. Meestal was dat niet een van de meest geweldige plaatsen om je te bevinden, al helemaal niet as ze erachter kwamen dat je van Grijs was. De Witten hadden namelijk de neiging om nogal neer te kijken op alles en iedereen, al helemaal op Grijs, sinds de geruchtes de ronde gingen dat jongens van grijs een deel van the Forest Of Beauty in de fik hadden gestoken. Mindo vond dat eigelijk een geniale actie, maar de Witten deelden die mening duidelijk niet.
Ah well, Lyall had er vast z'n redenen voor gehad om zich daar te bevinden.
'ik had moeten weten dat varkensvlees zo lekker smaakte.’ peinsde Lyall hardop. Ze haalde haar schouders even op. "Dat kon jij toch niet weten? Immers bedenk ik wel wat om te doen met het overige vlees." Vertelde ze. Haar moeder had haar enkele recepten geleerd als kind, en een daarvan was een dat voor een stoofpot. Ze maakte het niet vaak, sinds het vaak wel 4 uur op het vuur moest blijven staan. Maar voor de verandering zou ze dat vanavond wel met het vlees kunnen doen, het zou zonden zijn om het weg te gooien.
Lyall ruimde de rest van de troep op, waarbij Mindo hem hielp. Nuja, opruimen was misshien een groot woord, ze verplaatsten eerder het probleem gewoon naar de keuken, met de gedachte 'dat ruim ik later wel op' in hun achterhoofd.
Lyall ging op een stoel zitten, waarna zijn blauwe ogen haar strak aan keken. "Dus...wat nu?" Die vraag had ze eigenlijk al een tijdje aan zien komen. Tja, wat nu? Het liefst zou ze willen dat Lyall nog even bleef, misschien nog wel een nachtje bleef slapen zelfs. Maar ze kon begrijpen dat hij ook weer verder moest, immers hadden ze gister het meeste van hun geld verspild aan de mede. Zij zou nog wel eventjes rond kunnen komen met de nood voorraad die ze had aangelegd, maar dat deed ze liever niet, sinds het niet voor niets een 'nood' voorraad was.
Even was ze bedekelijk stil, niet zeker wetend of het idee die ze had gekregen nu wel zo gepast zou zijn. "Wel, ik snap het als je naar huis moet," begon ze, ze zou het begrijpen en het hem niet kwalijk nemen, maar misshien wist ze wel wat beters. " maar als je wilt... Je hebt de markt al gezien, toch? Hij eindigt bij een redelijk groot plein. Het is daar altijd druk dezer dagen en er is vaak een bandje dat optreedt, wat voor veel afleiding zorgt. Bovendien komen daar ook nog wel eens de wat rijkere mensen op af.." Ging ze ietwat twijfelend verder. Het was een perfecte plaats om wat geld bij te 'verdienen'
"We zouden daar misschien wat... Tja... Geld kunnen 'lenen'?" Afwachtend keek ze Lyall aan. Het was misshien niet de meest normale 'date' die je je kon bedenken, maar goed, zij en Lyall waren ook alles behalce normaal. Nu was het enkel kijken wat Lyall vond.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues wo nov 18, 2015 8:32 pm

Toen het meisje vroeg hoe hij op dit idee was gekomen vertelde hij dat hij het ooit in white territory was tegen gekomen. ‘ik had moeten weten dat varkensvlees zo lekker smaakte.’ Peinsde hij hardop. "Dat kon jij toch niet weten? Immers bedenk ik wel wat om te doen met het overige vlees." Antwoorde het meisje daarop. ‘huh?’ Lyall had het eigenlijk tegen zichzelf gezegd en had dus niet verwacht dat Mindo erop zou reageren. ‘eh ja sure.’ Antwoorde hij daarna maar haastig, hopend de verwarring niet groter te maken. Het bleek dat Lyall en Mindo hetzelfde bedoelden met ‘opruimen.’ Oftewel de rotzooi verplaatsen naar een plek waar het niet zo te zien was. Daarna gingen ze allebei op stoelen zitten en keken elkaar aan. ‘dus.. wat nu?’ begon Lyall maar. Hij had het liever niet dat hij weer weg moest maar ooit zou het er toch van moeten komen. "Wel, ik snap het als je naar huis moet," begon ze. Dang, zelfs eraan denken laat het al bitter smaken. Dacht Lyall een beetje sip. "maar als je wilt... Je hebt de markt al gezien, toch? Hij eindigt bij een redelijk groot plein. Het is daar altijd druk dezer dagen en er is vaak een bandje dat optreedt, wat voor veel afleiding zorgt. Bovendien komen daar ook nog wel eens de wat rijkere mensen op af.." maakte ze haar idee af. Hoe meer hij hoorde hoe groter zijn grijns werd. "We zouden daar misschien wat... Tja... Geld kunnen 'lenen'?" toen dat werd gezegd grijnsde hij als een echte wolf. Een geld wolf dan wel en hij stemde meteen in. ‘weet je Mindo, ik ken je dan nog misschien niet zo lang. Maar het voelt al als jaren. Wat een goed idee om daar wat te gaan ‘lenen’. ‘ wat was er nou beter dan geld stelen? Nu wist hij het antwoord. Geld stelen met je meisje. Hij was ook opgelucht dat ze nog niet elkaar zouden moeten verlaten. Al zou hij ook weer eens moeten gaan jagen met zijn Pack. Ach misschien komt dat nog wel. Dacht hij. Langzaam begon er een 2e plan in zijn gedachten te groeien. Maar eerst deze.. date. Dacht Lyall tevreden. hij stond weer op en liep om de tafel heen naar Mindo. 'weet je?' begon Lyall terwijl hij om de tafel heen naar haar toeliep. 'ik had nooit verwacht dat ik in zon korte tijd, zoveel om iemand kon gaan geven.' hij maakte aanstalten om zijn armen om haar heen te slaan en haar te kussen. 'en had ook niet verwacht zon groot watje erdoor te worden.' vervolgde hij met een brede grijns. Mindo zou zich waarschijnlijk na deze 2 dagen nooit kunnen voorstellen dat hij normaal gesproken de zogezegte, stille serieuze, humeurige en kille assassin was. dacht Lyall. Nope dat zou ze echt nooit geloven.

pss. Mindo is really ruining his name of grumpy silent guy xD shes just too sweet~

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues wo nov 18, 2015 10:21 pm

Ze keek hem aan in die diep blauwe ogen van hem. De vraag leek al een tijdje in de lucht te hangen tussen hen in te hangen, maar nu bracht Lyall hem daadwerkelijk onder woorden. 'Dus...Wat nu?' Mindo keek even twijfelend weg. Het liefst zou ze willen dat hij nog langer bleef, maar ze begreep dat hij belangrijke dingen te doen had. Ze vertelde dat aan hem, waarna het meisje voorstelde om wat geld te gaan jatten op de markt. Het was misschien niet de.. Tja, normaalste 'date' die je je kon bedenken, maar goed, normaal waren ze toch geen van beiden. En dat was maar goed ook.
Schaapachtig grijnzend keek ze hem aan, hopend dat hij akkoord zou gaan met het ietwat bijzarre plan. Gelukkig grijnsde hij al even breed, bijna wolfachtig. Hij stemde meteen in en de ogen van het meisje lichtten op. ‘weet je Mindo, ik ken je dan nog misschien niet zo lang. Maar het voelt al als jaren. Wat een goed idee om daar wat te gaan ‘lenen’. ' Met pretlichtjes in haar ogen keek ze hem aan, een scheve grijns op haar gelaat. "Zo voel ik het nu ook." Stemde ze in met zijn woorden. Het voelde gewoon raar om te bedenken dat ze hem gister had ontmoet, onnatuurlijk, bijna. Maar hij was gewoon perfect. Althans, in haar ogen iniedergeval. Er waren niet veel wezens die samen met haar wat geld zouden gaan 'lenen' als wijze van een date, en zij had het geluk om nu net zo'n iemand tegen te komen.
De langere jongen stond op en liep om de tafel heen op haar af. "Weet je?" Sprak hij, waarna hij voor haar tot stilstand kwam. 'ik had nooit verwacht dat ik in zon korte tijd, zoveel om iemand kon gaan geven.' De jongen maakte aanstalten om zijn armen om haar heen te slaan, en Mindo liet het glimlachend toe. 'en had ook niet verwacht zon groot watje erdoor te worden.' Ze lachte kort om zijn woorden, immers kon ze zichzelf er ook wel in vinden. Zij was een verbitterd, hard meisje tegenover iedereen. En zag haar nu dan eens, ze leek haast een pluisje.
"Jij bent wel de enige waar ik zo'n invloed op heb." Gaf ze toe, bij de meeste wezens wekte ze enkel frustratie, irritatie of simpelweg woede op. Dat was ook de reden dat ze weinig, of nuja, geen vrienden had. Ze grinnikte zachtjes, waarna ze haar armen om zijn nek sloeg. "Maar ach, een watje zijn op z'n tijd is toch ook niet zo erg, vind je niet?" Het meisje wachtte niet op een antwoord. Ze ging op haar tenen staan-sinds Lyall een stuk langer was- en drukte haar lippen op de zijnen.

-hehehe xD
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues do nov 19, 2015 3:23 pm

Mindo was het eens met wat Lyall had gezegd. Met pretlichtjes in haar ogen en een grijns zei ze. "Zo voel ik het nu ook." Wie had dat ooit gedacht. Dat de stille jongen die niks van andere mensen moest hebben nog eens een vriendin zou krijgen? Hij niet in ieder geval. En dan ook nog zon geweldige. Eentje die er goed uitzag en ook nog eens van hetzelfde hield als hij. Stelen wat los en vast zit. ‘weet je?’ begon Lyall terwijl hij langs de tafel naar Mindo toeliep. 'ik had nooit verwacht dat ik in zon korte tijd, zoveel om iemand kon gaan geven.' Ah jij watje. dacht hij tegen zichzelf terwijl hij het zei. Hij sloeg zn armen om haar heen en keek haar even aan. Om zichzelf daarna te dwingen er iets over te zeggen. 'en had ook niet verwacht zon groot watje erdoor te worden.' Ze lachte om de woorden en hij grijnsde terug. "Jij bent wel de enige waar ik zo'n invloed op heb." Begon het meisje. ‘omdat je van de rest steelt of wat? Het enige wat je van mij kan stelen is mn hart hoor.’ Gaf Lyall meteen als antwoord met een beetje gemene grijns op zijn gelaat. Het was plagend bedoelt en dat zou ze vast ook wel begrijpen. Ook weer veels te zoet voor mijn doen. Dacht Lyall. Ze grijnsde en zei: "Maar ach, een watje zijn op z'n tijd is toch ook niet zo erg, vind je niet?" kans om te antwoorden kreeg hij niet want Mindo ging op haar tenen staan en voordat Lyall ook maar kon bedenken wat er gebeurde waren Mindo’s lippen weer op de zijne. Hier zou hij nooit genoeg van krijgen. Besloot Lyall. Om er nog een schepje bovenop te gooien tilde Lyall Mindo op en terwijl ze in zijn armen lag zoenden ze verder. Waarom hij het deed wist hij niet. Maar hij wist wel van meer dingen die hij de laatste dagen had gedaan niet waarom hij ze had gedaan. Uiteindelijk trok hij terug en na haar nog even in haar ogen te hebben aangekeken zette hij haar weer neer. Even kwam er een klein blosje op zijn wangen die ook snel weer wegtrok terwijl hij zich afvroeg of hij deze keer te ver was gegaan. Voor hem was het wel fijn geweest maar hij wist niet hoe Mindo erover had gedacht. Ach het zou wel goed zitten… toch?

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues do nov 19, 2015 9:49 pm

Hij sloeg zijn armen om haar heen, waarna Mindo hem aan keek met haar goud kleurige ogen, waar lichtjes van plezier in dansten. Kennelijk maakte ze een watje van Lyall, iets wat haar enigszins verbaasde. Die invloed had ze namelijk op ongeveer niemand, de meesten waren juist meer op hun hoede, zodra ze door hadden wat voor persoon Mindo was. Dat vertelde ze aan Lyall, waardoor hij enkel grijnsde. ‘omdat je van de rest steelt of wat? Het enige wat je van mij kan stelen is mn hart hoor.’ gaf hij meteen als antwoord. Mindo grinnikte zachtjes, het amuseerde haar hoe zoet zijn woorden waren. "Oh ja? Dat zien we nog wel"Vroeg ze ietwat plagend, ooit zou ze voor de grap wat van hem proberen te stelen, op een moment dat hij niet oplette. Dat was haar domme soort humor.
"Maar ach, een watje zijn op z'n tijd is toch ook niet zo erg, vind je niet?" Echt kans om te antwoorden gaf ze hem niet. Het meisje ging op haar tenen staan en drukte haar lippen tegen de zijnen. Het was nog steeds en wat onwennig gebaar voor haar, maar het voelde goed op een vreemde manier, waar ze maar geen genoeg van kon krijgen.
Lyall besloot het nog een stapje verder te zetten, plots tilde hij haar op en zoende haar verder terwijl ze in zijn armen lag. Ietwat verrast schoten haar ogen open, maar ze liet het toe, enkel van hem.
Na wat een eeuwigheid leek te duren, trok hij zich terug. Zijn blauwe ogen keken hem nog even aan, waarna er een lichtelijk blosje op zijn wangen kwam. Mindo was even wat overdonderd, wat af te lezen was in haar ogen. Uiteindelijk klaarde haar gezicht echter op en sloeg ze haar armen nog éénmaal om Lyall's middel, in een warme knuffel. Het was bijna een kinderlijk gebaar, maar ze kon het niet laten. Na even liet ze los, waarna ze hem aan keek. Als ze in haar dierlijke vorm was geweest, had ze gekwispeld, maar nu was er enkel die vrolijke blik in haar ogen. "Ik ben zo onwijs blij dat ik jou heb ontmoet."Gaf ze naar de waarheid toe, hem een scheve grijns toewerpend.
Het meisje liep naar de deur, waarna ze de klink omdraaide en de deur opende. Afwachtend keek ze hem aan terwijl ze in de deuropening stond. Een ietwat uitdagend grijnsje was zichtbaar op haar gelaat. "Nog één wedstrijdje doen? Om het af te leren." De kater voelde lang zo erg niet meer, dus misschien had ze deze keer dan toch wel een kans van winnen. Snel zou ze het niet opgeven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues vr nov 20, 2015 12:02 pm

Mindo grinnikte zacht om zijn woorden over het enige wat ze kon stelen. "Oh ja? Dat zien we nog wel." zei ze dan ook. Toch is het echt zo. Dacht Lyall. Dat was namelijk het enige wat hij had. En zijn verborgen messen maar dat was lastig te stelen. Wacht. Waar waren die eigenlijk? Lyall dacht even haastig na over waar die waren. Shit die liggen natuurlijk nog op mijn plek in het bos. Dacht Lyall. Ach die haal ik straks wel. "Maar ach, een watje zijn op z'n tijd is toch ook niet zo erg, vind je niet?" ging ze verder. En voordat Lyall nog wat kon doen, zoenden ze weer. Lyall tilde haar zelfs op en ze zoenden verder terwijl Mindo in zijn armen lag. hij trok zich terug en keek Mindo even aan voordat hij haar weer neerzette. Mindo leek even overdondert als hijzelf en das was ook duidelijk te zien. Hijzelf wist ook niet wat hem bezielt had om haar op te tillen maarja. Daarna keek Mindo weer heel blij en sloeg ze haar armen om hem heen. Lyall vond de knuffel even fijn als de rest en glimlachte er ook bij. Even ging voorbij en daarna liet ze hem los. Een heel vrolijke blik kwam in haar ogen, en de grijns waar Lyall zo van was gaan houden verscheen ook weer op haar gelaat. "Ik ben zo onwijs blij dat ik jou heb ontmoet." Sprak ze op een manier zodat het wel de waarheid moest zijn. Lyall wilde zoiets terugzeggen maar zijn stem bleef in zijn keel steken, zodat er alleen maar een tevreden wolvengrom klonk vanuit zijn borst. Hij liet het daar maar bij want die grom zei meer dan 1000 woorden. Het meisje liep naar de deur en keek nadat ze de klink naar beneden had geduwd nog even om. Een brede grijns op haar gezicht. "Nog één wedstrijdje doen? Om het af te leren." Zei ze dan ook uitdagend. Lyalls bloedrode ogen kwamen terug en een beetje arrogant zei hij: ‘weet je het zeker? Ik hou me niet in hoor.’ Waar de arrogantie vandaan kwam was onbekend. Normaal was hij totaal niet arrogant maar dit wedstrijdje riep het gewoon in hem op. Lyall liep met zijn grijns naar de deur en met zijn wolvenogen bespeurde hij een groot zelfvertrouwen. Hij liep langs het meisje heen en bleef bij de deur wachten tot Mindo ook naar buiten liep. Daarna zou hij de deur sluiten. Lyall keek nog eens naar de omgeving en besloot dat het bos er veel leuker uitzag overdag dan in de nacht. Niet omdat hij bang was voor het donker, in tegendeel zelfs. Maar overdag kon je het bos en de omgeving beter zien wat het een fijner sfeertje gaf. Lyall shifte in zijn Wolvenvorm en keek Mindo met zijn linkeroog met litteken aan. Hij rekte zich nog even uit en daarna was hij klaar voor de wedstrijd.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues vr nov 20, 2015 9:57 pm

Ze omhelsde hem en drukte haar hoofd tegen zijn borst, in een warme knuffel. Ze deed dat eigenlijk bij niemand, gezien het echt een gebaar was dat uit haar hart kwam, maar goed, Lyall was anders dan ieder ander.
Ze vertelde hem dat ze zo onwijs blij was dat ze hem had ontmoet, iets wat ook zeker waar was. De jongen zei niets terug, in plaats van dat kwam er een tevreden grommetje uit zijn mond, en die zei meer dan woorden ooit zouden kunnen zeggen. Dat was ook wat Mindo verachtte de taal van mensen, woorden zouden nooit emoties uit kunnen drukken zoals ze daadwerkelijk waren, dieren konden dat vaak wel. Dat bleek nu ook wel weer.
Ze liep naar de deur toe en haalde de klink over, waarna ze het houten ding openduwde en in de deur opening bleef staan. "Nog één wedstrijdje doen? Om het af te leren." Sprak ze met een uitdagend grijnsje op haar gelaat. Dit keer wilde ze wél winnen, maar dan eerlijk.
De bloedrode ogen, die kenmerkelijk was aan Lyall's wolven vorm, kwamen plots te voorschijn. "Weet je het zeker? Ik hou me niet in hoor." Sprak hij ietwat arrogant, iets wat ze hem nog niet eerder had horen doen. Mindo grinnikte zachtjes, bijna plagend. "Nee, dat hoeft ook niet." Sprak ze geamuseerd en bijna plagend, al was het enkel om hem een beetje te stangen, op een vriendelijke manier...Zover dat ging. Lyall liep voor haar naar buiten en Mindo volgde zijn voorbeeld, waarna ze hem de deur achter haar liet sluiten. De sleutel had ze diep in haar zak gestopt.
Lyall shifte al naar zijn dierlijke vorm; de reusachtige Direwolf. Ergens voelde ze iets van jaloezië, immers leken alle shifter machtige dieren te zijn. Zo was Lyall een enorme wolf, Dax een enorme vos enzovoort enzovoort. En dan kwam zij aan kakken, met haar uit de kluiten gewassen vos, waarvan je niet eens met zekerheid kon zeggen of het nu daadwerkelijk een vos of een coyote was. Ah wel, ze had andere pluspunten, maakte ze zichzelf wijs terwijl ze in haar dierlijke vorm shifte, die nogal nutteloos leek naast Lyall.
Lyall rekte zich uit en Mindo ging klaar staan, met fonkelende ogen keek ze Lyall aan, haar staart zwiepte heen en weer. "Klaar?"Ze gaf hem even de tijd om klaar te gaan staan, waarna ze een hard kefje uit stootte en ervandoor sprintte. Ze genoot van de wind in haar vacht en zigzagde door de bomen heen, richting de markt. Haar soepele, lichte lichaam was gemaakt voor het rennen, vooral van lange afstanden, daarmee hoopte ze Lyall te overtreffen, al wist ze niet zeker of het zou lukken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues za nov 21, 2015 12:03 am

Na de uitdaging te hebben aangenomen antwoorde hij ietwat arrogant. ‘weet je het zeker? Ik hou me niet in hoor.’ Met vlammende ogen had hij antwoord gegeven. "Nee, dat hoeft ook niet." Zei het meisje met een geamuseerde blik in haar ogen. Die leer ik haar wel af. Dacht Lyall een seconde voordat hij realiseerde over wie hij het dacht. Nou moet ik weer niet zover gaan heh. Dacht hij maar snel tegen zichzelf. Eenmaal buiten sloot hij de deur achter zich. Eenmaal in zijn dierenvorm rekte hij zich uit. Het bleef toch heerlijk om een wolf te zijn. Vond hij. Hij keek neer op de vos die even tegen hem kefte. Ergens voelde hij zich jaloers dat hij niet zon fijne kleine stille shift had. Maar dacht meteen aan wat hij wel was. Een oeroude reuzenwolf. Die dezer tijden steeds zeldzamer leek. Er ging een legende over dat de laatste roedel ergens in een reusachtige grot met eigen klimaat enzo leefde. Misschien moest hij daar maar eens naar op zoek. Besloot hij. Het was ook raar hoe zijn shift een Direwolf was geworden. Niemand in zijn vroegere familie was een wolf geweest. Een valse hond. Een leeuwin, en ook ergens een aantal arenden heeeeeel ver weg. Nog een rede waarom mn vader me haatte. Dacht Lyall vol haat. Even gromde hij boos in zichzelf. ‘’klaar?’' vroeg het vosje. Lyall knikte lichtjes. Hij wist dat in het begin Mindo voordeel zou hebben. Want hoe snel hij ook was. Haar licht wendbare lichaam was veel beter om tussen bomen te zigzaggen. Een kefje was het start signaal en ze schoten weg. Meteen zaten de bomen Lyall al in de weg. In zijn bos was hij gewend aan de afstanden tussen de bomen maar deze zaten veel dichter op elkaar, wat het onmogelijk maakte om op volle vaart te gaan. Hij zag Mindo voor zich uitschieten en liet een huil horen. Wat iets inhield als. Ik kom er aan! Hij sprong door een bosje heen en zag een vrije weg. Mooi. Dacht hij grijnzend. Met volle vaart sprintte hij het pad af en toen ze weer bij elkaar kwamen stonden ze gelijk. Hij wist dat hij het voordeel had op lange afstand, omdat zijn poten langer waren en hij meer fysieke kracht had. Dit zou nog spannend worden. Er leek nog steeds geen eind te komen aan het bos en Mindo haalde hem langzaam weer in. Eindelijk was het eind van het bos in zicht. Nee. Toch niet. Te vroeg gejuicht. Voor Lyall het wist lag hij met zijn lichaam tegen een omvallende boom aan. Blijkbaar had hij in zijn snelheid een nog redelijk grote boom meegenomen. Even bleef hij versuft liggen maar zijn wil om te winnen nam weer de overmacht en hij sprintte verder. Nu op de open weide zou hij haar makkelijk kunnen inhalen. Als hij niet tegen de boom was aangebotst. Hij haalde meter voor meter Mindo weer in. Als hij had gewild zou hij haar zo op haar nek zijn gesprongen. Zo dicht was de afstand tussen hun. hij merkte dat hij eraan dacht hoe gracieus Mindo als vos wel niet was, maar schudde gauw zijn kop heen en weer en dacht ergens anders aan. Lyall voelde de gure herfst wind in zijn vacht en had zich nog nooit zo vrij gevoeld. Als hij zo doorging was hij binnen no time bij de markt. Hah. Nu zou Mindo hem nooit meer kunnen inhalen. Dacht Lyall ietwat overmoedig. Hij had niet gemerkt dat zijn poot was verzwakt door de val tegen de boom…..

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues zo nov 22, 2015 1:52 pm

Lyall's enorme gestalte was zeer indrukwekkend, waardoor Mindo nog kleiner en nuttelozer leek naast hem. Maar goed, vertelde ze zichzelf, het had ook zo z'n voordelen. Lyall zou het op een langere afstand beter doen, dat was zeker, maar zij kon in korte tijd een hoge snelheid bereiken, en was bovendien soepeler en meer wendbaar. In het bos zou Lyall het moeilijk krijgen, dus dan zou ze een voorsprong moeten creëren. Helaas kwam daarna een heel groot open stuk, waar de enorme wolf het weer beter zou doen... Hmm.
Ze vroeg om of hij klaar was, en dat was hij. Beiden gingen klaar staan en Mindo gaf een kort kefje als startsein. Mindo haar voorspellingen waren juist, zij kon makkelijk tussende bomen door zigzaggen, wat Lyalll niet lukte. De wolf liet een korte huil horen, wat iets inhield als 'ik kom eraan!' Mindo grinnikte enkel en rende door, wetend dat ze goed door moest rennen.
Lyall leek echter een pad te hebben gevonden, waardoor ze binnen no-time weer zij-aan-zijn renden. Mindo zagzagde tussen de bomen door en wist toch nog een kleine voosprong te behouden. Dit was echter maar van korte duur, ze hoorde gestommel achter haar en geschrokken draaide ze zich om. Lyall was gestruikeld, maar hij leek nog oké te zijn. Doordat ze echter was afgeleid, rende ze bijna tegen een boom aan. Nog net op tijd kon ze opzij springen, maar ze verloor snelheid en de twee hondachtigen renden weer naast elkaar. Lyall was nu echter in zijn voordeel, met zijn enorme, sterke poten. Daardoor moest Mindo toezien hoe hij haar meter voor meter inhaalde. Ze zette een sprint in en wist de afstand iets te verkleinen, maar dat kwam mede doordat Lyall nog last van zijn poot had. Even dacht ze eraan om kort in Lyall's poot te happen, zodat hij zou struikelen en zij kon winnen. Maardie gedachte schudde ze haastig van zich af, normaal was ze listig genoeg om dergelijke dingen te doen, maar bij Lyall zou ze dat niet doen.
Met alles wat ze had sprintte ze naar voren, aan het einde maakte ze nog een ietwat riskante sprong, maar het enige wat dat op leverde was een pijnlijke poot. Lyall had gewonnen.
Hijgend kwam ze tot stilstand, haar tong bengelend uit haar bek. Ze was niet echt een goede verliezer, maar wist het gevoel van jaloëzie van zich af te zetten. Lyall had eerlijk gewonnen, bovendien was hield ze van het rennen, of ze nu won of verlies. Al zou het leuker zijn geweest als ik had gewonnen voegde ze er in zichzelf aan toe.
Toen ze eindelijk weer wat op adem was gekomen verranderde ze naar haar menselijke vorm, waardoor ze minder aandacht trok. "Oké, oké, ik geef toe, jij bent sneller." Sprak ze met tegenzin, al was er een grijnsje op haar gezicht. "Gefeliciteerd."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues zo nov 22, 2015 6:48 pm

Nadat hij de boom omver had gehaald keek hij even versuft rond, bedacht zich dat hij aan het racen was en sprintte weer verder. Even sprintten ze naast elkaar maar al gauw nam Lyall zijn voordeel op de open weide. Daar was de markt al. Nog een paar seconden en dan heb ik….. gewonnen! Uit zijn ooghoek zag hij de vos nog een raar soort sprongetje maken. Lyall juichte hard van binnen maar op zijn gelaat waren alleen maar 2 koude rode ogen te zien. Hijgend kwam hij tot stilstand en een seconde later Mindo ook. Met haar tong uit haar bek keek ze even of ze op onweer stond. Maar ze klaarde gauw weer op. Lyall drukte even zacht zijn neus tegen die van haar en daarna shifte Mindo weer terug naar haar mensenvorm. Lyall besefte nu pas dat hij misschien iets teveel druk op zijn poot had gezet en voelde het een heel klein beetje trekken. Hij gaf er 1 lik op en shifte ook terug. Met een grijns keek hij Mindo aan en die grijnsde terug. "Oké, oké, ik geef toe, jij bent sneller. Gefeliciteerd." Lyall knikte even en keek naar de markt voor hun. Iedereen was bezig met zijn eigen zaken en niemand lette op hun. Mooi. Dacht Lyall terwijl hij zijn capuchon van zijn vest opzette. Tenslotte was hij nu op black territory en dus niet welkom. Je wist nooit wie er toe keek dus was een cap wel handig. ‘Dus waar wilde je wat geld…. Gaan lenen?’ vroeg Lyall rustig aan het meisje. Hij keek de markt eens rond en concludeerde dat dit deel te rustig was. Ergens moesten meer mensen zijn. Anders zouden ze nooit kunnen stelen en ermee wegkomen. Althans… Lyall liep langs een fruit kraam en zei tegen de man: ‘goede morgen, beter weer dan verwacht heh?’ waarop hij een beetje verbaast antwoord kreeg. ‘’eh ja hoor. Heeft u toevallig interesse in het beste fruit van het land? Ik heb aanbiedingen die u wel zullen dwingen dit waar te moeten kopen.’’ Lyall keek bedenkelijk. ‘nah misschien later beste man. Ik moet nog een dag rondlopen en dat gaat lastig volgeladen met fruit. Misschien later.’ Dat gezegd hebbende liep hij weer naar Mindo toe en gooide uit het zicht van de man een appel naar haar toe. Terwijl hij zelf ook al van een appel zat te genieten. ‘ik had honger.’ verklaarde Lyall aan haar met een complete pokerface. Het verbaasde hem al lang niet meer dat hij zo droog iets kon zeggen met een compleet neutraal gezicht, alsof hij het meende wat hij zei. Eigenlijk was de drang om te stelen iets teveel geworden en had hij de eerste de beste kans genomen om het ook daadwerkelijk te doen. De appel is wel goed tho. Dacht Lyall terwijl hij eens keek naar zijn buit.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues ma nov 23, 2015 10:12 pm

Lyall drukte zijn neus even tegen de hare, terwijl ze beiden nog aan het nahijgen waren. Mindo glimlachte enkel, voor hoever dat ging in haar dierlijke vorm. Ze was absoluut geen goede verliezer, maar het hielp dat Lyall er niet over opschepte.
Ze shiften beiden terug en de twee wisselden even een grijns uit, waarna ze aan hem toegaf dat hij had gewonnen, al vond ze dat rete lastig. Lyall knikte echter enkel en trok zijn mantel over zijn hoofd, waardoor de oren niet meer zichtbaar waren. Ook Mindo sleog haar mantel wat dichter om haar heen, op een manier dat haar gezicht half schuin ging, maar ze er niet bijzonder 'shady' uitzag. "Dus waar wilde je wat geld...Gaan lenen?" Vroeg de jongen haar. Mindo wees even nonchalant naar een de punt van de kerktoren, die wat straten verderop boven de rest van huizen uitstak. "Daar, bij de kerk is die kleine openplaats waar ik het eerder over had. Daar zal het wel redelijk druk zijn." In die drukte zou er niet veel mis kunnen gaan, meestal waren mensen te druk bezig om hen daadwerkelijk op te merken. Ze moesten er enkel voor zorgen dat niemand erachter kwam dat Lyall van grijs was, maar goed, dat was niet aan hem te ruiken ofzo.
Lyall was naar een fruit kraampje gelopen, waar hij een of ander gesprek aan papte met de verkoper en tegelijkertijd nonchalant twee appels wegpakte. Uit het zicht gooide hij een naar haar toe, die ze nog net wist op te vangen. "Ik had honger." Verklaarde de jongen nonchalant. Mindo schonk hem een geamusered glimlachje. "Bedankt." Ze nam een grote hap van de vrucht en genoot van de zoete smaak. Eenmaal haar mond leeg keek ze Lyall weer aan, ze zorgde ervoor dat ze wat dichterbij hem liep, waardoor ze zachter kon praten en de kans kleiner was dat iemand met hun mee luisterde. "Heb je een bepaalde truc in gedachte? Of is het gewoon pakken wat je pakken kan? Dat laatste moet geen probleem zijn, het is daar meestal stampvol rond deze tijd."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Aantal berichten : 331
Woonplaats : Utrecht

Character sheet
Age: 18 Winters
Species: Shapeshifter (Direwolf}
Partner:: Well, igues you cant blame gravity for falling in love with each other. ♡Mindo~
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues di nov 24, 2015 9:53 pm

Na de race te hebben gewonnen leek Mindo niet al te blij maar ze zei er in iedergeval niks over en ze gaf ook toe dat hij eerlijk had gewonnen. Lyall knikte alleen maar en vroeg waar het zou moeten gebeuren. Ze wees in de richting van een ander plein bij een kerktoren. "Daar, bij de kerk is die kleine openplaats waar ik het eerder over had. Daar zal het wel redelijk druk zijn." Sounds legit. Dacht Lyall. Hij liep om geen echte reden even naar een fruitkraam en wist er 2 appels weg te vissen zonder opgemerkt te worden. Hij gooide er eentje naar Mindo toe die ze nog net uit de lucht wist te vissen. ‘ik had honger.’ verklaarde hij nonchalant. Ergens van binnen wist hij ook wel van zichzelf dat hij alleen even zijn skills wilde laten zien aan Mindo. Hij was en bleef een trots man. ‘’bedankt.’’ Zei Mindo. Ze nam een grote hap van de appel. Lyall gaf het de man na. Dit was 1 van de beste appels die hij in tijden had gegeten. Mindo keek hem recht aan nadat ze het stuk appel had doorgeslikt. Ze kwam wat dichterbij en vroeg zachtjes: "Heb je een bepaalde truc in gedachte? Of is het gewoon pakken wat je pakken kan? Dat laatste moet geen probleem zijn, het is daar meestal stampvol rond deze tijd." Lyall peinsde even. Het liefst was hij gaan jatten met zijn verborgen messen maar omdat hij de nacht door had gebracht bij Mindo lagen die dus nog in het bos. ‘dan maar improviseren.’ Mompelde hij. Hij checkte zijn schoenen of er nog zijn stiletto messen in zaten. Hij had geluk. Het linkse mes zat er nog in. Hij checkte of hij ergens een touw had of zoiets maar had dat niet. ‘misschien een beetje rare vraag, maar heb jij toevallig ergens een touwtje van ongeveer 60 centimeter?’ vroeg Lyall aan Mindo. Misschien had ze al door wat zijn idee was. Het zou niet zon goed mes zijn als zijn eigen maar het zou voldoen. En altijd het proberen waard. het enige waar Lyall zich zorgen om maakte was dat er in black veel grey hunters waren. Die precies wisten wie grey waren en wie niet. Dus hij moest oppassen. Ach komt wel goed. Zei hij tegen zichzelf. 'oh en mijn plan was 1 iemand die aandacht trekt en de ander die gaat lenen.' zei hij nog droog erachter aan.

____________________


Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Admin || Black One
Aantal berichten : 492
Woonplaats : Haarlem

Character sheet
Age: 18 years I've survived
Species: Shapeshifter
Partner:: ?
avatar
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues di nov 24, 2015 11:21 pm

Nogmaals nam ze een hap van de rode appel, waarbij ze Lyall afwachtend aan keek. Zijzelf had meestal niet bepaald een uitbundige tactiek; ze was er simpelweg heel goed in geworden om haar handen ongemerkt in iemand's zakken te laten glijden. Dat was inmiddels een handeling die ze zichzelf eigen had gemaakt. En op andere momenten had ze de dolk aan haar riem nog, waarmee ze wel eens ongemerkt andersmans zakken kon open snijden. Daarbij was ze best goed in het afleiden van mensen, ze kon een rustige conversatie starten en daarbij ongemerkt dingen van de ander afnemen. Het enige probleem daarvan was dat ze haar gezicht zouden kunnen herinneren, en sinds er een premie jager achter haar aan had gezeten was ze een stuk voorzichtiger geworden op dat gebied.
Lyall leek echter wel een strak plan te hebben, hij peinsde duidelijk. Ze keek lichtelijk fronsend toe hoe hij zijn schoenen onderzocht, waarbij hij een stiletto mes uit zijn zool haalde. Verwonderd keek Mindo toe, zich afvragend of hij veel meer verbogen messen bij zich droeg. Zijzelf had er ook een, al was het niet eens echt een mes te noemen. Het was een steen die ze vlijmscherp had geslepen, waarna ze hem had vervlochten met haar armband, waardoor hij onzichtbaar was.
"misschien een beetje een rare vraag, maar heb jij misschien ergens een touwtje van ongeveer 60 centimeter?" Even keek Mindo hem wat verbaasd aan, maar ze besloot er geen vraagtekens achter te zetten, hij zou wel weten wat hij deed.
Kort checkte ze zichzelf, maar de beste optie was haar riem. "Tja, mijn riem?" Vertelde ze twijfelend. Hij was haar redelijk dierbaar, ze hoopte dat hij het zou overleven. Ach wat, anders was het jammer.
Ze haalde haar dolk en andere dingen die ze aan de riem had hangen eraf en stopte het in de zakken van haar mantel, waarna ze de leren riem aan de jongen overhandigde. Hij was gelukkig redelijk lang, en moest dicht bij de 60 centimeter komen.
'Oh en mijn plan was 1 iemand die de aandacht trekt en de ander die gaat lenen." Ze knikte al grijnzend, zich afvragend of 'lenen' een synoniem was geworden voor 'stelen'.
"Is prima, ik verzin anders wel wat om de menigte af te leiden, lijkt me niet slim als jij het doet. Straks ziet iemand nog dat je niet van hier bent." Ze nam de laatste hap van de appel en gooide het klokhuis weg. "Bovendien weet ik wel iets leuks om ze mee af te leiden." Vervolgde ze met een klein grijnsje op haar gelaat.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken http://separa.actieforum.com
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: And their story continues

Terug naar boven Ga naar beneden
And their story continues
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 3Ga naar pagina : 1, 2, 3  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Black Territory :: Narthodahl Forest-
Ga naar: