Hallo en welkom op Separa!
Als je hier nieuw bent, raden we je aan even de regels en de informatie door te nemen,
ben je hier al bekend, dan welkom terug! Smile

-Het team




 
IndexPortalFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel|

Ouch! (Damon)

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down
AuteurBericht
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Ouch! (Damon) vr nov 06, 2015 11:11 pm

Al snel had Kitt ontdekt dat er een stad naast het bos lag. Ze had het al eerder opgemerkt, maar ze had nog nooit gedurfd om erheen te gaan. Maar het leek zo gezellig, al die mensen die allemaal lachen.. Het zou toch geen kwaad kunnen om erheen te gaan? Maar het zijn wel allemaal onbekenden.. Vanuit de bosjes keek het kleine meisje toe. Tsja, het leek toch wel erg leuk..

Met kleine stapjes liep Kitt door de menigte. Het was gezellig, maar dat betekende ook dat het erg druk was. Er waren allemaal soorten mensen aanwezig. Kitt keek met grote ogen naar al die types. Opeens begon iedereen te dringen. Het katachtige meisje werd naar alle kanten geduwd en getrokken. Uiteindelijk lukte het haar om bij de rand van de menigte te komen. Toen ze zich bijna uit de drukte wist te persen, werd ze hard opzij geduwd, waardoor Kitt op de grond slingerde. Er schoot een felle pijnscheut door haar pols, toen ze merkte dat iemand er op stond. Ze schreeuwde het uit. Snel trok ze zichzelf uit de menigte, en begon toen haar pols te inspecteren. Het bloedde erg hard. Met tranen in haar ogen van de pijn probeerde Kitt hem nog te bewegen. Gelukkig lukte het, dus was haar pols niet gebroken. Maar de helse pijn nam niet af. Kermend zat Kitt voorovergebogen op haar knieën om het te beschermen.

OOC: Eerste post Damon daarna open!

____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 52

Character sheet
Age: 20 fuckin' years
Species: Wendigo
Partner:: Beast or bitch, it doesn't matter, as long as it means you're mine~ Levi
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) zo nov 08, 2015 2:54 pm


Waarschijnlijk was het niet de beste plek om op het moment te zijn voor de wendigo. Hij had zichzelf aangetroffen in het white terretorium. Het was druk in de welvarende stad. Ja dit zag er toch wel eens anders uit dan Ivy City. Netter. Ook de mensen zagen er netjes en beschaafd uit. Dat was wel iets anders dan hoe Damon er uit zag. Het witte masker in de vorm van een doodshoofd schrok dan ook veel wezens af. Damon gaf er geen acht aan. Ze moesten bang zijn. De geur van angst was immers overheerlijk. Het zorgde ervoor dat de honger zich brandde in zijn keel. Echter was daar weinig voor nodig op het moment. De stad was dicht bevolkt wat ervoor zorgde dat er soms wezens langs hem heen liepen of tegen hem aanbotste. En elke keek moest Damon zich inhouden om dat wezen niet te bespringen en op te vreten. Misschien had hij van te voren ook wat moeten eten. In de bossen of iets. Waarom was hij hier eigenlijk? Goede vraag.
Damon zijn ogen laaide rood op zodra opnieuw een wezen langs hem heen liep. Het was een jongedame met blonde krullende haren. Damon had er echter weinig voor. Hij voelde de honger brandde. Hij slikte eens. Hij probeerde het te onderdrukken. Maar waarom in hemelsnaam zou hij? Een grijns sierde rond zijn lippen, waarna hij met een simpele hand beweging het masker voor zijn gezicht weg schoof. Hij greep de jongedame bij haar pols vast, waarna hij haar naar zich toe trok. De dame keek hem geschokt aan. Het boeide hem niet. Hij nam niet eens de moeite om de dame eerst te vermoorden voordat hij aan zijn maal begon. Zonder genade zette hij zijn tanden in de dame en scheurde hij het vlees van haar botten af. Ze liet een pijnlijke schreeuw los. Omstanders begonnen in paniek te raken en al snel ontstond er paniek in de grote menigte. Wezens drongen zich een weg van het gebeuren vandaan, maar dat ging moeilijk doordat iedereen het probeerden. Enkel de botten werd gespaard. Ondertussen was de jongedame al dood gegaan aan bloed verlies. Damon’s klauwen zaten er ondertussen ook al onder. Uiteindelijk had hij genoeg gehad. Hij stond recht en wierp nog een kort blik op het meisje. Er was nog maar weinig van over. De geliefden zullen er moeite mee hebben om haar nog te herkennen. Damon grijnsde. Hij likte zijn lippen af en slikte restje bloed weg. Zijn klauwen vervormde zich terug naar zijn normale handen. Hij veegde het bloed af aan zijn jas. Het kon hem weinig boeien dat je het zag. Wisten ze tenminste dat je voor hem moest uitkijken. Hij schoof het masker weer voor zijn gezicht, waarna hij zijn handen nonchalant in zijn zakken stak en weg liep. De menigte week uiteen voor hem. Nee ze wouden nu niks meer met hem te maken hebben.
Plots kwam de geur van vers bloed opnieuw zijn neus binnen. Maar hij kon ruiken dat dit het bloed was van iemand anders. Een schreeuw was te horen. Een schreeuw die afkomstig was van een meisje. Damon trok lichtjes een wenkbrauw op. Hij zette een paar stappen richting de geur van bloed. De menigte week uit een en nu viel zijn blik op een katachtig meisje die haar pols had verwond. Damon keek haar neutraal aan. Zou hij voor nog een hapje gaan?
Made by Kíli @ Kickstart

____________________
Characters:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) vr nov 13, 2015 10:59 pm

Kitt kreunde zachtjes en kneep haar ogen dicht. Toen ze opkeek viel haar op dat de menigte uiteen geweken was, en dat er een man naar haar keek. Hij leek bloed op zijn handen te hebben.. zou hij iemand hebben verwond? Of zelfs vermoord? Hij had een vreemd masker voor zijn gezicht, waar ook nog wat bloed aan kleefde. Hij was waarschijnlijk op haar schreeuw afgekomen. Met grote ogen besefte Kitt dat hij haar dan misschien ook pijn zou willen doen.. Maar waar kon ze nu heen? Haar pols zou haar verhinderen om weg ze rennen, maar ze was erg snel.. misschien kon het lukken. Maar haar pols bloedde nog steeds, en deed erg pijn.. Misschien had de man wel helemaal geen vijandige bedoelingen en zou hij zometeen gewoon doorlopen. Terwijl ze wachtte op wat de man nu zou doen, wreef ze over haar pijnlijke pols.

____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 52

Character sheet
Age: 20 fuckin' years
Species: Wendigo
Partner:: Beast or bitch, it doesn't matter, as long as it means you're mine~ Levi
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) za nov 14, 2015 10:44 am








"I'll let you dig where I drop your body"

De geur van bloed was sterk. Het brandde in zijn neus. Zijn instincten stonden nog op scherp. Een dier dat net had gejaagd was ook nog altijd op zijn hoeden. Nou hoefde Damon niet per se bang te zijn dat iemand hem durfde aan te raken. De geur van vers bloed liet de honger terug keren. Ook al betwijfelde hij of hij nog een hapje zal nemen. Hij had een sterke maag, maar het zou niet de eerste keer zijn dat hij enkel moorden om het plezier ervan dan om het nut ervan.
Damon besloot zijn gedachtes en twijfels op zij te schuiven. De menigte week uiteen terwijl hij er door heen liep. Als een koning tussen zijn onderdanen liep hij rechtstreeks naar zijn nieuwe prooi. Zijn blik gleed over het meisje heen. Ze had heldere groene ogen die afstaken tegen haar rode haren. Daarbij had ze twee opvallende kattenoren. Ofwel ze was een stuntelige shapeshifter, ofwel een katachtige. Damon wist niet goed wat hij ervan moest vinden en lang bleef zijn aandacht er ook niet bij. Ze keek hem aan. Haar ogen ietwat vergroot. Je kon de angst ruiken. Het bloed sijpelde uit de wond. Het meisje keek hem aan, maar rende niet weg. Iets wat je toch wel zou verwachten door zijn uiterlijk. Het bloed kleefde nog aan zijn handen. Had het meisje de schreeuw net niet gehoord? Had ze niet door gekregen wat er was gebeurt? Of juist wel en had ze nu een trauma. Dat zou de enige logische reden zijn waarom ze niks deed behalve naar hem kijken en over haar pols wrijven.
Damon haalde onverschillig zijn schouders op. Hij schoof zijn masker weg. In een ruwe beweging pakte hij de gewonden pols van het meisje vast. Zijn vingers vervormde zich weer naar klauwen. Zijn tanden groeide en zijn ogen laaide op. Zijn klauwen prikten in de wond. Hij keek er verveeld naar. Zijn blik ging naar het meisje. Hij verwachtte ieder moment opnieuw een schreeuw te horen. Hij ging er niet op wachten. Zonder genade boorde hij zijn tanden in de pols.
© Sykes

____________________
Characters:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) za nov 14, 2015 11:19 am

De man liep naar haar toe. Kitt begon zich een beetje bedreigd te voelen. Voor een moment stond hij haar te bestuderen. Kitt keek hem wantrouwig aan, en wou net opstaan toen hij zijn masker voor zijn gezicht weghaalde. Haar adem stokte in haar keel. Er zat bloed rondom zijn mond.. Had hij iemand.. Opgegeten?! Kitt haar pupillen werden kleiner. Hij pakte ruw haar pols. Zijn handen vervormden tot klauwen, en toen Kitt weer naar hem keek leken zijn tanden ook groter. Met een schreeuw probeerde Kitt haar pols terug te trekken. Hij begon met zijn klauwen pijnlijk in de wond te prikken. Hij keek haar weer aan, en zette toen zijn tanden in haar pols. Snel sloeg Kitt haar scherpe nagels uit en sloeg naar hem, hopend zijn hoofd te raken.

____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 52

Character sheet
Age: 20 fuckin' years
Species: Wendigo
Partner:: Beast or bitch, it doesn't matter, as long as it means you're mine~ Levi
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) za nov 14, 2015 11:46 am








"I'll let you dig where I drop your body"

Zoals gedacht liet het meisje een krijs horen. Het gonsde wat na in zijn oren, maar veel veranderde er niet van zijn houding. Hij zou niet weg rennen, zich verontschuldigen of spijt voelen. Nee. Nu hij hier zo stond, was dat bloed toch te aanlokkelijk om te laten gaan. Hij zou zijn ware aard voorliegen als hij dit liet schieten. Opnieuw brak er paniek uit. De schreeuw van het meisje zorgde ervoor dat opnieuw mensen probeerde weg te komen. Een catostrofe brak uit. Het zou niet lang meer duren of er werden mensen naar deze plek gestuurd om hem te pakken te krijgen of te vermoorden. Echter had Damon zijn leven lief en had hij geen zin om een Soulless te worden. Dat was toch net iets te veel van het goede. Hij zou dan problemen krijgen en geen rust meer kunnen vinden. Nee hij vond zijn leven zoals het nu was wel goed.
Zijn klauwen omklemde haar pols. Voorkomen dat ze zich los kon trekken. Ze had haar tijd gehad om weg te kunnen komen en was zo stom geweest om te blijven staan. Alsof Damon dan nog genade liet zien. Met geen genade boorde hij zijn tanden in haar pols. De huid gaf mee en zo sijpelde het bloed in zijn mond. Hij wou net een stuk mager vlees van haar botten af scheuren, toen ze uithaalde naar hem. De vlijmscherpe nagels boorden in de huid van zijn wang en liet drie strepen bloed achter. Damon keek haar enkel via haar ooghoeken aan. Waarom zou hij hier op reageren? Het was een actie van wanhoop gehad, maar ook een onnodige actie. Damon zou niet dood gaan van een paar sneedjes. Het meisje zou hulpeloos dood gaan als er nu geen hulp zou komen. Ongestoord zette hij zijn tanden nu ook meer in het vlees. Het bloed gutste in meerdere maten zijn mond in. Hij proefde de roestige smaak, maar toch had het een zoetige kant. Kennelijk was zijn maag toch nog niet gevuld.
© Sykes


____________________
Characters:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ex Teamlid
Aantal berichten : 357
Woonplaats : Viking land

Character sheet
Age: 23
Species: Shapeshifter ( Fire Lion)
Partner:: There is just one person that destoys the walls around my heart, and will be able to steal it
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) za nov 14, 2015 3:17 pm



Sinds het ball had Hunter zich terug getrokken. Voor zijn soortgenoten van de aardboden verdwenen. Hij had er zijn redenen voor gehad. Redenen die hij voor zichzelf zou houden. En nu bevond hij zich op het territorium van White. De plek waar over het algemeen vrij weinig, tot amper, Grey’s kwamen. Een plek waarvan hij wist even rust te hebben en toch ook weer niet. Als hij gesnapt zou worden, dan was hij flink de lul. Aangezien vele White’s een grote hekel hadden aan Grey’s. Want ja, dat bos had zich immers niet vanzelf in de hens gezet. Tot nu toe had hij zich behoorlijk incognito gehouden. Zonder een masker dit keer. Echter waren zijn kleren wel een stuk netter dan eerder, en ondanks dat z’n gezondheid achteruit was gegaan, had hij zich tot in de puntjes verzorgd. Met dit kak volk moest dat ook wel.
Ineens doemde een gil op uit de wandelende menigte. Een schreeuw van terror. Van paniek. Paniek dat ook vrijwel meteen leek uit te breken. Wezens weken uiteen. Renden uit blinde paniek alle kanten op, opzoek naar een plek van veiligheid. Hunter hield stil, keek onbegrepen naar het rennende volk. Vanwaar ineens die paniek? Er hadden geen –op de gil na- ongewone geluiden plaatsgevonden. Schoten, explosies, het geluid van klingend metaal. Niks van dat alles. Een open plek vormde zich, waar twee wezens zich bevonden. Een jongeman, dat diens tanden in een hand had gezet. De hand van een jong meisje. Soms vroeg hij zich echt af waar de wereld van tegenwoordig heen ging. Vervolgens doemde zich een ongewone tweestrijd op. Helpen? Of doorlopen? Normaal gesproken had hij hen gelaten. Alleen leek hij het deze keer niet over zijn hart te kunnen krijgen. Was het om het meisje? Gaf dit gebied de verkeerde invloed? Hoe dan ook, het leidde ertoe dat Hunter erop af stapte. ’Je kan haar beter los laten.’ Sprak de shapeshifter koel, zodra hij bij hen stond. ’Beweeg die kaken nog een beetje en ik rooster je eigen hoofd.’ Daarbij tilde hij zijn eigen hand op, ten hoogte van het hoofd van de andere jongeman. Kleine vonken leken rondom zijn huid te dansen. Klaar om in te grijpen.


AND SUDDENLY ➹
I stopped feeling

(c) ELRIC
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) za nov 14, 2015 10:25 pm

Haar uithaal was raak geweest, ze had drie sneden in zijn wang gekerfd. Het leek hem niet te deren. Wanhopig probeerde ze hem nog een keer te raken, maar deze aanval was minder sterk. Hij hapte juist nog wat dieper in haar pols. De geur van haar bloed vulde haar neus. Het was erg veel.. Ze voelde haar huid scheuren. Dit was het dan. Zometeen zou haar kleine lichaam te veel bloed verliezen en zou ze flauw vallen. Dit was het einde, Hier ging ze sterven. Ze voelde zich al een beetje wazig worden toen ze opeens een stem hoorde. ’Je kan haar beter los laten.’ hoorde ze iemand zeggen. Met haar laatste krachten keek Kitt nog op. Ze zag de man die net had gesproken. ’Beweeg die kaken nog een beetje en ik rooster je eigen hoofd.’ Hij tilde zijn hand op en er leken kleine vonkjes uit zijn huid te komen. Toen werd alles wazig, en zag en hoorde ze niks meer.

____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 52

Character sheet
Age: 20 fuckin' years
Species: Wendigo
Partner:: Beast or bitch, it doesn't matter, as long as it means you're mine~ Levi
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) zo nov 15, 2015 10:56 am








"I'll let you dig where I drop your body"

Het meisje deed nog een uithaal, maar deze was al zwakker dan de eerdere. Het bloedverlies leek er voor te zorgen dat ze verzwakte. Damon besteedde er geen aandacht aan. Nu het meisje niet veel meer reactie kon geven, begon het saai te worden. Het werd tijd om er een einde aan te maken. Damon zette zijn tanden verder in het vlees. Zijn tanden zochten naar de slagader. Hij voelde het onder zijn tanden kloppen. Het was nog intact, maar het zou niet lang duren of ook daar zou het bloed uit gutsen en dan was het einde verhaal.
Plots hoorde hij voetstappen naderen. Iemand naderde hem? Waarom? De meeste witten waren veels te bang dat hun kleren vies werden om in te grijpen. Via zijn ooghoeken keek Damon de jongeman aan die hun naderden. Eveneens als de jongeman liet Damon weinig emotie vrij. De jongeman kwam bij hen tot een halt. ’Je kan haar beter los laten.’ klonk het koeltjes. Damon trok een wenkbrauw op. Kon hij dat als een bedreiging opvatten? Zat deze gast nou serieus zijn toetje weg te scharrelen? Zijn blik ging terug naar het meisje die elk moment van haar stokje leek te gaan. Zij was toch niks waard. Damon’s bleef staan zoals hij stond. Hij zou niet stoppen voordat hij een goede reden kreeg om te stoppen. Zijn blik gleed daarom terug naar de jongeman. ’Beweeg die kaken nog een beetje en ik rooster je eigen hoofd.’ bedreigde de jongeman hem nu. Vervolgens werd een hand op gestoken. Kleine vlammen danste er om heen. Oh? Dus hij had een kracht of iets dergelijks. Damon zijn ogen sloten zich kort. Zijn tanden groeide tot hun normale staat en ook zijn klauwen veranderde terug naar zijn normale handen. Het meisje verslapte. Ze was weg gevallen. Ongegeneerd haalde hij zijn tanden uit haar pols en liet hij haar los. Zich niet derend aan het feit dat het meisje dus geen ondersteuning van hem zou krijgen en hoogstwaarschijnlijk neer zou vallen. Hij likte zijn lippen af, waarna hij het masker terug voor zijn gezicht schoof. Hij viste een sigaret uit zijn zak en stak deze door een gaatje die in het masker zat. Zijn lippen omklemde de sigaret. Vervolgens boog hij naar de dansende vonken toe en stak zo de sigaret aan. Rustig ademde hij de rook in. Zijn rode ogen perkten in die van de jongeman. De jongeman had zijn interresen. Vooral omdat de jongeman in greep. Damon gokte erop dat hij niet bij het witte volk behoorde, maar wie was hij om iemand daarmee te beschuldigen. Misschien moest hij maar vertrekken. Voordat hij nog uit het gebied werd gezet of werd mee genomen. Nee had hij nog geen behoefte aan zo’n brandmerk. Zachtjes blies hij de rook weer uit. Het deerde hem niet dat zo de rook in de jongeman’s gezicht kwam. Damon wierp nog een laatste blik op het meisje, waarna hij zijn handen in zijn zak stopten en weg liep. De massa week voor hem uit een. Nog altijd mooi om die macht te voelen.
© Sykes

____________________
Characters:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ex Teamlid
Aantal berichten : 357
Woonplaats : Viking land

Character sheet
Age: 23
Species: Shapeshifter ( Fire Lion)
Partner:: There is just one person that destoys the walls around my heart, and will be able to steal it
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) ma nov 16, 2015 4:35 pm



Strak was zijn blik op de andere jongeman gericht. Geen moment week hij daar vanaf. Was hij gefacineerd door de jongen? Absoluut niet. Het was zijn dierlijke instinct dat opspeelde. Dat instinct dat niet toestond ook maar één seconde weg te kijken. Wegkijken betekende namelijk onderdanig wezen. In de meest uitzonderlijke gevallen zou Hunter zich onderdanig opstellen. Zou hij zich overwonnen geven. Dit was daar niet één van. Tenzij degene voor hem een ongelooflijke troefkaart in diens handen zou hebben. Een troef waarmee hij Hunter compleet mee zou verrassen. Een troef dat showde dat het tegen die gast opnemen, geheel nutteloos zou zijn. Even had Hunter gedacht dat er niets aan de situatie veranderen zou. Het meisje bleef hulpeloos hangen. De jongeman bleef onbewogen staan. Was dit het? Hij vernauwde zijn ogen, tot de ander ineens in beweging leek te komen. Wat er ook gebeurde, hij hield zich schrap. De pols van het onbekende meisje werd losgelaten. Ze eindigde op de grond. Zwak, bewusteloos. Geen seconde had Hunter eraan gedacht haar op te vangen. Ze was nu vrij, daar draaide het om. Er lag geen plicht bij voor haar te zorgen. Nog altijd had hij naar de jongeman gekeken, die nu een masker voor diens gezicht had geschoven en een peuk tevoorschijn toverde. Zodra de sigaret naar z'n "vlammende" hand werd gebracht, om die aan te steken, trok hij een wenkbrauw op. In zoverre dus serieus te worden genomen. Haast voelde het als een uitdaging een soort verrassingsaanval te doen. Maar toch hield hij het erbij. Rustig liet Hunter zijn hand zakken, terwijl hij de uitgeblazen rook inademde. Het scheelde zelf een roker te wezen. De jongeman draaide zich om. Alsof er niets gebeurd was baande die zich een weg door het publiek, dat direct aan de kant schoof. Hunter keek hem zwak grijnzend na, nadat hij zich op zijn hurken liet zakken. Als eerste voelde hij haar hartslag. Ze was nog in leven, dat scheelde. Plots viel zijn blik op haar ketting. Hij fronste, waarna hij zijn hand uitstak om de ketting voorzichtig vast te pakken. Zijn blik gleed er overheen, stoppend op dat wat erin gegraveerd stond.




AND SUDDENLY ➹
I stopped feeling

(c) ELRIC
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) ma nov 16, 2015 5:07 pm

Haar hand deed pijn. Er waren een paar stukken vlees van haar arm gerukt, en het bloedde hevig. De vleeseter had haar pols nog steeds in zijn mond, en dat was het enige wat haar ervan weerhield om op de grond te vallen. Haar gewicht zorgde ervoor dat de huid nog wat verder scheurde. Na een tijdje haalde de man zijn tanden uit haar pols en viel ze slap op de grond. Meteen vormde er een plasje bloed waar haar gewonde hand lag. Het geluid van voetstappen. De vleeseter was waarschijnlijk weggelopen. Toen voelde de man die haar had gered aan haar goede pols of ze nog een hartslag had. Langzaam opende Kitt haar ogen. Ze zag de roodharige man, die fronsend naar haar ketting keek. Ze kreunde zachtjes, en probeerde haar hoofd naar haar pols te draaien. Zodra ze haar hoofd bewoog werd ze duizelig, en ze legde haar hoofd weer neer op de harde straatstenen. Ze hoopte dat haar pols weer zou herstellen, maar misschien was dat te veel gevraagd. Ze moest blij zijn dat ze nog leefde.

____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ex Teamlid
Aantal berichten : 357
Woonplaats : Viking land

Character sheet
Age: 23
Species: Shapeshifter ( Fire Lion)
Partner:: There is just one person that destoys the walls around my heart, and will be able to steal it
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) ma jan 11, 2016 4:00 pm



Lang staarde Hunter naar de twee letters die erin stonden. Zijn hart begon als een razende te kloppen. Het feit dat dat meisje zojuist was aangevallen, en hevig bloedde, deerde hem op het moment weinig. Afwezig gleed een vinger over de ketting heen. Herinneringen schoten door zijn gedachten heen. Herinneringen die hij liever nooit had gehad. In zijn gedachten verscheen een vrouw voor hem. Erg netjes gekleed. Ze droeg een nieuwe, beige gekleurde jurk. Lange, rood bruin gekrulde lokken vielen langs haar gezicht. Men zou haar bestempelen als een keurige dame. Daar waar niks mis mee was.  Maar Hunter wist wel beter. Een kille blik stond in haar donkere ogen. In haar hand hield ze een ijzeren pook vast, daar waarmee ze hout in de openhaard porden. Een zachte kreun haalde hem weer terug naar de realiteit. Meteen liet hij de ketting los. 'Beweeg niet teveel,' mompelde hij. Het was overduidelijk; dit meisje voelde zich niet bepaald lekker. Daarom besloot hij haar pols te verbinden doormiddel van zijn eigen shirt, dat hij door dat idee had uitgetrokken. De kou dat langs zijn ontblootte bovenlichaam streek voelde hij amper, grotendeels doordat zijn aandacht geheel ergens anders lag. Wat voorzichtig bond hij het shirt rondom haar pols, wat veel te groot uitviel. Wel ja, beter iets dan niets, toch? 'Ik denk dat je naar een dokter moet,' constateerde Hunter. 'Ben je in staat op te staan?' Hij vroeg het toch maar voor de zekerheid. Iemand moeten dragen was immers niet bepaald zijn meest favoriete bezigheid.




AND SUDDENLY ➹
I stopped feeling

(c) ELRIC
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) wo jan 13, 2016 11:10 am

Ze ademde zachtjes, en kreeg nauwelijks genoeg zuurstof binnen om niet te stikken. Kitt had gewoonweg de energie niet. het kleine meisje kreunde zachtjes van de pijn aan haar pols. Ze voelde de warmte van het bloed rondom haar. Ze had geen flauw idee of haar pols zou herstellen, maar ze had even geen zin om daarover na te denken. De man liet haar ketting los. 'Beweeg niet teveel,' mompelde hij. Kitt volgde zijn raad op en bleef stil liggen. Voorzichtig bond hij zijn shirt om haar pols, om het bloeden te stelpen. Het was echter een erg grote lap stof waardoor het groot uitviel. Maar het hielp wel. 'Ik denk dat je naar een dokter moet, ben je in staat op te staan?' Bijna onmerkbaar schudde ze met haar hoofd. Ze was een paar minuten geleden bijna dood geweest, dus het leek haar wel logisch dat ze dat nog niet kon.

____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Ex Teamlid
Aantal berichten : 357
Woonplaats : Viking land

Character sheet
Age: 23
Species: Shapeshifter ( Fire Lion)
Partner:: There is just one person that destoys the walls around my heart, and will be able to steal it
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) zo feb 07, 2016 4:39 pm



Het was waarschijnlijk de enigste reden waarom Hunter het hulpeloze meisje hielp. De nieuwsgierigheid achter de veelste bekende ketting hield hem op het moment bij haar. Hij zou haar naar de dokter brengen, en net zo lang wachten tot ze genoeg bij zinnen zou zijn om zijn brandende vragen te beantwoorden. Zoals het nu leek kon dat wel even duren. Ze had behoorlijk wat bloed verloren, en leek elk moment weg te kunnen zakken. Daarbij was het nog maar de vraag hoelang hij zich in het witte gebied begeven kon. Na deze actie zou het vermoeden wel moeten gaan groeien. Het vermoeden dat hij helemaal geen White was, maar een Grey. Geen van de White's was voor haar opgekomen. Ze hadden haar aan haar lot overgelaten. Egoïstisch handelend vanuit hun eigen angst. Angst voor een Black. Door dit optreden van de White's, was het aan hem de beurt op hen neer te kijken. Neerslachtig over hen te gaan doen. Als iemand hun land zou willen overnemen, dan zouden ze amper weerstand bieden, schoot er door Hunter's gedachten heen. Intussen zag hij de vage reactie van het meisje. Ze had haar hoofd lichtjes geschud, wat dus inhield dat hij haar moest gaan dragen. Een onhoorbare zucht weerklonk uit zijn keel, waarna hij zijn armen onder haar door schoof. Eentje onder haar bovenlichaam, de ander onder haar knieholtes. 'Hou nog even vol, oké? Volgens mij is de dokter niet ver van ons vandaan.' Dat was slechts een vermoeden. In een vage herinnering kon hij nog op maken dat enkele straten verder zich een dokter bevond. Want wel ja, dit was niet zijn eerste keer op het White gebied. Ondertussen was de shapeshifter begonnen met lopen, daarbij zijn lichaamstemperatuur verhogend aangezien hij het nu zonder shirt moest doen. Bovendien hielt warmte de patiënt ook meer bij realiteit. Kou zou de situatie er niet beter op maken. Hunter volgde zijn instinct blindelings met als resultaat; het aankomen bij de dokterspraktijk. Met moeite duwde hij de deur open. 'Een gewonde,' was het enigste wat over zijn lippen kwam zetten. Een wat oudere man kwam naar hen toegesneld, gebarend dat hij het meisje neer moest zetten op een luxere stoel. Een bevel dat Hunter meteen opvolgde en haar er zo voorzichtig mogelijk in zette.




AND SUDDENLY ➹
I stopped feeling

(c) ELRIC
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Aantal berichten : 303
Woonplaats : ..

Character sheet
Age: 15
Species: Neko
Partner:: How beautiful true love may be, its always less than true friendship
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon) za feb 13, 2016 1:28 pm

Ze knikte wat slapjes, niet in staat om te praten. Even later voelde ze hoe ze werd opgetild. 'Hou nog even vol, oké? Volgens mij is de dokter niet ver van ons vandaan.' dankbaar sloot ze haar ogen weer. Hij begon te lopen en opeens voelde zijn huid heel warm aan. Ze nestelde zich wat dichter tegen hem aan, en genoot van de warmte. Ze kon niet helemaal helder denken en besefte niet dat het waarschijnlijk ongemakkelijk voor hem was. Hij bleef een tijdje doorlopen. Toen merkte ze dat ze een gebouw binnenkwamen. 'Een gewonde,'[/b] Bracht hij uit. Het volgende moment voelde ze hoe ze in een stoel werd gezet. Zwakjes opende ze haar ogen voor de helft. Ze richtte haar blik op haar pols. Het shirt wat de jongeman eromheen had gebonden was inmiddels al doorweekt met bloed. Ergens voelde ze zich schuldig omdat het shirt nu geruïneerd was. Ze keek opzij, en ze zag dat een oudere man medische spulletjes aan het verzamelen was. Zodra hij alles had maakte hij voorzichtig het shirt los. Kitt richtte haar blik nu ook weer op haar pols, of eerder, wat ervan over was. Haar gezicht vertrok van de pijn toen hij wat bloed wegdepte. [i]”Dit gaat erg prikken.” Zei de dokter. Hij goot wat ontsmettingmiddel op een lap stof en hield het tegen de wond aan. Kitt kronkelde wat en slaakte een zacht kreetje. ”De wond moet worden gehecht,” hoorde ze hem mompelen tegen een zuster. Ongelukkig sloot ze haar ogen weer. Dit ging pijn doen.. Meteen na die gedachte voelde ze al een naald die haar huid doorboorde. Het deed verschrikkelijk veel pijn, maar ze wist dat het nodig was. En ze had de energie niet meer om te spartelen. Dus ze legde zich er maar bij neer. Het leek eeuwen te duren voor de dokter eindelijk klaar was met hechten. Ze keek weer naar haar pols, het zag er al veel beter uit nu.


____________________

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud
BerichtOnderwerp: Re: Ouch! (Damon)

Terug naar boven Go down
Ouch! (Damon)
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: White Territory :: Temple Town-
Ga naar: